35.Τετράχρονο αγγελούδι θύμα της υποκρισίας και του                                                   μισανθρωπισμού!

    Υπάρχουν ανθρώπινες πράξεις, μπροστά στις οποίες ο νους του ανθρώπου αδυνατεί να     αρ θρώσει λόγο!Σοκαρισμένος ο άνθρωπος-και μη μπορώντας να βρει τις κατάλληλες λέξεις για
να εκφράσει το μέγεθος της φρίκης για όσα βλέπει και ακούει να συμβαίνουν γύρω του-προτιμά να σιωπά και να αναρωτιέται:Είναι δυνατόν να συνέβη και αυτό;
      Είχαμε βιώσει με πολύ έντονο τρόπο,το 2006,την εξαφάνιση του 11χρονου Άλεξ στη Βέροια!
Ακολούθησε η,με γκαγκστερικό τρόπο,εξαφάνιση μιας ηλικιωμένης στα Οινόφυτα!Ακούγαμε
συχνά για απίστευτες φρικαλεότητες που συνέβαιναν σε διάφορα μέρη της γης,όπως εκείνες του
Μπρέιβικ στη Νορβηγία,πριν από λίγα χρόνια,των Ταλιμπάν,των αεροπορικών δυστυχημάτων και των Τζιχαντιστών,πρόσφατα! Πολύ πρόσφατα είναι και τα γεγονότα με τις ομαδικές  εκτελέ
σεις στο Παρίσι και στο πανεπιστήμιο της Κένυας,στο όνομα του Μωάμεθ!Για τον ίδιο πάλι λόγο,είδαμε και τις εκατοντάδες απαγωγές και εκτελέσεις,από τη Μπόκο Χαράμ,στη Νιγηρία!
Πριν από λίγες μόνο μέρες είχαμε  και τους συνεχείς πνιγμούς εκατοντάδων λαθρομεταναστών στο Αιγαίο, έναντι εκατομμυρίων δολλαρίων,από διεθνή κυκλώματα λαθροδιακινητών!Αυτό, όμως,που είδαμε  και ακούσαμε μόλις προχτές στα μέσα ενημέρωσης, ξεπερνά κάθε  προηγούμε νο  αγριότητας και φρίκης:Ένα τετράχρονο αγγελούδι-ηΆννυ-κατακρεουργήθηκε,κομματιάστη κε με χασαπομάχαιρο,βράστηκε στην κατσαρόλα και πετάχτηκε στα σκουπίδια!Είναι δυνατόν να συνέβη και αυτό; Πώς μπορεί αυτό το ανθρωποειδές τέρας να δίνει ρεσιτάλ υποκρισίας μπρο στά στις κάμερες,για τη δήθεν αγάπη που έτρεφε για το παιδί του,τη στιγμή που είχε βαφτεί ήδη ολόκληρος με το αθώο αίμα του;Πώς το βάσταξε η ψυχή του;Χαρακτηρίστηκε "κτήνος", αλλά εγώ δεν έχω ακούσει ποτέ -ούτε έχω διαβάσει πουθενά - κάποιο κτήνος να έχει κάνει κάτι ανάλογο στα μικρά του!Να,που και αυτό από άνθρωπο διαπράχθηκε,τον Απρίλη του 2015!Και σε τι εποχή!Σε μία εποχή,όπου κυριαρχεί το πνεύμα της υποκρισίας και του τρολαρίσματος (βλ.θεματική ενότητα 10 αυτού του ιστότοπου)!  Την εποχή που  όλα  πουλιούνται και   αγοράζο νται-ακόμα και η ίδια η εσωτερική φωνή,η συνείδηση του ανθρώπου!Την εποχή που όλα αποτιμώνται σε χρήμα-και μάλιστα εικονικό-από υπογείως κινούμενους κύκλους,ουσιαστικά από μία παγκόσμια μαφία,η οποία με πολύ έντεχνο τρόπο έχει εισχωρήσει παντού μέσα στον κοινωνικό ιστό των κρατών και των λαών,ελέγχοντας θεσμούς και αναδεικνύοντας τις δικές της αξίες!Τυχαία όλα αυτά;Το ίδιο πνεύμα του μισανθρωπισμού,των επικοινωνιακών   παιχνιδι ών και της κατασκευασμένης αλήθειας δεν είναι που τα γεννά και συνεχίζει να τα αναπαράγει; 

Σχόλιο:Ας μου επιτραπεί να εκφράσω μία επιφυλακτικότητα για το μεγάλο αυτό θέμα! Προ
σωπικά,πιστεύω ότι τα πράγματα δεν έχουν όπως ακριβώς ειπώθηκαν και βγήκαν στο φως της
δημοσιότητας, ή τουλάχιστον πιστεύω ότι  δεν ειπώθηκαν όλα. Νομίζω,τελικά,ότι έχουμε  μπρο στά μας ένα σενάριο, το οποίο ενδεχομένως τώρα αρχίζει να μπαίνει στο κυρίως θέμα  ή στον κυ ρίως στόχο του!Ο χρόνος θα δείξει!Πάντως,για οτιδήποτε έρχεται στη δημοσιότητα,θαπροστίθε ται σ'αυτόν εδώ τον ιστότοπο!Μακάρι η πραγματικότητα σ'αυτή την υπόθεση να αποδειχθεί ότι κρύβει κάποιο άλλο σενάριο και όχι αυτό που ζήσαμε τις τελευταίες μέρες!

34. Παιδαγωγικά θέματα 2 - Γενική ψυχολογία επί τάπητος!:

      Η αυτο-εκπληρούμενη προφητεία και οι επιπτώσεις της!
                                                                     

(Το θέμα αυτής της ενότητας συνδέεται άμεσα με την προηγούμενη θεματική ενότητα 33. Γι'αυτό, οι αναγνώστες μας μπορούν πρώτα να διαβάσουν την προηγούμενη ενότητα και μετά να επανέλθουν σ'αυτή εδώ).

     Η ενότητα αυτή θεωρήθηκε αναγκαίο να παρουσιαστεί στους αναγνώστες, γιατί έχει άμεση σχέση   με τα "Έργα και τις Ημέρες" κάποιων κύκλων της φθοράς και της εξαπάτησης - όπως συνηθίζω να τους λέω, είτε πρόκειται για τους γνήσιους κύκλους είτε για τους εγχώριους μιμητές τους - καθώς πολλά  από τα αποτελέσματα των θεωριών, που σερβίρουν στο ανυποψίαστο κοινό, περνούν μέσα από μία ασυνείδητη ψυχολογική διαδικασία που είναι γνωστή με τον όρο "αυτο-εκπληρούμενη προφητεία"! Κάθε γνώση θωρακίζει, πόσω μάλλον όταν αυτή ταυτόχρονα γίνεται και παιδαγωγικό εργαλείο για γονείς και δασκάλους.

    Ο περίεργος αυτός όρος μπήκε για πρώτη φορά στο λεξιλόγιό μας το 1949. Τότε διατυπώθηκε από

τον αμερικανό συγγραφέα  Robert Merton, στο έργο του  Κοινωνική Θεωρία και Κοινωνική Διάρθρω

ση. Προκειμένου να δώσω  έναν τυπικό ορισμό για τον παραπάνω όρο, έχουμε να κάνουμε, όπως ειπώθηκε,"για εκείνη την πρόβλεψη ή δήλωση που γίνεται, η οποία, παρότι μπορεί να είναι λανθασμένη ή ψευδής, στην πορεία βγαίνει αληθινή"! Ως πρόβλεψη, η ψυχολογική αυτή διαδικασία της αυτο-εκπληρούμενης προφητείας μπορεί να διατυπωθεί και σε έναν προσωπικό εσωτερικό διάλογο κάθε ανθρώπου, οπότε έχει άμεση σχέση με τις αρνητικές σκέψεις που κάνουμε. Αυτή η περίπτωση εδώ ελάχιστα θα μας απασχολήσει. Ως δήλωση-πρόβλεψη, ωστόσο, έχει να κάνει μόνο με την αρνητική προσδοκία για κάποιο πρόσωπο, μία προσδοκία η οποία, μέσα από τις δικές μας στάσεις, προκατειλημμένες και ασυνείδητες συμπεριφορές - και τις ανάλογες στάσεις και αντιδράσεις του άλλου - στο τέλος, παραδόξως η δήλωση εκείνη επιβεβαιώνεται και βγαίνει αληθινή! Τίνος το φταίξιμο, δικό μας ή του άλλου; Όλων και κανενός όταν αυτή η ψυχολογική διαδικασία παραμένει και λειτουργεί ασυνείδητα, εκατέρωθεν - χωρίς, δηλαδή, κάποιο κατευθυνόμενο σχέδιο. Με την περίπτωση αυτής της ψυχολογικής διαδικασίας - και δήλωσης-πρόβλεψης - θα ασχοληθούμε σ'αυτή την ενότητα.

                                 Δύο τα επίπεδα της αυτο-εκπληρούμενης προφητείας!

      Όπως γίνεται αντιληπτό, η ψυχολογική διαδικασία  της αυτο-εκπληρούμενης προφητείας  λειτουρ
γεί σε δύο επίπεδα, για όλες γενικά τις ηλικίες του ανθρώπου:

α.Αυτή που εκτυλίσσεται φυσιολογικά και ασυνείδητα, μέσω της προκατάληψης και των στερεοτύπων που συσσωρεύονται στη ζωή μας, χωρίς την παρέμβαση κανενός.

β.Αυτή που είναι κατευθυνόμενη και η οποία εφαρμόζεται μόνο - θέλω να πιστεύω - σε ενήλικες.

Γιατί θα ήταν τελείως έξω από κάθε λογική - θα ήταν απάνθρωπο και εγκληματικό - να εφαρμοστεί αυτή, με κατευθυνόμενο τρόπο, εναντίον ενός παιδιού που δεν γνωρίζει, ούτε περί τίνος πρόκειται, ούτε γιατί εφαρμόζεται, ούτε πώς πρέπει να αντιδράσει, προκειμένου να αποφύγει τα προσδοκώμενα, από τους εμπνευστές-εγκληματίες, αρνητικά αποτελέσματα. Τη στιγμή κατά την οποία, θα μου πείτε, είναι παράνομα και αντιδεοντολογικά όλα αυτά να εφαρμόζονται εναντίον των ενηλίκων - πόσω μάλλον εναντίον ενηλίκων που είναι θετικά τοποθετημένοι απέναντι στις αρχές της κοινωνίας και τις αξίες της ζωής - δεν θα ήταν παράνομα και αντιδεοντολογικά να εφαρμοστούν εναντίον των παιδιών; Και,  επειδή είναι σίγουρο ότι η πλειονότητα όσων διαβάζουν αυτές τις γραμμές δεν είναι σε θέση να

καταλάβουν τι ακριβώς εννοώ, τους συνιστώ να διαβάσουν και τη θεματική ενότητα 10 αυτού του ιστότοπου - μία ενότητα που συνεχίζεται και θα συνεχιστεί περαιτέρω - έστω και με το συνοπτικό τρόπο που εκεί καταγράφονται, όσα είμαι σε θέση να γνωρίζω. Σε περίπτωση, μάλιστα, που η ίδια η πολιτεία δεν γνωρίζει αν και με ποιες μεθόδους αυτά εφαρμόζονται στα παρασκήνια, είναι ευκαιρία πλέον να το μάθει και να πάρει τα απαιτούμενα προς τούτο μέτρα! Γιατί δεν είναι δυνατόν να στηρίζονται λαμόγια και σατανιστές και - εντελώς ανυποψίαστα - να αποδίδονται ευθύνες και κατηγορίες εναντίον των θυμάτων τους!

(Όσοι από τους αναγνώστες, αφού διαβάσουν αυτά εδώ και τη θεματική ενότητα 10, συνεχίζουν να μην έχουν καταλάβει τη μεθοδολογία δράσης αυτών των κύκλων της απάτης, τότε μπορούν να μου στείλουν μήνυμα τι ακριβώς θα ήθελαν να τους εξηγήσω περαιτέρω επί του θέματος!)

                                                Τα πρώτα θύματα είναι τα παιδιά!

      Ουκ ολίγες φορές, τα παιδιά είναι τα πρώτα θύματα αυτής της ασυνείδητα εκτυλισσόμενης - πόσω μάλλον της κατευθυνόμενης - ψυχολογικής διαδικασίας της αυτο-εκπληρούμενης προφητείας, καθώς, λόγω της ανωριμότητάς τους, δεν είναι σε καμία των περιπτώσεων σε θέση να αντιστρέψουν τα αρνητικά της αποτελέσματα. Και, ξεκινώντας τη συζήτησή μας, ας κάνουμε την εξής υπόθεση εργασίας:

      Βρισκόμαστε σε ένα σχολείο - δημοτικό εν προκειμένω, αν και το ίδιο θα μπορούσε να συμβεί και σε ένα σχολείο μεγαλύτερης βαθμίδας - όπου έρχεται ένας νέος δάσκαλος. Ο διευθυντής του αναθέτει να διδάξει σε μία τάξη, ας πούμε τη Δ'. Αμέσως αναζητά τον προηγούμενο δάσκαλο της Δ' τάξης και του ζητά πληροφορίες για το επίπεδο της τάξης και του κάθε παιδιού χωριστά. Αφού ενημερώνεται για όλα αυτά, στο τέλος ακούει το συνάδελφό του - αυτό συμβαίνει πολύ συχνά στα σχολεία μας - να του λέει: "Πρόσεχε αυτόν εδώ - ας πούμε το μαθητή Κ. Θα σου δημιουργήσει προβλήματα"! Του δίνει, μάλιστα, και συγκεκριμένες  πληροφορίες για τη συμπεριφορά του - γιατί μιλάμε πάντα εδώ για  προβλήματα συμπεριφοράς και όχι για προβλήματα μαθησιακής φύσεως, να εξηγούμαστε.

     Για τη συντριπτική πλειοψηφία των εκπαιδευτικών, γενικά, παρόμοιες πληροφορίες αρχίζουν να τους δημιουργούν αμέσως μία προκατάληψη για συγκεκριμένους μαθητές, όπως και στην περίπτωσή μας. Χωρίς καν να το αντιλαμβάνονται, πολλές φορές η προκατάληψη αυτή τους φέρνει - συνήθως - αντιμέτωπους με μία αρνητικής μορφής προσδοκία για τους μαθητές αυτούς. Και αρνητική  προσδο κία σημαίνει το να μην περιμένει ο νέος δάσκαλος εδώ κάτι καλύτερο από το μαθητή Κ. Αντίθετα, να περιμένει μόνο κάτι χειρότερο! Αυτή η αρνητική προσδοκία, εντωμεταξύ, αρχίζει να του δημιουργεί και αρνητικές σκέψεις για τον τρόπο αντίδρασής του απέναντι στο μαθητή Κ, προκειμένου να αποφύγει  να του δημιουργήσει προβλήματα. Οι σκέψεις αυτές, στη συνέχεια - ένας φαύλος κύκλος, δηλαδή - τον αναγκάζουν να υιοθετήσει ανάλογες στάσεις απέναντι στο μαθητή αυτό, στάσεις που ο μαθητής τις  παρατηρεί - ή και τις διαισθάνεται πλέον - και αρχίζει να κάνει κι εκείνος αρνητικές σκέψεις για το δάσκαλό του ότι ο νέος δάσκαλος δεν τον συμπαθεί κ.ο.κ.!Ευνόητο, ότι οι αρνητικές αυτές σκέψεις του προκαλούν  και ανάλογες αντιδράσεις απέναντι στο νέο του δάσκαλο, τις παρατηρεί εκείνος, αρχίζει τις αυστηρές - ή και επιτιμητικές - συστάσεις και ο μαθητής Κ μπαίνει στο μάτι του νέου δασκάλου - και στην τροχιά του φαύλου αυτού κύκλου που τον οδηγεί κατευθείαν στα αρνητικά αποτελέσματα της αυτο-εκπληρούμενης προφητείας, όπως αυτά είχαν πολύ κακώς "προβλεφθεί" από τους δασκάλους του! Και όσο αυτό θα συνεχίζει να συντελείται κάτω από το πέπλο μιας ασυνείδητα  εκτυλισσόμενης ψυχολογικής διαδικασίας, το πρόβλημα, όχι μόνο δεν θα έχει λύση, αλλά θα επιτείνεται κιόλας! Η λύση ανήκει στο δάσκαλο, φυσικά, και όχι στο μαθητή. Αν για το μαθητή δικαιολογείται η "ασυνείδητη συμπεριφορά", σε καμία περίπτωση αυτή δεν δικαιολογείται και για το δάσκαλο. Η βαθιά γνώση της ψυχολογίας του παιδιού - και των συναφών καταστάσεων - είναι το πρώτο βασικό εργαλείο που πρέπει να έχει στην κατοχή του ο δάσκαλος κάθε βαθμίδας, προκειμένου να κάνει σωστά τη δουλειά του. Ποτέ ένας δάσκαλος δεν θα πρέπει να δίνει σε ένα παιδί την εντύπωση ότι το ξεχωρίζει αρνητικά μέσα στην τάξη. Γιατί τότε, ο φαύλος κύκλος των επιπτώσεων της προκατάληψης και της αυτο-εκπληρούμενης προφητείας καραδοκεί. Αρνητικές προσδοκίες είναι λογικό να έχει ένας δάσκαλος για κάποιους μαθητές του. Το πρόβλημα δεν βρίσκεται εκεί, αλλά στις - λόγω της προκατάληψής του - ασυνείδητα υιοθετούμενες στάσεις του απέναντι σ'αυτούς τους μαθητές. Αυτές οι στάσεις και συμπεριφορές του δασκάλου είναι που θα πρέπει να τεθούν υπό έλεγχο από τον ίδιο. Εκεί, βέβαια, που το πρόβλημα αυτό παίρνει άλλη διάσταση - και δυστυχώς όχι θετική - είναι στην περίπτωση που ένα παιδί κατευθύνεται και δεν ενεργεί αυθόρμητα, όπως η παιδική του φύση υπαγορεύει! Επειδή αυτό στην εποχή μας δεν είναι πλέον σπάνιο - αντίθετα, οι πληροφορίες μου λένε ότι είναι πολύ συχνό το φαινόμενο - καλό είναι να το έχει, επίσης, υπόψη του ο δάσκαλος, προκειμένου να προγραμματίσει τις επόμενες ενέργειές του, καθώς είναι πολύ πιθανό οι επιπτώσεις - σε μία παρόμοια περίπτωση - να έχουν τις αντανακλάσεις τους σε ολόκληρη την τάξη και όχι μόνο σε ένα συγκεκριμένο μαθητή!

    

33. Γενικά θέματα 6 - επί τάπητος !: Το εκρηκτικό περιεχόμενο της προκατάληψης!

(H ενότητα αυτή συνδέεται λειτουργικά με την επόμενη θεματική ενότητα αλλά και  με την υπ'αριθ.10 αυτού του ιστότοπου).

Προκατάληψη: Ίσως δεν έχει γίνει πλήρως κατανοητό, μέχρι στιγμής, το νόημα και κυρίως ο ρόλος αυτής της λέξης στη λειτουργία μιας κοινωνίας! Είναι μία πεντασύλλαβη λέξη  με εκρηκτικό περιεχό

μενο, που μπορεί να φτάσει σε ισχύ μία βόμβα μεγατόννων αν χρησιμοποιηθεί ως ένα αρνητικό διαβρωτικό εργαλείο μέσα σε μια κοινωνία, από ένα άριστα οργανωμένο επιτελείο σκοπιμοτήτων του μισάνθρωπου χώρου, των παρασκηνίων και του αποκρυφιστικού αμοραλισμού, σε συνεργασία με ομάδες κατασκοπείας, παγίδευσης και παραπλανητικών τρυκ για την κοινή γνώμη. Τον εκρηκτικά αρνητικό αυτό ρόλο της προκατάληψης μέσα στην κοινωνική μάζα εκμεταλλεύτηκαν κατά καιρούς -  και εκμεταλλεύονται - πολλοί δημαγωγοί και γνωστά τυραννικά καθεστώτα, για να πετύχουν τους στόχους τους. Αν, μάλιστα, τα αρνητικά αποτελέσματα αυτού του εργαλείου μπορούσαν να προκύψουν μέσα σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα, τότε είναι βέβαιο ότι ο κόσμος μας θα είχε ήδη διαλυθεί στα εξ ων συνετέθη! Ευτυχώς, όμως, που τα αποτελέσματα αυτά έρχονται με πολύ αργούς ρυθμούς και στο μεταξύ κάτι συμβαίνει ή προκύπτει και ο κόσμος αντιλαμβάνεται την παγίδα και τον επερχόμενο κίνδυνο, έναν κίνδυνο που έχει τη γεύση και την υφή ενός ηδύποτου - παραπλανητικά φονικού, ωστόσο - γι' αυτό και γίνεται αντιληπτός μόνο όταν κάποια από τα επιμέρους αποτελέσματά του έχουν ήδη επιβληθεί .
                                                             Το νόημα της λέξης!

      Με τη λέξη "προκατάληψη" εννοούμε τη γνώμη ή θέση εκείνη που μας έχει εκ των προτέρων δημιουργηθεί, από ψευδή, αναληθή ή αλλοιωμένα στοιχεία που σκόπιμα μας δίνονται. Ούτως ή άλλως, στην περίπτωσή μας έχουμε να κάνουμε με αλλοιωμένη πραγματικότητα, είτε αυτή προήλθε από παραπλανητική πληροφόρηση που έτυχε το πρόσωπο, που μας τη μεταφέρει, είτε γιατί το πρόσωπο αυτό υποκρύπτει  σκοπιμότητες και στόχους  που εμείς δεν είμαστε σε θέση  εκείνη τη στιγμή να υποψιαστούμε. Συνηθέστατα, προκειμένου για την προκατάληψη, η πληροφόρηση που μας δίνεται ενέχει πάντα το στοιχείο του εντυπωσιασμού και της ικανοποίησης της έμφυτης στον άνθρωπο περιέργειας. Έτσι, μαγνητίζεται το ενδιαφέρον του ατόμου και της κοινής γνώμης.

     Με την προκατάληψη, προκαταλαμβάνεται κυριολεκτικά η γνώμη κάποιου, σε σχέση με πρόσωπα ή ομάδες, πράγματα, γεγονότα, ιδεολογίες και καταστάσεις. Είναι μία εκ των προτέρων διαμορφωμένη γνώμη ή κρίση, χωρίς τη συμμετοχή της άμεσης προσωπικής εμπειρίας και γνώσης. Ενδεχομένως, μάλιστα, κάποτε να μας δίνονται πραγματικά στοιχεία - ή τουλάχιστον εκ πρώτης όψεως να φαίνονται έτσι - και η προκατάληψη να περνάει μέσα από επί τούτου εκμαιευμένα γεγονότα και κατασκευασμένες αλήθειες, αλλά όχι σπάνια και από σκοπίμως  παραπλανητική ερμηνεία των αιτίων που διαμορφώνουν μία κατάσταση. Προκαταλήψεις, βέβαια, είναι δυνατόν να δημιουργηθούν  και από ελλιπή  πληροφόρηση για κάποια θέματα.

                                                        Πώς λειτουργεί η προκατάληψη!

     Η προκατάληψη μπορεί να λειτουργήσει το ίδιο αποτελεσματικά  σε ατομικό και σε συλλογικό επίπεδο. Μπορεί να περιορίζεται σε ένα στενό κύκλο προσώπων ή να είναι γενικευμένη, οπότε έχουμε να κάνουμε  με τις λεγόμενες κοινωνικές προκαταλήψεις, οι οποίες συνήθως αναφέρονται  στην καταγωγή, τη φυλή, την εθνικότητα, τη θρησκεία κ.ά. Στην περίπτωση που η προκατάληψη είναι  κατευθυνόμενη - όπως π.χ. συμβαίνει με στοχοποιημένα πρόσωπα - τότε, προκειμένου αυτή να γίνει περισσότερο αποτελεσματική, οι ψευδείς, αλλοιωμένες ή υπερτονισμένες πληροφορίες και φήμες προς το κοινό δίνονται σταγόνα-σταγόνα σε προγραμματισμένα χρονικά διαστήματα και όχι σωρηδόν! Μπορεί να δίνονται και σε διαφορετικούς χώρους κάθε φορά, ανάλογα με το περιρρέον  κλίμα. Τότε αυτές γίνονται  πιο εύκολα αποδεκτές, αφομοιώνονται και  εντυπώνονται καλύτερα και - όχι σπάνια - τσιμεντάρονται στη συνείδηση των ανθρώπων, οπότε λειτουργούν πλέον ως στερεότυπα και επηρεάζουν εντελώς ασυνείδητα τις πράξεις και τη συμπεριφορά τους! Γίνονται, εντελώς άκριτα και άδικα, μοίρα και πεπρωμένο αυτών των ατόμων, με πολλές και ανεπίστροφες συνέπειες για τη ζωή τους! Πέραν τούτου, το πρόβλημα της προκατάληψης ενδεχομένως να επιταθεί από την κατεύθυνση*που θα της δοθεί, πόσω μάλλον αν συνδυαστεί και με την ψυχολογική διαδικασία της αυτοεκπληρούμενης προφητείας, όπως θα δούμε πιο κάτω (θεματική ενότητα 34). Όλο αυτό το πλέγμα - κατεύθυνση της προκατάληψης και αυτοεκπληρούμενη προφητεία - αποκτά μία τεράστια αρνητική δυναμική που εξουθενώνει τελικά - ψυχικά και βιολογικά - τα πρόσωπα αυτά, ειδικά όταν αυτά είναι εντελώς ανυποψίαστα και δεν γνωρίζουν πώς λειτουργεί εναντίον τους - και γιατί - το ενορχηστρωμένο αυτό σύστημα! Έχω υπόψη μου περιπτώσεις στοχοποιημένων προσώπων που έχουν υποστεί τις συνέπειες όλων αυτών, αλλά δεν είναι της παρούσης. Από εκεί και πέρα, βέβαια, μπορείτε να σκεφθείτε πόσους ανθρώπους ενδεχομένως - μάλλον σίγουρα τελικά - θα έχει "καταπιεί" το σατανικής σύλληψης αυτό εφεύρημα!

* Όταν λέω ποια κατεύθυνση θα δοθεί στην προκατάληψη, εννοώ σε ποιους χώρους - σε σχέση με τα στοχοποιημένα πρόσωπα - θα κινηθεί. Γιατί αν, για παράδειγμα, κινηθεί - όπως το συνηθίζουν κάποιοι κύκλοι του μισανθρωπισμού και του αμοραλισμού - σε ευαίσθητους προσωπικούς χώρους όπου δύσκολα μπορεί κανείς να ανοίξει τα στόματα των άλλων και να πληροφορηθεί τι ακριβώς τους....σερβίρεται - από δυσφημιστικές ατάκες και σπερμολογήματα μέχρι απαξιωτικές φημολογίες και συκοφαντίες - τότε γίνεται εύκολα αντιληπτό τι ακριβώς μπορεί να συμβεί! Ούτως ή άλλως, με βρώμικους κύκλους έχουμε να κάνουμε εδώ και όχι με καλοπροαίρετους ανθρώπους!

                                                                 Ποιοι οι στόχοι!

       Πιο πάνω, έχω κάνει ήδη μία σύντομη αναφορά για τους στόχους κάποιων κύκλων - μέσω της προκατάληψης που δημιουργούν - ειδικά όταν έχουμε μπροστά μας ενορχηστρωμένες περιπτώσεις στοχοποιημένων προσώπων, όπως ο ίδιος. Η προσωπική φθορά, εν προκειμένω, και οι συνέπειες, που ενδεχομένως να προκύψουν για τα πρόσωπα αυτά, είναι πολύ μεγάλες, συνέπειες που μπορεί να φτάσουν και  πολύ πέραν  της  αδυσώπητης κοινωνικής κριτικής, της απόρριψης ή περιθωριοποίησης - έως και τη, χωρίς λόγο, μετωπική σύγκρουση με κατευθυνόμενα άτομα ή ομάδες! Πάντοτε, βέβαια, όλα αυτά είναι πλαισιωμένα με κάποιες πολύ "πειστικές"δικαιολογίες, οι οποίες, προκειμένου να γίνουν όντως πειστικές, στις περισσότερες περιπτώσεις είναι, είτε κατασκευασμένες είτε τεχνηέντως εκμαιευμένες με καλοστημένα σκηνικά! Το τεχνητό μίσος μεταξύ των ανθρώπων και η σύγκρουση είναι οι βασικότεροι στόχοι όλης αυτής της διαδικασίας που κατευθύνεται από επιτήδειους, καθώς και η φθορά και η απαξίωση συγκεκριμένων ατόμων ή ομάδων. Βασικός στόχος τους, ασφαλώς - μέσω της προκατάληψης και της μεθοδολογίας που εφαρμόζουν - είναι και ο κοινωνικός αυτοματισμός, όπου το θύμα πρέπει να αγκαλιάζει το θύτη του, χλευάζοντας και απαξιώνοντας έτσι τον ίδιο το χριστιανισμό!

     Πέραν αυτών, άλλοι στόχοι, που θα μπορούσαν να τεθούν μέσω της προκατάληψης, πιθανότατα  είναι αμέτρητοι! Μέσα από το καλοστημένο δίκτυο διαχεόμενων πληροφοριών ή φημών που κάποιοι διαθέτουν, οι στόχοι μπορεί να είναι προσωπικοί, παρεϊστικοι ή συλλογικοί, κερδοσκοπικοί ή ιδεολογικοί, εθνικιστικοί ή εθνομηδενιστικοί, θρησκευτικοί ή αθεϊστικοί, σαμποταριστικοί, προδοτικοί, για  χρήση του κυκλώματος ή προς όφελος των συνεργατών τους κ.ο.κ. Πάντως, ποτέ δεν είναι για καλό ό,τι περνά μέσα από την προκατάληψη - για να είμαστε σαφείς! Ας μην ξεχνάμε, άλλωστε, ότι οι πιο φανατικές αντιπαλότητες μεταξύ των ανθρώπων, ομάδων και λαών επιτυγχάνονται μέσω της προκατάληψης που καλλιεργείται, είτε από τη μία πλευρά είτε από την άλλη είτε και από τις δύο!

                                         Πάντα κάτι μένει και μετά την αποκατάσταση!

     Οι επιτήδειοι, που χρησιμοποιούν αυτές τις τεχνικές  για τη δημιουργία προκατειλημμένων απόψεων στον κόσμο, γνωρίζουν πολύ καλά ότι, ακόμα και αν αποδειχθεί το ψευδές ή αλλοιωμένο περιεχόμενο των επίτηδες διαχεόμενων πληροφοριών, στο τέλος πάλι κάτι μένει στη συνείδηση των ανθρώπων που επηρεάζει τη σκέψη τους, τη συναισθηματική διάθεση και τη συμπεριφορά τους, έναντι εκείνων κατά των οποίων στρέφεται το φονικό όπλο της προκατάληψης! Μάλιστα, εδώ θα μπορούσα - για του λόγου το αληθές - να χρησιμοποιήσω ένα απλό παράδειγμα από την προσωπική μου εμπειρία, πέρα από την καθαρά προσωπική μου, βέβαια, υπόθεση, η οποία αποτέλεσε και την αφορμή για να ασχοληθώ κάποια στιγμή και με το συγκεκριμένο θέμα:

     Κάποτε έτυχε να κυκλοφορήσει μία δυσμενής πληροφορία - συκοφαντική τελικά, όπως αποδείχθηκε αργότερα - για έναν συνάδελφο. Προσωπικά, δεν το είχα πιστέψει, πρέπει να πω, γιατί γνώριζα πολύ καλά το χαρακτήρα, την παιδεία και το ποιοτικό επίπεδο του συναδέλφου. Αρκετοί, ωστόσο, ήταν εκείνοι που πίστεψαν όσα διαδίδονταν στα παρασκήνια για το συνάδελφο. Αυτό κράτησε λίγους μήνες και τελικά αποδείχθηκε το συκοφαντικό περιεχόμενο των πληροφοριών εκείνων. Ναι, μεν, τότε, αποκαταστάθηκε η αξιοπρέπεια και η υπόληψη του συναδέλφου, αλλά προσέξτε, όμως, κάτι πολύ σημαντικό εδώ: Παρά το γεγονός ότι εγώ δεν πίστεψα από την αρχή, όπως είπα, όσα υπογείως λέγονταν για το συνάδελφο, και  παρά το γεγονός ότι αποδείχθηκαν ψευδείς και συκοφαντικές εκείνες οι πληροφορίες, εντούτοις εγώ συνέλαβα - ας το πω - τον εαυτό μου να έχει επηρεαστεί αρνητικά  από όλη εκείνη την ιστορία με το συνάδελφο! Η συναισθηματική μου διάθεση δεν ήταν πλέον η ίδια, όπως πριν, απέναντί του! Κάτι άλλαξε μέσα μου - άθελά μου βέβαια - που αδικούσε κατάφωρα το συνάδελφο! Προφανώς, η προκατάληψη λειτούργησε μέσα μου, περίπου όπως η σκουριά που επικάθεται στο σίδερο και το διαβρώνει για αρκετό διάστημα, ώσπου να δεχτεί το αντισκουριακό! Πάντα κάτι μένει ακόμα και μετά την αποκατάσταση! Παρά το γεγονός, επίσης, ότι εκείνη η περίοδος των όσων διαδίδονταν για το συνάδελφο δεν κράτησε για πολύ, εντούτοις το κόστος για τον ίδιο ήταν πολύ βαρύ! Σκεφθείτε, τώρα, εσείς, ποιες θα ήταν οι επιπτώσεις για κάποιον, αν η περίοδος αυτή κρατούσε χρόνια ολόκληρα και δεκαετίες, χωρίς μάλιστα καμία αποκατάσταση! Κάπου εδώ αγγίζουμε και τις εφαρμογές στη δική μου περίπτωση, εφαρμογές που φτάσανε μέχρι και τις στημένες επαληθεύσεις! Το καμουφλάζ της δήθεν πλάκας, της κλάκας και του τρολαρίσματος, ούτε τις ζημιές που μου έχουν γίνει μπορεί να καλύψει, ούτε τους προσωπικούς - και κομματικούς - εκβιασμούς μπορεί να δικαιολογήσει!

   

   
     

32. Εθνικά θέματα 7 - Πολιτική:Ο Γιάννης Πανούσης και η καυτή πολιτική
                                                                                   επικαιρότητα!
        Ο αναπληρωτής Υπουργός Προστασίας του Πολίτη,κ.Γιάννης Πανούσης,βρέθηκε αυτές τις μέρες στο μάτι ενός κυκλώνα που είχε σαν αφετηρία τα τελευταία γεγονότα της ...πάλης κάποιων αντιεξουσιαστών-και όχι μόνο-στη Νομική σχολή Αθηνών και στην πρυτανεία του ΕΚΠΑ.Αρκετές οι βολές που δέχτηκε από ομοϊδεάτες του αντιεξουσιαστικού χώρου,τη στιγμή που θα έπρεπε να  εκ
ληφθεί ως μάθημα αυτογνωσίας για κάποιους και το περισπούδαστο άρθρο του στα"ΝΕΑ" της 3.4.2015 και όχι ως αιτία για να κατακρίνεται ο ίδιος!
      Μπορεί ο κ.Πανούσης να μην προέρχεται από τις τάξεις του ΣΥΡΙΖΑ. Εξωκοινοβουλευτικός θεω
ρείται-είναι-γιατί με το κόμμα,όπου ανήκε,δεν θα ήταν δυνατό να εκλεγεί βουλευτής.Αυτό,όμως,δεν
μειώνει σε τίποτα το μέγεθός του ως ενός σπουδαίου ανθρώπου,πανεπιστημιακού και πολιτικού.Ως ο πιο κατάλληλος άνθρωπος στην κατάλληλη θέση θα πρέπει να θεωρείται!Διαθέτει όραμα,γνώση και δημοκρατικό ήθος!Σφραγίδα δημοκρατικής γνησιότητας για τη σημερινή κυβέρνηση θα πρέπει να θεωρείται ο κ.Πανούσης και όχι πρόσωπο,στο οποίο μπορούν κάποιοι να του φορτώνουν αμαρτίες άλλων!Πολύ σωστά πράττει,επομένως,ο πρωθυπουργός και τον στηρίζει.Γιατί αλλιώς η σημερινή κυβέρνηση θα έχανε την έξωθεν καλή μαρτυρία και τα προαναφερθέντα γνήσια χαρακτηριστικά, των οποίων φορέας είναι ο κ. Πανούσης,και θα είχε μείνει με τους αντιεξουσιαστές!Το μόνο,ίσως,που χρειάζεται ο κ.Πανούσης - στη θέση όπου βρίσκεται - είναι λίγη περισσότερη δόση  αποφασιστικότη τας,γιατί  δημοκρατία χωρίς αποφασιστικότητα είναι μία απονευρωμένη υπόθεση που απλώς συμπλη ρώνει ένα  ακόμα κομμάτι στο παζλ των παρακμιακών της φαινομένων, φαινόμενα για τα οποία  με μένος την κατηγορούν οι πολέμιοί της,παρά το γεγονός ότι οι ίδιοι αυτοί είναι που τα ενισχύουν,ώστε να αυξάνουν και τα εναντίον της επιχειρήματα!Ωστόσο,αντιλαμβάνομαι και την αμήχανη θέση στην οποία βρέθηκε το τελευταίο διάστημα ο κ.Πανούσης - και δεν χρειάζεται επ'αυτού να γίνει περισσότε ρη ανάλυση.Το μόνο που θα ήθελα εδώ να προσθέσω είναι η αποφασιστικότητα που θα πρέπει να επιδεικνύουν οι άνθρωποι της εξουσίας.Η αποφασιστικότητα είναι το καίριο αντίμετρο της μη βίας στη λειτουργία μιας δημοκρατικής κοινωνίας.Αυτό,αν θέλετε,είναι εκείνο το στοιχείο που μπορεί να διασώσει τη δημοκρατία και από τη χλεύη των ίδιων των φίλων της για την υπερβολική ενίοτε ανεκτικότητά της,τις παλινωδίες και τις καθυστερήσεις της!Εξαιτίας όλων αυτών το πανεπιστημιακό
άσυλο κατάντησε  άσυλο αυτών των ανόητων εξτρεμιστικών στοιχείων  και κακοποιών!Γιατί ό,τι και
να λέγεται,ουσιαστικά περί αυτού πρόκειται.                                                                Εντύπωση,επίσης-αρνητική,εννοείται-μου έκαναν οι δηλώσεις στελέχους του ΣΥΡΙΖΑ, στην πρωι
νή εκπομπή MEGA ΣΑΒΒΑΤΟΚΥΡΙΑΚΟ,χθες 18 τρέχοντος,όπου μίλησε ξεκάθαρα ότι δεν υπήρξε
στην πρυτανεία του ΕΚΠΑ καμία κατάληψη!Είναι δυνατόν να λέγεται αυτό,χωρίς να υπολογίζεται η
παράμετρος ότι έτσι υποβαθμίζεται η νοημοσύνη του κόσμου που τους ακούει;Είκοσι μέρες κλειστή με βίαιο τρόπο η πρυτανεία-χωρίς να λειτουργεί-και δεν υπήρξε καμία κατάληψη; Τέτοιου είδους  δη
λώσεις,μπορεί να εξισορροπούν τάσεις και να ικανοποιούν τις αντιεξουσιαστικές συνιστώσες, αλλά η σκοπιμότητά τους εξοργίζει τη μεγάλη μάζα των πραγματικά δημοκρατικών πολιτών αυτής της  χώ
ρας!Και αν,κύριοι,σκέφτεστε τις επόμενες εκλογές,τότε δεν έχετε παρά να σας τρομάζει ακόμα περισ
σότερο  η πολιτική της απραξίας,του "σεμνά και ταπεινά" και ταυτόχρονα του ασαφούς και  αντιφατι κού! Ποια η λύση; Είναι αυτή εδώ: Αποφασιστικότητα,ενημέρωση του κόσμου με ξεκάθαρες κουβέν τες και  συντονισμένη δραστηριοποίηση!Εξαιρείται εδώ ό,τι δεν μπορεί να ειπωθεί,γιατί υπάρχουν και κρατικά-ή έστω κυβερνητικά-μυστικά που δεν λέγονται.Αυτό είναι γνωστό και θεμιτό,αλλά μόνο αυτό! Για όλα τα υπόλοιπα,θα πρέπει ο λαός να ενημερώνεται σωστά και να μην μένει άναυδος κανείς με τις ασάφειες και τις αντιφατικές δηλώσεις,πότε του ενός και πότε του άλλου!Δεν θα ήθελα,ωστόσο,και να σας αδικήσω.Μόλις τριών μηνών κυβέρνηση είστε και πιθανώς ακόμα δεν έχετε βρει τα γνήσια πατήματά σας!
      Είναι ζήτημα καίριας σημασίας για τη σημερινή κυβέρνηση να φρενάρει τη.....φόρα που έχουν πά
ρει κάποιοι αντιεξουσιαστές και την εξουσία που νομίζουν ότι διαθέτουν!Θα πρέπει κάποτε αυτοί οι
τύποι του "τίποτα"-και του δήθεν δημοκρατικού αγώνα στα κάγκελα-να καταλάβουν ότι ο ρόλοςτους
πια δεν"πουλάει"και να αφήσουν τον κόσμο ήσυχο να δουλέψουν όσοι έχουν δουλειά!Ναεπιτρέψουν κάποτε  τα πανεπιστήμιά μας  να παράξουν έργο και τους νέους μας να μορφωθούν! Αρκετά πλέον
με δαύτους!Αρκετή ζημιά έχουν κάνει σ'αυτή τη χώρα!Επιτέλους,όχι άλλο γκρέμισμα!Ή μήπως δεν
γνωρίζουν πια οι Έλληνες πολίτες ποιοι έκαιγαν και γκρέμιζαν αυτή τη χώρα τα προηγούμεναχρόνια; Αυτοί οι ίδιοι ήταν, σε αγαστή συνεργασία με το άλλο άκρο - τους χρυσαυγίτες  κουκουλοφόρους -
υποκινούμενοι,μάλιστα,από αντεθνικά κυκλώματα -μαζί και ξένα- που ουδεμία σχέση έχουν με τη δη
μοκρατία και τις γνήσιες δημοκρατικές  λειτουργίες!Θα μπορούσα εδώ να τους υποδείξω τρόπους -
αν δεν έχουν τι να κάνουν- ώστε να διοχετεύσουν την ενεργητικότητά τους,αλλά θα χάσω το χρόνο
μου.Αυτοί ούτε από λόγια παίρνουν!Όμως,εδώ ας το ακούσουν:Ο ρόλος τους θα μπορούσε να δικαιο
λογηθεί μόνο στην περίπτωση που η κεντρική εξουσία καταπιέζει βάναυσα τολαό της και παραβιάζει
βασικά  δημοκρατικά  δικαιώματά του. Βλέπουν πουθενά σήμερα  να συμβαίνει κάτι τέτοιο;  Εξαιρώ ντας την κρίση -και τους δανειστές- αν από κάπου καταπιέζεται σήμερα αυτός ο λαός είναι οι υπερβο
λικές εξουσίες που δίνονται σ'αυτούς τους ίδιους τους αντιεξουσιαστές και η πίεση που επιτρέπεται
να ασκείται από την πλευρά τους,για περισσότερα δικαιώματα των ιδίων και των πάσης φύσεως ομοϊ
δεατών τους-ήδη φυλακισμένων για σοβαρά αδικήματα και τρομοκρατών!Αυτοί θα σώσουν την Ελλάδα;Αυτοί οι ρεμπεσκέδες,με μαμ,νάνι,"κακά" και βόμβες;Το καλύτερο η κοινωνία μας μπορεί να το περιμένει μόνο από τον ίδιο το λαό δίπλα στη δημοκρατικά εκλεγμένη-και καλά συντονισμένη-
κυβέρνησή του και όχι από ελεεινής μορφής κατάλοιπα-τύπου Δον Κιχώτη-ξεπερασμένων εποχών!
      Η σημερινή κυβέρνηση θα πρέπει να καταλάβει -και δεν έχω καμία αμφιβολία ότι το έχει καταλά
βει-ότι η πρόοδος και η ανάπτυξη,που είναι εκ των ων ουκ άνευ για τη χώρα αυτή τη στιγμή,δεν θα έρθουν από τους αντιεξουσιαστές και τους κάθε λογής μπαχαλάκηδες.Θα έρθουν από τους υγιώς σκε
φτόμενους,τους εργαζόμενους,δημιουργικούς και υπεύθυνους δημοκρατικούς πολίτες,οι οποίοι έχουν αντιληφθεί πού βρίσκεται σήμερα το πρόβλημα αυτής της χώρας: Βρίσκεται στις αξίες που  γαλβανίστηκαν από τον ίδιο αυτό λαό μέσα στους αιώνες και πετάχτηκαν στα σκουπίδια, βρίσκεται στην  οικονομική ανάπτυξη,στην παραγωγικότητα,στην ανταγωνιστικότητα των προϊόντων της,στην καινοτομία, στην εκπαίδευση,στα αμυντικά της αντανακλαστικά,ώστε να θωρακιστεί από τους κινδύνους που δια τρέχει!Κινδύνους εξωτερικούς και εσωτερικούς! Ο κακός μας εαυτός, ας μην ξεχνάμε,είναι ο χειρότερος και πιο επικίνδυνος εχθρός όλων των άλλων!
      Περνά αναμφίβολα πολλές δυσκολίες σήμερα αυτή η χώρα,αλλά παρά ταύτα ο λαός της είναι αποφασισμένος να βοηθήσει,ώστε να παρακαμφθεί ο κάβος με τις πολλές φουρτούνες.Αρκεί και η
κυβέρνηση να είναι και εκείνη αποφασισμένη -όπως και είναι- να δράσει συντονισμένα και χωρίς  κα
θυστερήσεις.Αν,βέβαια,κάποιες καθυστερήσεις-όπως με την περιβόητη πλέον λίστα των μέτρων-οφείλονται και σε υπερβολικές περιοριστικές πολιτικές των εταίρων,πολιτικές που συμβάλλουν σε πε
ραιτέρω ύφεση της οικονομίας μας,τότε δεν μένει παρά οι ίδιοι οι εταίροι μας να δουν με κατανόηση
αυτό το πρόβλημα και να βοηθήσουν την κατάσταση.Ο λαός,πάντως,δεν αντέχει άλλες περικοπές!Δεν είναι δυνατόν,επίσης,προκειμένου να εκταμιευθούν χρήματα για την Ελλάδα,να θεωρείται ως σο
βαρό εμπόδιο γι'αυτό  η επίλυση π.χ. του ασφαλιστικού ή και άλλων εργασιακών ζητημάτων.Τα θέμα
τα αυτά χρειάζονται χρόνο -και ίσως χρόνια- για να επιλυθούν και δεν μπορούν  να αποφασιστούν κά
τω από την ασφυκτική πίεση των προβλημάτων της ρευστότητας της οικονομίας και στα στενά χρονι
κά περιθώρια λίγων εβδομάδων ή δύο μηνών,έστω!Γιατί σε μία τέτοια περίπτωση,ο λαός εκλαμβάνει
ως εκβιαστικές αυτές τις πολιτικές και όχι ως καλή διάθεση για να βοηθηθεί η χώρα μας.Αυτό θα πρέπει να γίνει κατανοητό από όλες τις πλευρές,τόσο την ελληνική όσο και εκείνη των εταίρων μας και των δανειστών.Ο ήδη εξουθενωμένος ελληνικός λαός ζητάει άμεσες και ευεργετικές για την οικονομία μας λύσεις και οι λύσεις δεν έρχονται παρά μόνο με δράσεις και αποφάσεις!Βρείτε,λοιπόν,
σύντομα ένα όριο διαπραγμάτευσης,που να συμφέρει όλους - και πρωτίστως εκείνον που έχει το  πρό βλημα-και πάρτε,επιτέλους,αποφάσεις.Δεν μπορεί πλέον να κοιμάται και να ξυπνάει αυτός ο λαός κάτω από τον εκκωφαντικό θόρυβο των ξένων σειρήνων - εκείνων δηλαδή που έχουν  γι'αυτό  συμφέ ρον να τις θέτουν σε λειτουργία - περί Grexit και χρεωκοπίας! Ο ελληνικός λαός το έχει δηλώσει επα νειλημμένα:Είμαστε στην Ευρώπη και θέλουμε να παραμείνουμε στην Ευρώπη,αλλά ως ισότιμος εταίρος και αυτό πρωτίστως σημαίνει ότι ο ένας αντιλαμβάνεται τις ανάγκες και τα προβλήματα του άλλου!Οι λαοί δεν έχουν τίποτε να χωρίσουν μεταξύ τους.Τους ενώνουν ή τους χωρίζουν μόνο οι πο
λιτικές που ασκούνται κατά καιρούς.
     Σε ό,τι αφορά,τέλος,την εξωτερική πολιτική της ελληνικής κυβέρνησης,εδώ ισχύει ό,τι και για οποιοδήποτε άλλο κράτος-μέλος της Ε.Ε.:Πέρα από τις συλλογικές αποφάσεις της Ε.Ε.,κάθε κράτος- μέλος έχει το αναφαίρετο δικαίωμα να ασκεί και εθνική εξωτερική πολιτική που είναι συμφέρουσα για τον ίδιο το λαό του. Αυτό κάνουν όλες οι άλλες χώρες της Ε.Ε.,αυτό κάνει και η Ελλάδα. Οποιεσ δήποτε αποφάσεις των κρατών-μελών δεν σημαίνει ότι είναι εναντίον των υπόλοιπων ευρωπαίων εταίρων.Αυτά τα ζητήματα θεωρώ ότι είναι ξεκάθαρα και δεν θα πρέπει να ακούγονται αντίθετες φωνές από οποιονδήποτε,εντός ή εκτός της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

                             
     
     

 31. Γενέθλια του"Φηγουσιώτη"και Πάσχα μαζί!

                    ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ!

   Αυτές τις μέρες ο"Φηγουσιώτης" κλείνει ένα χρόνο δράσης!
   Μαζί,λοιπόν,με τα γενέθλιά του,εύχεται σε όλον τον κόσμο:

                                ΚΑΛΟ ΠΑΣΧΑ!
                    
                    Επίσης,εύχεται Χρόνια Πολλά
                  στους εορτάζοντες και τις εορτάζουσες!

                            Με την ευκαιρία αυτή,
 θα ήθελα να ευχαριστήσω τους φίλους και τις 
φίλες αυτού του ιστότοπου!  Παρά τη δυσφημι
στική καμπάνια που δέχτηκε ο"Φηγουσιώτης"
από ανιστόρητους κύκλους,η επισκεψιμότητά 
του είναι πολύ μεγάλη!  Συνεχίστε,φίλες και φί
   λοι,να επισκέπτεστε αυτό τον ιστότοπο και ο 
   "Φηγουσιώτης"σας υπόσχεται να σας δώσει 
      τους προσεχείς μήνες ακόμα περισσότερες   
χαρές και ακόμα πιο σημαντικά θέματα,φέτος  
μάλιστα και περισσότερα παιδαγωγικά θέματα!
                               Ακόμα!                                     
     Θα ήθελα να ενθαρρύνω όσους φίλους και φί
λες θα επιθυμούσαν να στείλουν άρθρα τους για
       δημοσίευση στο"Φηγουσιώτη"να μη διστά
    σουν  να μου τα στείλουν!Για οποιαδήποτε θέ
   ματα θέλετε,φίλοι αναγνώστες,και από οποιον
δήποτε αυτά κι αν αποστέλλονται!Ακόμα και    
για μικρούς φίλους και παιδιά σκέφτομαι να δη
μιουργήσω μία καινούρια θεματική ενότητα!    
  Αυτονόητο,βέβαια,ότι τα θέματα αυτά  θα πρέ
  πει να πληρούν κάποιους όρους δεοντολογίας   
  και νομιμότητας!
                          Σας ευχαριστώ πολύ
                      για την εμπιστοσύνη σας! 
                                      


                             
                                   

30. Οξυώτικα 6 - Πολιτιστικά: Παρουσίαση δύο βιβλίων του Γιάννη Γκέκα!
      
    Τον περασμένο χρόνο (2014) κυκλοφόρησε το βιβλίο του Οξυώτη συναδέλφου Γιάννη Γκέκα,το
οποίο φέρει τον τίτλο:"Η Οξυά Καρδίτσας - Προσέγγιση στην Ιστορία της". Πρόκειται για ένα αρ
κετά μεγάλο βιβλίο-και προσεγμένη έκδοση - 477 σελίδων και διαστάσεων 24Χ17 εκ.,όπου  καταγρά
φεται η Ιστορία του χωριού της Οξυάς.Είναι το δεύτερο βιβλίο του Γιάννη και με την ευκαιρία θα ήθελα να τον συγχαρώ θερμά και για τα δύο.Το πρώτο,με τον τίτλο:"Τα σχολεία μας",που εκδόθηκε
το 2010,ήταν μία αξιόλογη προσπάθεια του συγχωριανού συναδέλφου,ως Προϊσταμένου τότε του Γ' Γραφείου Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης,μέσα από τις σελίδες του οποίου προσέφερε προς το κοινό μία υπεύθυνη παρουσίαση όλων των σχολείων της περιοχής μας,με αρκετά ενδιαφέροντα στοιχεία από την περίοδο της λειτουργίας τους,αλλά και το μετέπειτα ρόλο τους,όταν-και όσα εξ αυτών-
έκλεισαν για πάντα τις πόρτες τους! Το πρώτο αυτό βιβλίο του Γιάννη εκδόθηκε από το Δήμο Μουζα
κίου,ενώ το δεύτερο,τοπικού-και όχι μόνο-ιστορικού ενδιαφέροντος,είναι αυτοέκδοση και πωλείται
στην τιμή των 20€.Γνωρίζοντας ο ίδιος για τους κόπους χρόνων - και φυσικά τα έξοδα - που  απαιτού
νται για τη συγγραφή και εκτύπωση ενός βιβλίου-μάλιστα δετού,με χαρτί πολύ καλής ποιότητας και έγχρωμες φωτογραφίες-ας μου επιτραπεί να εκφράσω την παράκλησή μου προς τους συγχωριανούς-αλλά και το φιλαναγνωστικό,γενικά,κοινό-να προμηθευτούν το βιβλίο του Γιάννη.Αξίζει,άλλωστε,να στηρίζεται κάθε φιλότιμη προσπάθεια που καταβάλλεται από οποιονδήποτε συγχωριανό μας,για μελέτες που η θεματική τους αφορά πρωτίστως τη γενέτειρά μας.Λαμβάνοντας ακόμα υπόψη ότι κάθε νέα έκδοση αποτελεί και ένα πολιτιστικό γεγονός,αυτό θα ήταν μία επιβράβευση επιλογών και πολύμοχθων προσπαθειών  αλλά και ένα επιπλέον κίνητρο, ώστε να αποτολμήσουν και άλλοι  συγχω  ριανοί,από τις νεότερες ή και τις επόμενες γενεές,παρόμοιες προσπάθειες.Ο Γιάννης διαμένει στην Καρδίτσα και εύκολα μπορεί κανείς να βρει το τηλέφωνό του.

                                          Δομή και περιεχόμενο του δεύτερου βιβλίου
      Από άποψη δομής,το ιστορικού περιεχομένου βιβλίο του Γιάννη χωρίζεται σε δύο μέρη.Το πρώτο μέρος αποτελείται από 4 κεφάλαια και το δεύτερο μέρος από 10 κεφάλαια.
      Από άποψη περιεχομένου,το πρώτο μέρος αναφέρεται σε γενικά στοιχεία του χωριού της Οξυάς
(θέση,μορφολογία,βουνά,τοπωνύμια,επώνυμα Οξυωτών και ετυμολογία αυτών κ.ά.),αλλά και σε ένα
πλήθος πληροφοριών που έχουν σχέση  με την οικογενειακή, κοινωνική και οικονομική ζωή, τη μετα
νάστευση,τη διοικητική διάρθρωση,τους προέδρους της Κοινότητας-και τους γραμματείς-τα επαγγέλ ματα των Οξυωτών και τους τόπους δραστηριοποίησής τους,την πνευματική και πολιτιστική κίνηση,
τους συλλόγους του χωριού και άλλα.Επιπλέον,στα συν του βιβλίου του Γιάννη θα μπορούσε κανείς
να προσθέσει αρκετά από τα βιογραφικά στοιχεία Οξυωτών (όπως π.χ.αξιωματικών,καλλιτεχνών κ.ά.),που περιέχει,και τα οποία βιογραφικά συνοδεύονται από φωτογραφίες τους.
      Το δεύτερο μέρος του βιβλίου αναφέρεται-κατά το ήμισυ περίπου των 260 σελίδων του-στην Ιστορία του χωριού της Οξυάς,την πορεία και  την προσφορά του στους εθνικούς  απελευθερωτικούς αγώνες της πατρίδας μας,από το 1821 και εντεύθεν.Ως πιο σημαντική προσφορά του Γιάννη εδώ θεωρώ ότι είναι κάποια ιστορικά έγγραφα και κυρίως η καταγραφή αφηγήσεων Οξυωτών που συμμετείχαν στους βαλκανικούς πολέμους,στη Μικρασιατική καταστροφή,στον πόλεμο του '40 και της Κορέας-ή συγγενικών τους προσώπων για όσους από αυτούς δεν είναι σήμερα στη ζωή.Επίσης, στο δεύτερο αυτό μέρος γίνεται εκτενής αναφορά στην εκπαίδευση,τα σχολεία και τους δασκάλους που κατά καιρούς υπηρέτησαν σ'αυτά,στα φυσικά μνημεία του χωριού (Καράβα,δάσοςΟξυάς,Κόκκι νο Στεφάνι,Σκαφίδα κ.ά.) και τεχνητά (βρύσες,νερόμυλοι,τοξωτά γεφύρια και καλντερίμια).Ακόμα και στις αθλητικές δραστηριότητες των Οξυωτών αναφέρεται ο Γιάννης,με ταυτόχρονη παράθεση φωτογραφιών από αθλητικούς αγώνες!Τέλος, στο δεύτερο μέρος του βιβλίου του  ο Γιάννης αναφέρε ται εκτενώς στη χριστιανική λατρεία,στα πανηγύρια, σε κάποιες σχετικές παραδόσεις  και στις εκκλη σίες του χωριού,τόσο τις υπάρχουσες σήμερα όσο και  εκείνες που υπήρχαν στο παρελθόν,εκκλησίες, δηλαδή,οι οποίες σήμερα είναι γνωστές μόνο από τα τοπωνύμιά τους.

                          Συμπεράσματα μέσα από μία συγκριτική ερευνητική διεργασία!
     Διαβάζοντας το βιβλίο του Γιάννη και έχοντας εντρυφήσει και ο ίδιος,παλαιότερα,στα θέματα της
Ιστορίας και της παράδοσης του χωριού της Οξυάς,σήμερα μπορώ να πω ότι έχω μία πιο ξεκάθαρη ει
κόνα πάνω σ'αυτά τα ζητήματα,με την έννοια ότι το βιβλίο του Γιάννη έρχεται να ενισχύσει,τόσο τα
συμπεράσματα των δικών μου ερευνών όσο και για να βοηθήσει για την  εξαγωγή ασφαλών συμπερα
σμάτων για θέματα που ακόμα δεν είχαν κλείσει εντελώς ερευνητικά.Ταυτόχρονα,θα μπορούσαμε να
πούμε ότι,με κάποια νέα στοιχεία που ο Γιάννης παρουσιάζει,υπάρχουν και θέματα που φαίνεται να
ξανανοίγουν, όπως π.χ. η παλαιότερη ονομασία του χωριού "Σιάμου".Τελικά, μάλλον τυπικά μόνο φαίνεται να συμβαίνει αυτό,καθώς η άποψή μου - όπως αυτή καταγράφεται στο βιβλίο μου - εμφανίζεται πολύ καλά θεμελιωμένη και  επικρατέστερη. Αλλά ας δούμε-μέσα από μία  συγκριτική ερευνητική διεργασία-τα συμπεράσματα,στα οποία μπορούμε να καταλήξουμε:

1.                                                  Η ίδρυση του χωριού
    Προκειμένου εγώ να γράψω το βιβλίο μου:"Ιστορία και παράδοση της Οξυάς Καρδίτσας και της περιοχής των Αγράφων",ξεκίνησα,ακολουθώντας τα βήματα της στοματικής ιστορικής παράδοσης της Οξυάς,σε συνδυασμό  με τη βιβλιογραφία του αγραφιώτικου χώρου,γενικά.Πρέπει να τονίσω, βέβαια,εδώ ότι τότε που ξεκίνησα τις πρώτες μου ερευνητικές απόπειρες,το 1985,στον ορίζοντα δεν υπήρχε τίποτε απολύτως!Σκοτάδι πυκνό σε όλα τα επίπεδα!Από την τοπική στοματική παράδοση πιάστηκα γερά για να καταλήξω,τελικά,στο ασφαλές συμπέρασμα ότι η ίδρυση του χωριού ανάγεται στην περίοδο μεταξύ 1393 και 1422 μ.Χ.και χοντρικά γύρω στο 1400 μ.Χ.Συνδυαστικά,όλα τα στοιχεία στοματικής παράδοσης και βιβλιογραφίας των Αγράφων αυτό μου έλεγαν:Οι πρώτοι κάτοικοι του χωριού της Οξυάς - μία παρέα  ουσιαστικά κυνηγημένη από τους Τούρκους - εγκαταστάθηκαν αρχικά στη θέση "Σπίτια",η οποία βρίσκεται πολύ κοντά στην τοποθεσία "Παναγιά". Αυτή ήταν και  η πρώτη εκκλησία  που χτίστηκε ποτέ στο χωριό μας. Κατέληξα στην παραπάνω χρονική περίοδο, λαμβάνοντας υπόψη αρκετά στοιχεία αλλά κυρίως το γεγονός-όπως αυτό καταγράφεται στην Ιστορία-ότι το 1393 μ.Χ.ξεκίνησε η κατάληψη της Θεσσαλίας από τους Τούρκους και οριστικοποιήθηκε το 1422 μ.Χ.Και τώρα αποδεικνύεται ότι δεν έπεσα καθόλου έξω! Ας δούμε σε ποια δεδομένα - δικά μου και του Γιάννη - στηρίζω αυτή τη σαφέστατη πλέον θέση μου:Τα δικά μου γραπτά στοιχεία με το τότε όνομα του χωριού -Σιάμου και Αϊλιτσιού - έφταναν μέχρι το 1530 περίπου.Τα δεδομένα πλέον αυτά-μέσα από την έρευνα του Γιάννη-φτάνουν μέχρι το 1454.Αν τώρα σκεφτούμε ότι τα νέα δεδομένα του Γιάννη προέρχονται από ένα οθωμανικό
φορολογικό κατάστιχο-το ΜΜ10,σελ.238-το οποίο δείχνει ότι ήταν η πρώτη φορολογική καταγραφή για το χωριό  Σιάμου και Αϊλιτσιού, αυτό σημαίνει ότι  είχαμε να κάνουμε τότε με ένα  καινούριο  χωριό.Δεν χρειάστηκαν κάποια χρόνια-κάπου 30 ή 40,ας πούμε-για να γίνει το νέο αυτό χωριό και να έχει κάποιες καλλιέργειες και ζώα βάσει των οποίων υπολογιζόταν η φορολογία;Να,που βρεθήκαμε ακριβώς μέσα στα παραπάνω όρια που εγώ τοποθέτησα την ίδρυση του χωριού!Και μάλιστα πολύ πιο κοντά προς την πρώτη χρονολογία παρά τη δεύτερη!Απευθυνόμενος τώρα προς το Γιάννη,του λέω τα εξής:
- Αγαπητέ Γιάννη, στη σελίδα 227 γράφεις:"Δυστυχώς,δεν έχει εξακριβωθεί πότε ιδρύθηκε το χωριό
μας, αν και ο συγχωριανός μας συγγραφέας Γεώργιος Ηλ.Πάτας  πιθανολογεί την ίδρυσή του την χρονική περίοδο από το 1393 μέχρι το 1422, καίτοι την περίοδο 1393-1396 πραγματοποιήθηκε η εισβολή των Οθωμανών στη Δυτική Θεσσαλία"! Εγώ, Γιάννη, δεν πιθανολογούσα τότε. Ήμουν πολύ κοντά στη βεβαιότητα. Τώρα είμαι ταυτισμένος με τη βεβαιότητα και γι'αυτό σε ευχαριστώ. Βάζεις, όμως, εκεί, Γιάννη, ένα "καίτοι"που δηλώνει  αμφισβήτηση! Τώρα, πια, καταλαβαίνεις, φαντάζομαι, ότι αυτό δεν ισχύει, μετά και τα δικά σου γραπτά !
    Λες και κάτι άλλο, Γιάννη:".....Εμείς εκτιμούμε ότι ίσως η περιοχή κατοικήθηκε ήδη από τα πρώτα ρωμαϊκά χρόνια"! Αυτό, Γιάννη, πόθεν τεκμαίρεται; Το γράφεις πιο κάτω:"Απόδειξη προς τούτο  αποτε λούν....ελάχιστοι τάφοι, πιθανόν ρωμαϊκής περιόδου, που ήρθαν στο φως, σκεπασμένοι από θάμνους που αναπτύχθηκαν πάνω από αυτούς στην τοποθεσία "Παναγιά"του οικισμού Παλαιοχωρίου"! Δηλαδή,
Γιάννη, δεν θεωρείς αρκετά τα 600 χρόνια, που πέρασαν από τότε, για να φυτρώσουν θάμνοι πάνω από έναν τάφο; Και τα 30, Γιάννη, είναι αρκετά γι'αυτό, όχι τα 600! Αν θέλεις απόδειξη, κάνε μια βόλτα στο δάσος και θα ιδείς εξαφανισμένους όλους τους δρόμους που υπήρχαν μέχρι πρότινος! Έγιναν ήδη δάσος! Οι τάφοι αυτοί, Γιάννη, είναι από τους πρώτους κατοίκους στη θέση"Σπίτια"! Λίγο πιο κάτω θα εκπλαγείς περί τίνος πρόκειται εδώ! Αλλά στη συνέχεια, Γιάννη, εσύ πας ακόμα πιο μακριά και τοποθετείς τους Πύργους που βρίσκονται ψηλά στα"Διασελάκια"στον οικισμό των Πλατανίων στην εποχή των ....Πελασγών! Βάζεις βέβαια και ένα"ίσως"δίπλα! Μάλλον μικρά καταφύγια ήταν από την εποχή του Ιουστινιανού, όταν είχε ανακαινίσει την πόλη των Γόμφων και τα οχυρά των γύρω περιοχών της. Αυτή είναι η δική μου άποψη, μετά και από κάποιες συζητήσεις που είχα με αρχαιολόγους.

2.                                                 Το χωριό Κανάζοβι!
      Ειλικρινά, αγαπητέ Γιάννη, όταν διάβασα στο βιβλίο σου για το Κανάζοβι, αρχικά, με όσα είδα να
γράφεις-και να επανέρχεσαι-η πρώτη μου σκέψη ήταν αυτή:"Μα, τι χωριό-φάντασμα είναι αυτό που
εγώ δεν το βρήκα πουθενά"; Αναφέρεις, μάλιστα, και διάφορες πιθανές θέσεις του: Σκάλα, Αγία Παρα
σκευή, Γκορψιά, Διαλώνια και Παναγιά! Παρά το γεγονός ότι στο πρωτότυπο κατάστιχο δεν αναφέρε
ται το όνομα του Κανάζοβι, εντούτοις η φορολογία έγινε ουσιαστικά για τρία χωριά:Σαμ ή Ζαπάντι,
Αγιολίτς και Κανάζοβι.Το Κανάζοβι γράφτηκε από τον Τούρκο-ή Έλληνα-γραφέα επί τόπου και υπο
λογίστηκε σαν ξεχωριστό χωριό! Άρα, τι συμβαίνει εδώ;μπορεί να αναρωτηθεί ο καθένας! Όμως, Γιάν
νη, στη σελίδα 234 γράφεις ότι το Αγιολίτς ήταν εξαρτώμενο από το Κανάζοβι! Αν είχες λάβει υπόψη
την παράδοση ότι τρία ήταν τα σημεία όπου κατοίκησαν οι πρώτοι εκείνοι κάτοικοι στο χωριό μας,
κατά χρονολογική σειρά - ήτοι,θέση "Σπίτια", Αϊλίτσι (σημερινό Παλαιοχώρι) και Σιάμου (όπου το ση
μερινό χωριό) - αμέσως, δια της άτοπον απαγωγής, ας πούμε, εξάγεται το συμπέρασμα ότι το Κανάζοβι
ήταν ο οικισμός στη θέση "Σπίτια"! Άλλωστε,η στοματική παράδοση το λέει ξεκάθαρα: Από τη θέση
"Σπίτια"έφυγαν αρκετοί - προφανώς γιατί πλήθυναν και δεν χωρούσαν πλέον εκεί - και απλώθηκαν στο απέναντι μέρος,που ήταν πιο επίπεδο, όπου τη σημερινό Παλαιοχώρι! Στο Κανάζοβι, μάλιστα,φαίνεται να παρέμειναν οι λιγότεροι και γεροντότεροι, πράγμα που συμφωνεί με το νόμο της ζωής που θέλει τους νεότερους να ρισκάρουν και να αναζητούν μία καλύτερη τύχη στην.....ξενιτιά! Σκέψου τώρα και εκείνους που αργότερα έφυγαν για το καινούριο χωριό - πιο ψηλά - όπου το σημερινό Κέντρο του χωριού! Ε, για την εποχή εκείνη ήταν σαν να πήγαν σήμερα.....στην Αυστραλία!
       Έτσι έχουν τα πράγματα, αγαπητέ Γιάννη! Και σ'αυτό το σημείο, επίτρεψέ μου να σου πω κάτι μεταξύ σοβαρού και αστείου: Ξέρεις πού και γιατί μπερδεύτηκες εδώ; Γιατί άφησες στην άκρη τη στοματική ιστορική παράδοση του τόπου μας! Τίποτε δεν πετάμε, Γιάννη! Όλα είναι χρήσιμα. Αρκεί να  αξιοποιήσουμε, όμως, σωστά την παράδοση και να μη μας παραπλανούν τα πρόσθετα στοιχεία που περιέχει και οι  σκοπιμότητες, οι οποίες σήμερα κυρίως ανθούν! Οι άνθρωποι παραλαμβάνουν  από τους  προηγούμενους γεγονότα και διηγήσεις και έτσι στη συνέχεια  αποτελούν και οι ίδιοι ζωντανή Ιστορία! Αλλά για το θέμα αυτό, πρόκειται να γράψω προσεχώς ένα άρθρο, σ'αυτόν τον ιστότοπο, όπου θα........ καταχεριάζω αυτή τη σχολή - ναι, σχολή, όχι ανθρώπους - που βάλθηκε να απαξιώσει πλήρως τη στοματική παράδοση ενός τόπου, λαμβάνοντας υπόψη μόνο γραπτά στοιχεία! Πού να τα βρουν τα στοιχεία, για κάθε περίπτωση, όταν αυτά δεν υπάρχουν; Έτσι, έχουν την ευχέρεια κάποιοι απ'αυτούς να λένε ψέματα με.....επιστημονικό τρόπο! Είναι και αυτοί ένα παράρτημα εκείνων των κύκλων που έχουν κάνει  το ψέμα επιστήμη και την επιστήμη  προσαρμοσμένη στα μέτρα τους! Η έρευνα, Γιάννη, πριν από οτιδήποτε άλλο, χρειάζεται συνείδηση και ήθος και εσύ αυτά τα διαθέτεις!

3.                                           Η παλιά ονομασία του χωριού!
      Η παλιά ονομασία του χωριού ήταν Σιάμος ή Σιάμου ή Σάμη και αργότερα Σιάμ-Κιόλι (βλ.ομιλία
μου στο Αρματολιάτικο-στην υπ'αριθ.29 θεματική ενότητα,προς το τέλος της-σ'αυτόν εδώ τον ιστότο
πο).
      Η δική μου άποψη είναι σαφέστατη ότι πρόκειται για ονομασία ελληνικής προέλευσης (σελ.149
του βιβλίου μου),ενώ η άποψη του Γιάννη δεν είναι απόλυτα ξεκαθαρισμένη αν πρόκειται για ελληνι
κής ή άλλης προέλευσης (σελ.225-226).Προσέξτε:Ό,τι βλέπω,γράφω!Αλλά καλύτερα ας τα δούμε κά
πως πιο αναλυτικά στη συνέχεια:
α. Η δική μου άποψη:
       Αναζητώντας, μέσα από τις διάφορες πιθανές εκδοχές,την προέλευση της ονομασίας"Σιάμου",μό νο μία πληροφορία κράτησα ως πιο πειστική.Ήταν η πληροφορία ότι  τους Σαρακατσαναίους στην Ή
πειρο παλαιότερα τους ονόμαζαν"Σιαμουρέληδες",επειδή ανέβαιναν τα καλοκαίρια  στα ψηλώματα.
Καθοριστική θεώρησε την πληροφορία αυτή και ο αείμνηστος Μουζακιώτης φιλόλογος-ερευνητής Δημήτρης Αγραφιώτης."Αν η πληροφορία σου είναι σωστή,αυτό αποτελεί μία ισχυρή βάση για περαι τέρω έρευνες",μου είπε,όταν τον επισκέφτηκα τότε στην Αγιά, όπου υπηρετούσε ως καθηγητής.Με οδηγό την εγκυρότατη αυτή πληροφορία,κατέληξα στη συνέχεια στο συμπέρασμα ότι η ονομασία "Σιάμου"προέρχεται κατά πάσα πιθανότητα από τη ρίζα "σάμους"που σημαίνει - σήμαινε τότε δηλα δή που χρησιμοποιούνταν-"ύψος". Αργότερα,την άποψή μου αυτή  ήρθε να ισχυροποιήσει-και μάλλον να σφραγίσει-μία τηλεοπτική εκπομπή (ΕΤ1,2.10.2010)που αναφερόταν στο νησί της Σάμου. Η ονομασία"Σάμος",έλεγε ο συντάκτης της εκπομπής,προέρχεται από τη ρίζα"σάμα",με την οποία χαρακτήριζαν τα ψηλά της βουνά!Δηλαδή,οι ονομασίες"Σιάμου" και "Σάμος"προέρχονται από την ίδια ρίζα που έχει σχέση με το ύψος των βουνών-όπως υποστήριζα κι εγώ στην άποψή μου!Αλλά για το θέμα αυτό ακολουθεί πιο κάτω - σ'αυτή τη θεματική ενότητα 30 - ένα άρθρο μου  που δημοσίευσα το 2012.Τίτλος του:"Σιάμου όπως Σάμος"!
β. Η άποψη του Γιάννη:
      Ο Γιάννης,στη σελίδα 225 του βιβλίου του,γράφει:"Κατά μία εκδοχή την προϋπάρχουσα ονομασία
την πήρε από το όνομα ενός οικιστού πλούσιου και ισχυρού φύλαρχου των Βλάχων,το Σιάμο".Στην επό
μενη,επίσης,σελίδα 226,ο Γιάννης αναφέρει ένα απόσπασμα από άρθρο του Χρ.Καλοκαιρινού,ο οποί
ος,στις 19.3.1928,έγραφε για το χωριό Σιάμ: "Το χωρίον είναι γνωστόν από του 15ου αιώνος μ.Χ. οικι
στού όντος του ανδρείου και πλουσίου Σιάμου".
      Το ερώτημα,που αμέσως μπαίνει εδώ,είναι το εξής: Τότε που εκείνη η κυνηγημένη παρέα κατέφυ
γε στη θέση "Σπίτια",είχε βρει στις τρεις προαναφερθείσες θέσεις κατοικημένες περιοχές; Για τα "Σπί
τια"και το "Αϊλίτσι" δεν τίθεται θέμα.Αποκλείεται να υπήρχαν ή να προϋπήρξαν κάτοικοι εκεί.Αλλά και για το επάνω χωριό θεωρώ απίθανο να προϋπήρξαν ποτέ κάτοικοι.Αποκλείεται,επίσης,να υπήρχε
μαζί με την παρέα εκείνη κάποιος πλούσιος. Οι πλούσιοι τότε χαρακτηρίζονταν  ως πλούσιοι γιατί  εί
χαν κτήματα και όχι χρυσάφι!Το εμπόριο αναπτύχθηκε πολύ αργότερα σ'αυτό το μέρος.Η πληροφορί
α του Καλοκαιρινού εδώ μιλάει για οικιστή  και όχι για κτηματία,κάτι που προσωπικά θεωρώ ότι δεν ισχύει σε καμία των περιπτώσεων. Επομένως,κατά την εκτίμησή μου,πρέπει να υποθέσουμε ότι κάτι άλλο συμβαίνει.Μπορούμε να δεχτούμε ότι ο Χρ.Καλοκαιρινός,το 1928,είχε κάνει έρευνα για την ονομασία του χωριού Σιάμ;Λίγο απίθανο κι αυτό!Ξέρετε,όμως,τότε-αλλά και αργότερα-τι συνέβαινε; Όταν κάποιοι δεν γνώριζαν ακριβώς την προέλευση της ονομασίας ενός τόπου ή χωριού, κατέφευγαν συνήθως στο όνομα  ενός οικιστή, κτηματία  ή κτηνοτρό φου και έτσι ξεμπέρδευαν γρήγορα!Κάπως έτσι νομίζω ότι συμβαίνει και στην περίπτωσή μας! Αν, βέβαια,προκύψουν  και άλλα στοιχεία ενισχυ τικά αυτής της άποψης του Καλοκαιρινού,που είχε δημοσιευθεί τότε στη "Θεσσαλική Φωνή" της Καρδίτσας,δεν έχω κανένα λόγο να μην το αποδεχτώ.
γ. Η ονομασία Αϊλίτσι:
     Όσοι από τη θέση"Σπίτια"(Κανάζοβι) έφυγαν,όπως είπαμε,και εγκαταστάθηκαν απέναντι σε ένα
πιο επίπεδο και καλλιεργήσιμο έδαφος-όπου και το σημερινό Παλαιοχώρι- εκεί έκτισαν και την εκκλησία του Αη-Λιά. Από το όνομα του αγίου τους ονόμασαν και τον οικισμό τους Αϊλίτσι, μία ονομασία η οποία στο προαναφερόμενο φορολογικό κατάστιχο αναγράφεται ως Αγιολίτς (Αyolits).
  Όσο για τη λέξη"Κανάζοβι"προσωπικά δεν έχω ασχοληθεί.Το φορολογικό κατάστιχο ΜΜ10 ήρθε αργότερα στο φως. Η πρώτη δημοσίευσή του,πάντως,νομίζω ότι έγινε - και ελπίζω να μην κάνω λάθος ως προς το ποιος προηγήθηκε - από το Γιώργο Καραβίδα, στην τοπική εφημερίδα "Το χωριό μας - Η ΟΞΥΑ", στο φύλλο 10. Το είχε προμηθευτεί -έγραφε τότε- από το Λαογραφικό Μουσείο της Καρδίτσας. Με την ετυμολογία της λέξης (Κανάζοβι),ασχολήθηκε μόνο ο Γιάννης.Τα σχετικά στοιχεία υπάρχουν στη σελίδα 230 του βιβλίου του.

δ. Ονόματα πληροφοριοδοτών για το βιβλίο μου:
      Έστω και αργά,η επανόρθωση μιας παράλειψης έχει την αξία της!
      Με την ευκαιρία αυτής της δημοσίευσης,τώρα μου δίνεται η δυνατότητα να αναφέρω τα ονόματα
κάποιων συγχωριανών Οξυωτών,που μου έδωσαν πληροφορίες, όταν πριν από αρκετά ήδη χρόνια συ
νέλεξα το υλικό  του προαναφερθέντος βιβλίου μου. Οι πληροφορίες τους εκείνες τότε, είτε αναφέρο
νταν στην Ιστορία του χωριού είτε στη λαογραφική παράδοση,αποτέλεσαν πολύτιμο υλικό για μένα
για τη συγγραφή του βιβλίου μου.Θεωρώντας,όντως,παράλειψή μου τότε τη μη παράθεση των ονομά
των των πληροφοριοδοτών μου,έρχομαι τώρα να συμπληρώσω εκείνο το κενό.Τα ονόματά τους ήταν
τα εξής-με αλφαβητική σειρά:
 1. Βαϊάκης Ιωάννης του Αθανασίου
 2. Βασιλός Κων/νος του Σωτηρίου
 3. Βασιλός Νικόλαος του Σωτηρίου
 4. Βασιλός Πέτρος του Γεωργίου
 5. Βούζας Γεώργιος του Κων/νου
 6. Βούζας Κων/νος του Ηλία
 7. Ευαγγελάκης Χρυσόστομος του Στυλιανού
 8.Ζαχαρός Λάμπρος του Χρήστου
 9. Κούτσικος Κων/νος του Αποστόλου
10.Κωνταντάκης Ιωάννης του Δημητρίου
11.Κωνσταντάκης Νικόλαος του Δημητρίου
12.Πάττας Ηλίας του Στεφάνου
13.Πάττας Κων/νος του Στεφάνου
14.Πάττας Παντελής του Στεφάνου
15.Πάττα Βιργινία,σύζ. Παντελή
16.Πάττα Κρυσταλλινή,σύζ. Ηλία
17.Ράπτης Αθανάσιος του Δημητρίου
18.Τόλιας Κων/νος του Χρήστου (ιερέας)

      Ευχαριστώ όλους τους παραπάνω,είτε είναι εν ζωή είτε όχι.Αν έτυχε κάποιον να ξεχάσω,ας με συγχωρήσει,αλλά ο κατάλογος θα παραμείνει ανοιχτός και για οποιαδήποτε συμπλήρωσή του.
      Ιδιαίτερα,ωστόσο,θα ήθελα να ευχαριστήσω το Γιώργο Βούζα!Μου έδωσε τις περισσότερες πλη
ροφορίες για την Ιστορία του χωριού,οι οποίες πληροφορίες αποδείχτηκαν σωστές και καθοριστικές
για την εξαγωγή συμπερασμάτων και για τη συγγραφή του βιβλίου μου.Ας μου επιτραπεί εδώ να πω
και κάτι ακόμα για το Γιώργο - που αποτελεί προσωπική μου διαπίστωση:Αν ο Γιώργος είχε  σπουδά
σει,θα είχε γίνει καλύτερος από όλους μας!

   
                                                                                                 

                                             
                                                                           "ΝΕΟΣ ΑΓΩΝ" 27.4.2012

                                                                      Σιάμου όπως Σάμος!

                                                                                                                  Του Πάττα Γεωργίου

       Ο δικαιοκρίτης χρόνος μπορεί κάποτε να κυλά αργά, αλλά, όταν έρθει, βάζει οριστικά τη σφραγίδα του. Όταν, πριν από 17 περίπου χρόνια, έγραφα το πρώτο μου βιβλίο, που αναφέρεται στη γενέτειρά μου, την Οξυά, και στην περιοχή των Αγράφων γενικότερα, βγήκαν τότε ορισμένοι –“αυθεντίες” του είδους – και προσπάθησαν, όχι μόνο να αμφισβητήσουν, αλλά ουσιαστικά να ακυρώσουν την εγκυρότητα κάποιων συμπερασμάτων μου, όπως, για παράδειγμα, την προέλευση της προηγούμενης ονομασίας του χωριού Σάμη ή Σιάμου. Προέρχεται, έγραφα, από τη ρίζα «σάμους» που, πολύ παλαιότερα, σήμαινε «ύψος». Και, φυσικά, είχα τους λόγους μου τότε να το υποστηρίζω αυτό – οι λόγοι αναλύονται περισσότερο, τόσο στο βιβλίο μου όσο και στο site : www.myoxya.gr – μετά από έρευνες δύο περίπου χρόνων πάνω στο θέμα.
      Την άποψή μου, για την προέλευση της ονομασίας «Σιάμου», ήρθε να δικαιώσει πριν από λίγο καιρό μία τηλεοπτική εκπομπή της ΕΤ1 και να κλείσει οριστικά το θέμα. Συγκεκριμένα, στις 2 Οκτωβρίου 2010 και στο λαογραφικού-ιστορικού περιεχομένου ντοκιμαντέρ "Σάμος η πατρίδα μου" που αναφερόταν ασφαλώς στο νησί της Σάμου, έγινε λόγος και για την  προέλευση της ονομασίας του. Προήλθε, ανέφερε ο συντάκτης των κειμένων της εκπομπής, από την αρχαία ρίζα «σάμα», με την οποία χαρακτήριζαν τα ψηλά της βουνά. Προφανώς, η ρίζα «σάμα» είναι προγενέστερη αυτής που εγώ αναφέρω στο βιβλίο μου. Δηλαδή, οι ονομασίες «Σάμος» και Σιάμου» προέρχονται από την ίδια ρίζα; Ακριβώς! Ήταν κάτι που φύλαγα πολύ καλά τότε στο πίσω μέρος του μυαλού μου, αλλά δεν είχα ακόμα τα στοιχεία για να το βγάλω προς τα έξω με βεβαιότητα. Σκεφτόμουν πάντα – και μάλλον το άφηνα χωρίς να το διερευνώ – αν η Σάμος έχει ψηλά βουνά. Και πράγματι, όπως διαπιστώνεται και από το ντοκιμαντέρ, η Σάμος διαθέτει τα ψηλότερα βουνά μεταξύ όλων των νησιών μας. Σήμερα, επομένως, μπορούμε να πούμε με σχετική βεβαιότητα : Σιάμου όπως Σάμος!
        Θυμίζω εδώ ότι η ονομασία «Σιάμου» δόθηκε στο δεύτερο χωριό, που ιδρύθηκε πιο ψηλά από τον πρωτοϊδρυθέντα οικισμό «Αϊλίτσι»  - εκεί γύρω στα 1400 μ.Χ. – και στο σημείο ακριβώς όπου τώρα βρίσκεται το σημερινό κεντρικό χωριό της Οξυάς. Το δεύτερο εκείνο χωριό βρισκόταν πιο ψηλά, όχι μόνο σε σχέση με τους συντοπίτες Αϊλιτσιώτες, αλλά ψηλότερα και σε σχέση με όλα τα γύρω χωριά πριν γείρουμε πίσω προς την περιοχή της Αργιθέας. Το γιώτα - που δεν έχει η Σάμος – προστέθηκε, ως φαίνεται, με τον καιρό στην ονομασία «Σιάμου», σύμφωνα με το φθογγολογικό φαινόμενο της ουράνωσης, κάτι που συνηθιζόταν παλαιότερα στην αγραφιώτικη προφορά. Έτσι το «Σάμου» έγινε «Σιάμου», όπως το στάρι λεγόταν «στιάρι», το τζάκι «τζιάκι» κ.ο.κ.
       Τέλος, ένα σχόλιο ακόμα δεν θα ήταν εκτός τόπου και χρόνου. Θα ήταν μάλλον λίαν επίκαιρο. Από τις δηλώσεις και τα δημοσιεύματα εκείνων των αμφισβητιών μου, όπως προείπα, είχα θορυβηθεί τότε, είναι αλήθεια, αλλά δεν πτοήθηκα. Ποτέ δεν αρνήθηκα σε κανέναν το δικαίωμα της κριτικής, αρκεί αυτή να μην υπερβαίνει κάποια όρια που έχουν να κάνουν με την προσωπική αξιοπρέπεια εκείνου, ενάντια στον οποίο στρέφεται.  Και τα όρια αυτά τότε είχαν όντως υπερβαθεί. Έδωσα την κατάλληλη απάντηση, βέβαια, μέσω του Τύπου, αλλά την πιο στιβαρή και οριστική απάντηση τη δίνει ο ίδιος ο καταλύτης χρόνος.
       Αν τα αναφέρω αυτά εδώ, είναι γιατί τότε είχα πολύ σωστά ψυχανεμιστεί ότι δεν είχα να κάνω απλώς με κάποιους αλαζόνες της γνώσης σε ένα συγκεκριμένο χώρο, αλλά ταυτόχρονα και με υποκινούμενους από αμφιβόλου αξιοπιστίας κέντρα “ενημέρωσης” και αποφάσεων. Λίγο ως πολύ, είναι γνωστό πώς διαμορφώνονται και τι είδους μεθοδεύσεις κρύβονται πίσω από παρόμοιες think tanks.
      Βεβαίως, υπήρχαν και οι υποστηρικτές των θέσεών μου, οι οποίοι, με γνώμονα την επιστημονική τους και μόνο συνείδηση, τοποθετήθηκαν ανάλογα. Ένας από αυτούς ήταν και ο Καρδιτσιώτης - μάλ λον διαμένων στην Καρδίτσα - καθηγητής  στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας  στο Βόλο, κ. Βασίλης Ανα γνωστόπουλος, τον οποίο και ευχαριστώ θερμά. Η παρούσα δημοσίευση αποτελεί δικαίωση και της δικής του τοποθέτησης τότε  και τούτο έχει ιδιαίτερη αξία  στην εποχή των ποικίλων  σκοπιμοτήτων και των καμουφλαρισμένων μηχανισμών.
   
       

29. Εθνικά θέματα 6:Γεώργιος Καραϊσκάκης-Σύντομη αναφορά στη ζωή και τη                                                                δράση του!

        Η δημοσίευση αυτή γίνεται με αφορμή την 194η Εθνική μας επέτειο της 25ης Μαρτίου αλλά και με αφορμή την προβολή  της τηλεοπτικής εκπομπής "ΜΗΧΑΝΗ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ", του Χρήστου Βασιλόπουλου (ΝΕΡΙΤ,25.3.2015,ώρα 19.50'), μία εκπομπή που ήταν αφιερωμένη στο μεγάλο ήρωα της επα νάστασης του 1821 Γεώργιο Καραϊσκάκη.
      Όλα τα στοιχεία, που η εκπομπή του Χρήστου Βασιλόπουλου ανέφερε, προσωπικά θεωρώ ότι ήταν σωστά: από τη γέννηση του ήρωα μέχρι την ημέρα του θανάτου του, ανήμερα της γιορτής του στις 23 Απριλίου 1827! Επειδή κάποια στιγμή στο παρελθόν είχα ασχοληθεί αρκετά με τη ζωή, τη δράση και τη στρατηγική μεγαλοφυία του Καραϊσκάκη, γι΄αυτό, ας μου επιτραπεί συμπληρωματικά να επικεντρώσω - συνοπτικά - την προσοχή μου σε κάποια σημεία που αποτελούν και το απόσταγμα των προσωπικών μου ερευνών και συμπερασμάτων, αλλά και σε κάποια άλλα που ακόμα σήμερα αποτελούν αντικείμενο διχογνωμίας μεταξύ των ιστορικών - και όχι μόνο.Τα συμπεράσματα αυτά έχουν ως εξής:

1.Ο Γεώργιος Καραϊσκάκης γεννήθηκε το 1782 στην ομώνυμη Σπηλιά του Μαυροματίου Καρδίτσας,
κοντά στο μοναστήρι του Αγίου Γεωργίου,μία μονή που υπάρχει και λειτουργεί και σήμερα,σε μία γραφική τοποθεσία στα νοτιοανατολικά του Μουζακίου.Ο ιστορικός αυτός τόπος είναι ήδη προσβάσι
μος σήμερα για τους επισκέπτες,με σύγχρονο ασφαλτοστρωμένο δρόμο.
    Η μητέρα του ήρωα,Ζωή Ντιμισκή-κατά κόσμον Διαμάντω-από τη Σκουληκαριά της Άρτας,ήταν καλόγρια στο παραπάνω μοναστήρι,γι'αυτό και το προσωνύμιο "ο γιος της καλογριάς"του Καραϊσκά
κη.Στο μοναστήρι η Ζωή κλείστηκε μετά το θάνατο του άντρα της,ενός πλούσιου πρόκριτου από το Μαυρομάτι,ονόματι Γιάννης Μαυροματιώτης.Πατέρας του Καραϊσκάκη ήταν ο αρματολός Ίσκος Δημήτριος ή Καραίσκος-λόγω του μελαψού του χρώματος-από τα χωριά του Βάλτου.
                                               Μία άνευ αντικειμένου διαμάχη!
     Με την ευκαιρία αυτής της δημοσίευσης,θα ήθελα να ξεκαθαριστεί πλέον κάτι.Παλαιότερα,είχε δημιουργηθεί μία διαμάχη μεταξύ του Μαυροματίου και της Σκουληκαριάς,για τον τόπο γέννησης του Καραϊσκάκη.Ήταν μία  τεχνητή διαμάχη  που είχε εγερθεί από τους Αρτινούς, για λόγους  προβο
λής της περιοχής τους μέσα από τη διεκδίκηση και του τόπου γέννησης του ήρωα.Η πρώτη σχετική δημοσίευση έγινε-όχι τυχαία-το Μάη του 1927,δηλαδή λίγο πριν από τις πανηγυρικές εκδηλώσεις που έγιναν στη Σπηλιά του Μαυροματίου-22 Μαίου-για τα εκατό χρόνια  από το θάνατο του Καραϊ
σκάκη.Αργότερα βέβαια ακολούθησαν και άλλες δημοσιεύσεις σε εφημερίδες και περιοδικά της Άρτας,δημοσιεύσεις που μιλούσαν για μία δήθεν παράδοση που υπήρχε στην περιοχή της  Σκουληκα ριάς ότι ο Καραϊσκάκης γεννήθηκε στο εκεί μοναστήρι τους!Αυτά κάνουν κάποιοι και υπονομεύουν
την τεράστια σημασία της ιστορικής παράδοσης ενός τόπου,ένα θέμα για το οποίο πρόκειται να κάνω
εμπεριστατωμένη τοποθέτηση σε μία προσεχή δημοσίευσή μου σ'αυτόν τον ιστότοπο.
     Το ζήτημα της παραπάνω διαμάχης σήμερα πρέπει να θεωρείται λήξαν!Δεν είναι αυτό υπόθεση το
πικού χαρακτήρα-τι θέλει,δηλαδή,ή τι δεν θέλει ένας τόπος.Είναι θέμα της ίδιας της Ιστορίας και η
Ιστορία αποφάνθηκε οριστικά και αμετάκλητα:Η Ζωή Ντιμισκή καταγόταν από τη Σκουληκαριά της
Άρτας και τόπος γέννησης του Καραϊσκάκη είναι το Μαυρομάτι Καρδίτσας.Τελεία και παύλα επ'αυ
τού!Οι πανηγυρικές εκδηλώσεις,άλλωστε,που έλαβαν χώρα το 1927,όπως είπαμε,στη Σπηλιά του
Μαυροματίου,δεν ήταν τοπικού χαρακτήρα.Ήταν πανελλήνιας εμβέλειας και διοργανώθηκαν από Επιτροπή που ορίστηκε από την Ακαδημία των Αθηνών,μία Επιτροπή που αποτελούνταν από τα πιο
φωτεινά μυαλά εκείνης της εποχής και μελέτησε διεξοδικά-και χωρίς προκαταλήψεις-το θέμα αυτό. Μάλιστα,στις εκδηλώσεις εκείνες κλήθηκε και μίλησε ο εγγονός του ήρωα,που έφερε το όνομα του
παππού του:Γεώργιος Καραϊσκάκης-γιος του δεύτερου άρρενος παιδιού του Καραϊσκάκη!Από τα λεχθέντα του ίδιου του εγγονού του Καραϊσκάκη διαφαίνεται η πλήρης αποδοχή των αποφάσεων της
Επιτροπής και του περιεχομένου των εκδηλώσεων.Ας με συγχωρήσουν,λοιπόν,οι φίλοι μας από την περιοχή της Άρτας για την παρέμβασή μου αυτή.Δεν έχει να κάνει με τοπικισμούς αλλά με την ίδια την ιστορική αλήθεια.Έχουν κι εκείνοι κάθε δικαίωμα να μιλούν και να τιμούν το μεγάλο τέκνο της
πατρίδας μας,το Γεώργιο Καραϊσκάκη,αλλά για έναν και μόνο λόγο:για την καταγωγή της μητέρας του ήρωα από τα μέρη τους.Τίποτε λιγότερο,τίποτε περισσότερο!Μία άνευ αντικειμένου διαμάχη δεν
έχει πλέον κανένα νόημα να συντηρείται  από οποιονδήποτε,εκτός από το να συντηρεί τις τοπικιστι
κού χαρακτήρα προστριβές και τη μιζέρια σ'αυτό τον τόπο!
2.                                                Ο θάνατος του Καραϊσκάκη!
     Για το θάνατο του Καραϊσκάκη,όλα τα στοιχεία,που συνέλεξα,οδηγούν σ'αυτό που είπε ο Γιάννης
Βλαχογιάννης - λογοτέχνης,ιστοριοδίφης και αντικειμενικός βιογράφος - στο έργο του  "Ο Καραϊσκά
κης" ότι υπήρξε "καταχθόνιο σχέδιο"εναντίον του ήρωα!Άλλωστε,και η ομολογία του ίδιου του
Καραϊσκάκη-λίγες ώρες μετά τον τραυματισμό του-ότι γνωρίζει "τον αίτιον",τα λέει όλα!Όλοι οι συν
αγωνιστές του τότε,που τον άκουγαν,τον παρακάλεσαν να τους πει ποιον εννοεί,αλλά εκείνος πήρε το μυστικό του στον τάφο,γιατί κατάλαβε ότι,αν ομολογούσε,θα ξεσπούσαν μεγάλες ταραχές-που ίσως έφθαναν μέχρι και τον εμφύλιο σπαραγμό-μεταξύ των Ελλήνων!Ο μεγάλος αυτός ήρωας στάθη
κε μεγαλόψυχος-και στο ύψος των περιστάσεων-ακόμα και τις στιγμές που είχε ήδη καταλάβει ότι πλησίαζε το τέλος του!Νομίζω ότι-λίγο ως πολύ-ο καθένας μπορεί να καταλάβει ποιον εννοούσε ως
"αίτιον"-πιθανότατα με τη συνεργασία των Άγγλων,οι οποίοι είναι ιστορικά βεβαιωμένο  ότι δεν  ήθε
λαν το νεοσύστατο ελληνικό κράτος,που θα ελευθερωνόταν,να περιλαμβάνει έκταση μεγαλύτερη από εκείνη που συνέφερε τους ίδιους!Γι'αυτό,άλλωστε,προσπάθησαν-και το πέτυχαν- να δεχτούν οι τότε διοικούντες την επαναστατημένη Ελλάδα να τοποθετήσουν δίπλα ή και πάνω από τον Καραϊσκά κη τους Άγγλους Τζωρτς στη στεριά και Κόχραν στη θάλασσα-και μάλιστα έναντι αδράς αμοιβής!Άλλη θλιβερή ιστορία κι αυτή-τι είχες Γιάννη μ',τι είχα πάντα: ο φθόνος και οι εμπάθειες για τις επιτυχίες  και την αξία του "αντιπάλου"υπεράνω του εθνικού συμφέροντος!Ο "αίτιος"εκείνος πιθανότατα είναι ο ίδιος αγγλόφιλος πολιτικός,για τον οποίον υπάρχουν σοβαρότατες υπόνοιες ότι συμμετείχε λίγα χρόνια αργότερα και στη δολοφονία του Καποδίστρια-ναι,στο μεγαλύτερο έγκλημα, όχι μόνο κατά της ζωής του τότε  κυβερνήτη της Ελλάδας,αλλά και κατά της ίδιας της υπόστασης  και μιας ευοίωνης προοπτικής του νεοσύστατου εκείνου κράτους μας"!Τεσσερομάτη"τον αποκαλού σε ο Καραϊσκάκης,αλλά μάλλον ένα τυφλό όργανο του ερπετοειδούς εαυτού του-και όχι μόνο-ήταν!
Συμπληρωματική δημοσίευση:Οι δολοφονίες του Καραϊσκάκη και του Καποδίστρια ήταν τα δύο καθοριστικά γεγονότα εκείνη την εποχή που άφησαν έντονη τη σφραγίδα τους για πολλές  από τις με
τέπειτα αρνητικές εξελίξεις.Με τον Καραϊσκάκη παρόντα,όχι μόνο θα είχε προληφθεί η καταστροφή
του ελληνικού στρατού από τον Κιουταχή,στη μάχη που επακολούθησε-στον Ανάλατο -στις 24 Απρι
λίου 1827, υπό τις οδηγίες πλέον του Τζωρτς και του Κόχραν, αλλά θα είχε καταληφθεί  και η πολιορ
κημένη Ακρόπολη, επομένως θα απελευθερωνόταν ολόκληρη πλέον η Ελλάδα  πάνω από τον Ισθμό
της Κορίνθου! Ενδεχομένως,να ήταν περιττή και  η Ναυμαχία του Ναυαρίνου, που έλαβε χώρα τον
Οκτώβρη του ίδιου χρόνου  και η έκβαση της επανάστασης του 1821 να ήταν πολύ πιο ευνοϊκή για
την Ελλάδα!Κατά την προσωπική μου εκτίμηση,το σκηνικό που προηγήθηκε του τραυματισμού του
Καραϊασκάκη  ήταν  μία καλοστημένη παγίδα, ώστε να συμβούν  όσα συνέβησαν  και να  ακολουθή
σουν τα χειρότερα με τη δολοφονία του Καποδίστρια, όπου και χάθηκε το μεγαλύτερο  μέρος των ευ
νοϊκών προοπτικών για τη μετέπειτα πορεία της χώρας μας!Και η εκτίμησή μου αυτή δεν αποτελεί
προσωπικό ισχυρισμό,αλλά συμπέρασμα που βγαίνει μέσα από τα ίδια τα γεγονότα: Στην επίθεση κα
τά του Κιουταχή,στις 24 Απριλίου,το σχέδιο του Καραϊσκάκη-όπως εκείνος το σχεδίασε για να εφαρ
μοστεί στις 23 του μηνός-πετάχτηκε στα σκουπίδια!Αντίθετα,εφαρμόστηκε το σχέδιο των Τζωρτς-
Κόχραν,ένα σχέδιο με το οποίο ο Καραϊσκάκης είχε διαφωνήσει κάθετα,γιατί κατάλαβε ποια θα ήταν
η έκβασή του!Και η έκβαση τελικά ήταν αυτή που ξέρουμε στη μάχη του Ανάλατου,όταν πλέον ο Καραϊσκάκης είχε βγει ήδη από τη μέση!Ιδού,λοιπόν,το "καταχθόνιο σχέδιο",όπως το χαρακτήρισαν
ο Γιάννης Βλαχογιάννης και ο Δημήτριος Φωτιάδης!Ας μην ξεχνάμε ποτέ κάτι:Ο τραυματισμός του Καραϊσκάκη έγινε στις 22 Απριλίου-κατά τις 4 το απόγευμα-και ο θάνατός του  επήλθε  στις 23 Απρι
λίου,την ημέρα δηλαδή που ο Καραϊσκάκης είχε προγραμματίσει την επίθεση με βάση το δικό του σχέδιο,αυτό που έμελλε να μην εφαρμοστεί ποτέ και να ακολουθήσουν όσα επακολούθησαν,εν είδει
κατευθυνόμενης αυτοεκπληρούμενης προφητείας* που πέρασε μέσα από μία καλοστημένη παγίδα, όπως είπα,και τελικά τη δολοφονία του Καραϊσκάκη, αλλά και τη μετά από  τριάμισι  περίπου  χρό νια δολοφονία του Καποδίστρια!Και οι δύο αυτές δολοφονίες ήταν καλοσχεδιασμένες συνωμοσίες
από τις ίδιες καταχθόνιες δυνάμεις-ντόπιες και ξένες!

*Ο όρος αυτός δεν είχε διατυπωθεί ακόμα τότε! (Βλ.γι'αυτό,προσεχώς, στην υπ'αριθ.10 θεματική ενό
τητα αυτού του ιστότοπου,προς το τέλος,μία ενότητα που συνεχίζεται και θα συνεχιστεί περαιτέρω,
αλλά κυρίως στη θεματική ενότητα 34!)

                                  Παραλειπόμενα από την εκπομπή "ΜΗΧΑΝΗ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ"
 1.Ο Καραϊσκάκης είχε τέσσερα παιδιά και όχι δύο που ακούστηκε στην εκπομπή του Χρήστου Βασιλόπουλου!Είχε δύο αγόρια και δύο κορίτσια,που έμεναν σε όλη τη διάρκεια της επανάστασης
στο μικρό νησάκι Κάλαμος,στο Ιόνιο,απέναντι από την Ακαρνανία.Τα δυο κορίτσια του - οι "τσιού
παις"όπως τις αποκαλούσε - τέθηκαν υπό την προστασία του βασιλιά Όθωνα,καθώς ήταν πλέον ορφα
νά και από τους δυο γονείς τους.Αυτό συνέβη την ίδια μέρα των πανηγυρικών εκδηλώσεων για τη με
ταφορά των λειψάνων του Καραϊσκάκη-στις 21 Απριλίου 1835-από τη Σαλαμίνα, όπου είχε ταφεί αρ
χικά, στον τόπο που είχε τραυματιστεί θανάσιμα,στον Ανάλατο, κοντά στο Νέο Φάληρο, όπου χτίστη κε ένας βωμός που υπάρχει ακόμα σήμερα και όπου είναι τοποθετημένη η λειψανοθήκη του ήρωα,
ενώ σε διπλανό τάφο είναι τοποθετημένα τα οστά και των υπόλοιπων συναγωνιστών του.Αλλά και
τα δυο αγόρια του Καραϊσκάκη-ο Δημήτριος ο πρωτότοκος και ο Σπυρίδων-έτυχαν προστασίας.Σπού
δασαν αμφότεροι στη στρατιωτική σχολή της Αίγινας και διέπρεψαν ως αξιωματικοί του ελληνικού στρατού-ο Σπυρίδων μάλιστα και ως πολιτικός και υπουργός των Στρατιωτικών.Για την Ιστορία,να
αναφερθεί,επίσης,ότι ο Σπυρίδων ήταν επικεφαλής του ελληνικού στρατού που παρέλαβε την απελευ
θερωμένη Θεσσαλία,το 1881!Ο ίδιος είχε διατελέσει και υπασπιστής του Όθωνα.Αξιόλογη ήταν και
η δράση του έτερου γιου του Καραϊσκάκη, του Δημητρίου, ως στρατιωτικού, αλλά δεν είναι  της στιγ
μής.Σύντομη αναφορά θα γίνει πιο κάτω.
2.                      Η πρώιμη δράση του Καραϊσκάκη στη Γράλιστα και η σύλληψή του!
   Ως παράλειψη της εκπομπής του Χρήστου Βασιλόπουλου-μία παράλειψη,ωστόσο,που, όπως πληρο
φορήθηκα, οφείλεται,λόγω στενότητας χρόνου,στο μοντάζ - θεωρώ ότι είναι  και η δράση  του Καραϊ
σκάκη στο χωριό της Γράλιστας (σήμερα Ελληνόπυργος),που βρίσκεται  κοντά στη  Σπηλιά του Μαυ ροματίου.Γύρω από τη Γράλιστα περνούσε τον καιρό του ο Καραϊσκάκης από τα μικρά του χρόνια, αρπάζοντας  καμιά κότα   ή καλοκαιρινά φρούτα  και  πετροβολώντας  τα συνομήλικα παιδιά! Με αυ τούς τους συνομήλικούς του,όμως,αργότερα,στα προεφηβικά του χρόνια,σύμπηξαν μία φοβερή  παρέ
α που έγινε ο φόβος και ο τρόμος των Τούρκων της περιοχής - κυρίως του Φαναρίου  που ανέβαιναν στις πλαγιές για να μαζέψουν ξύλα. Αυτό ήταν και το πρώτο "σχολείο"της πολεμικής τέχνης για τον Καραϊσκάκη,που φλεγόταν ήδη από την επιθυμία να γίνει κλέφτης στα βουνά και τιμωρός του δυνάστη!Αν θέλετε,αυτό ήταν το πρώτο .....αρματολίκι του,από όπου θα έπαιρνε τα πρώτα μαθήματα και θα έκανε τα πρώτα του βήματα, προτού γίνει ο Καπετάνιος των Αγράφων,αργότερα,και θα ανέβαινε στον κολοφώνα της ένδοξης πορείας του,στον υπέρ πάντων αγώνα για την ελευθερία της πατρίδας! Για τη δράση του στη Γράλιστα είχε συλληφθεί  ο Καραϊσκάκης, από τους άνδρες του Αλή-πασά,και μεταφέρθηκε στα Γιάννενα,σε ηλικία 16 ετών!
3.                 Το στρατόπεδο του Καραϊσκάκη στο Αρματολιάτικο της Οξυάς!
     Για τους ίδιους,όπως πιο πάνω,λόγους,έγινε από τη "ΜΗΧΑΝΗ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ"και η περικοπή
αυτής εδώ της ενότητας: Το στρατόπεδο του Καραϊσκάκη στο Αρματολιάτικο της Οξυάς!  Το χω
ριό της Οξυάς βρίσκεται κουρνιασμένο  στις πλαγιές της Καράβας, όπως βλέπουμε  προς το θεσσαλι κό κάμπο.Η αξία αυτής της ενότητας έγκειται,όχι μόνο στο ότι εδώ ο Καραϊσκάκης  είχε το στρατόπε δό του,ως Καπετάνιος των Αγράφων  και προτού μπει στη φωτιά του μεγάλου αγώνα, ως αρχιστράτη γος της Ρούμελης,αλλά και στο ότι το Αρματολιάτικο της Οξυάς ήταν για τον ίδιο το πρώτο σκαλοπά τι που τον βοήθησε να πεταχτεί μετέπειτα στα δυσθεώρητα δώματα της στρατιωτικής ιεραρχίας.Το Αρματολιάτικο  ήταν για τον Καραϊσκάκη  η πρώτη θεσμική του θέση, ως αρματολού  ή  ως  επικεφα λής  (αποσπασματάρχη) 300 αρματολών,σε ένα από τα πέντε τμήματα που χωριζόταν τότε το αρματο λίκι των Αγράφων.Αλλά για το θέμα αυτό,ακολουθούν πιο κάτω,τόσο ένα άρθρο μου,από το Νοέμβρη του 2009,όσο και η ομιλία μου,σε μία εκδήλωση ιστορικής μνήμης που διοργανώθηκε από το Δήμο Μουζακίου και την Τοπική Κοινότητα της Οξυάς, στις 28 Αυγούστου 2011.Το Αρματολιάτι κο,επομένως,δεν είναι μόνο ένας απλός ιστορικός τόπος για το χωριό της Οξυάς-και το Δήμο Μουζα κίου. Ταυτόχρονα,είναι και ένας από τους πιο σημαντικούς ιστορικούς τόπους της Ελλάδας!

Το Αρματολιάτικο στο βάθος
(μέσα στο δάσος)

Η βρύση του Καραϊσκάκη
στο Αρματολιάτικο, σήμερα

Είναι μάλιστα εφάμιλλος της Σπηλιάς  του Μαυροματίου,σε μία σχέση,θα λέγαμε,άνθους-καρπού! Στην ομώνυμη σπηλιά  γεννήθηκε ο Καραϊσκάκης,ενώ στο Αρματολιάτικο άρχισαν να παίρνουν σάρκα και οστά τα οράματά του!Το μόνο,ίσως,που απομένει είναι το τυπικό μέρος της υπόθεσης:ο τυπικός, δηλαδή, χαρακτηρισμός του Αρματολιάτικου,ως ιστορικού τόπου, από το αρμόδιο ΥπουργείοΠολιτι σμού, ένα θέμα που εμπίπτει  στις αρμοδιότητες της Τοπικής Κοινότητας της Οξυάς και του Δήμου  Μουζακίου.Με την ευκαιρία,λοιπόν,αυτής της δημοσίευσης,θα ήθελα να παρακαλέσω τους παραπά νω τοπικούς φορείς να επιληφθούν του θέματος αυτού,εάν,εννοείται,δεν το έχουν κάνει ήδη μέχρι στιγμής.Τα στοιχεία γι'αυτή τη διαδικασία είναι στη διάθεση όλων, σ'αυτόν εδώ τον ιστότοπο.
           
                                      Ευκαιρίας δοθείσης,μία επανόρθωση!
      Τον Αύγουστο του 2011,είχα κάνει μία δημοσίευση-στον τοπικό Τύπο-για την καταγωγή και τον
τόπο γέννησης του Καραϊσκάκη.Όλα καλά-ένα άρθρο πολύ καλά δομημένο και εμπεριστατωμένο-αλ
λά στο τελείωμά του, στην τελευταία παράγραφο, έγιναν κάποια λάθη  που δεν ήταν ποτέ στις  προθέ
σεις μου.Και τούτο,γιατί εμπιστεύθηκα περισσότερο από όσο συνηθίζω -ή θα έπρεπε - κάποια πρόσω
πα!Ευκαιρίας δοθείσης,λοιπόν,θα ήθελα να προβώ στην επανόρθωση:
1.Μου είχαν πει ότι γνωρίζουν ότι  στην περιοχή της Άρτας υπάρχουν πολλοί  με το επώνυμο "Καραϊ
σκάκης"!Λίγο δύσκολο να το διασταυρώσεις,το ρισκάρισα και τους εμπιστεύθηκα!Λίγο αργότερα,
μετά από μία έρευνα,που έκανα,διεπίστωσα ότι στην περιοχή της Άρτας δεν υπάρχει ΟΥΤΕ ΕΝΑΣ με το επώνυμο "Καραϊσκάκης"!Ούτε ένας!Καμιά δεκαριά "Καραϊσκάκηδες"υπάρχουν στην περιοχή του Βάλτου-όπου και ο τόπος καταγωγής του πατέρα του Καραϊσκάκη-και ίσως διπλάσιος αριθμός
στην περιοχή της Αττικής.
(Σχόλιο:Αν μου ξανασυμβεί κάτι παρόμοιο,το δηλώνω εδώ ότι θα βγω -σ'αυτόν τον ιστότοπο -και θα
το γράψω:επωνύμως,τις προθέσεις και το στόχο τους!Αν κάποιοι δεν κατάλαβαν καλά,τι εννοώ,ας κά
νουν τον κόπο να διαβάσουν την υπ'αριθ.10 θεματική ενότητα αυτού του ιστότοπου!Και αν πάλι δεν
κατάλαβαν τίποτε - ή προσποιούνται ότι δεν κατάλαβαν τίποτε -τότε μάλλον θα χρειαστεί να κάνουν ένα καλό παγωμένο ντουζ!)
2.Σε μια εγκυκλοπαίδεια,είχα βρει την πληροφορία ότι ο πρώτος γιος του Καραϊσκάκη,ο Δημήτριος-
σπουδαίος αξιωματικός του ελληνικού στρατού και ένθερμος πατριώτης-το 1854 είχε εισβάλει,ως επι
κεφαλής ενός τμήματος στρατού,στην περιοχή του Ραδοβιζίου και επιτέθηκε κατά των Τούρκων στη
Σκουληκαριά της Άρτας.Σκοπός του,βέβαια,ήταν να συνεχίσει την προέλασή του για να απελευθερώ
σει και άλλα υπόδουλα εδάφη,αλλά ανακλήθηκε αμέσως από την ελληνική κυβέρνηση!Το γεγονός αυτό,σε συνδυασμό με την παραπάνω πληροφορία,με οδήγησε στη σκέψη ότι πιθανόν-λόγω και της
καταγωγικής του σχέσης με τη Σκουληκαριά-να είχε κάποιες διασυνδέσεις ή ακόμα και τόπο κατοικί
ας σ'αυτή την περιοχή της Άρτας.Ούτε και αυτό είχε κάποια σχέση με την πραγματικότητα.Τα παιδιά του Καραϊσκάκη-μετά τον Κάλαμο- έζησαν πάντοτε στην Αθήνα,εκτός του Σπυρίδωνα,ο οποίος,για
κάποιο διάστημα σε μικρή ηλικία,εστάλη ως υπότροφος στην προπαιδευτική στρατιωτική σχολή του Μονάχου,πριν από τις σπουδές του στην Αίγινα.
     Για την Ιστορία,να πούμε ότι ο Δημήτριος Καραϊσκάκης-που σκόπευε να συνεχίσει την προέλασή
του,όπως είπα-ανακλήθηκε,γιατί η ελληνική κυβέρνηση-κατά την κατοχική περίοδο του Κριμαϊκού
πολέμου-αναγκάστηκε να προβεί σ'αυτή την ενέργεια από τους Γάλλους και Άγγλους,γιατί ήταν με το μέρος της Τουρκίας και  δεν ήθελαν επ'ουδενί η Ελλάδα  να επωφεληθεί τότε και  να απελευθερώ
σει εδάφη της που βρίσκονταν υπό την κυριαρχία του σουλτάνου!
3.Επίσης,ο εγγονός του Καραϊσκάκη,ο Γεώργιος-γιος του Σπυρίδωνα-από την Αθήνα είχε έρθει στο
νομό Καρδίτσας-Τρικάλων τότε,όπου εκλεγόταν βουλευτής  για τρεις συνεχόμενες εκλογικές αναμε
τρήσεις:το 1906,το 1910 και το 1915.Μετά αποσύρθηκε από την πολιτική ζωή και έζησε στηνΑθήνα.
Τέλος,ιδιωτεύων πια,παρευρέθηκε στις πανηγυρικές εκδηλώσεις, για τα εκατόχρονα του παππού του, όπως είπαμε πιο πάνω,στη Σπηλιά του Μαυροματίου,το 1927.
   Αυτά,για αποκατάσταση της αλήθειας, ώστε να μην προσάπτουν  σε μένα κάποιοι προθέσεις για πα
ραπληροφόρηση.'Αλλοι το κάνουν αυτό - μάλιστα με πολύ συστηματικό και εντελώς φυσικό τρόπο - παραπλανώντας το ανυποψίαστο κοινό!Αν αυτούς θεωρούν κάποιοι αξιόπιστους, τότε ποιοι οι απατε
ώνες;
                                                  Η ύπουλη δραστηριότητά τους!
       Και για να καταλάβει ο κόσμος - τουλάχιστον  οι έχοντες καλή προαίρεση  που θέλουν  να γνωρί
ζουν την αλήθεια-τι εννοώ εδώ,τους λέω το εξής απλό: Όταν έκανα  την παραπάνω έρευνα - για να
διαπιστώσω αν πράγματι υπάρχουν "πολλοί"με το επώνυμο"Καραϊσκάκης"στην περιοχή της Άρτας-
αυτό,επειδή γνωρίζω τη μεθοδολογία που ακολουθούν,έγινε με απόλυτη μυστικότητα.Αν είχα πει έστω το παραμικρό  τι σκέφτομαι να κάνω - ακόμα και τηλεφωνικά ή μέσω μηνυμάτων - αυτοί  οι κύ
κλοι της διαστροφής και της απάτης θα είχαν σίγουρα παρέμβει,με έντεχνο και διακριτικό τρόπο,στα παρασκήνια,ώστε τα αποτελέσματα της έρευνάς μου να αλλοιωθούν!Αυτό συμβαίνει πάντα,δηλαδή,
και όχι μόνο σε μένα - τουλάχιστο εδώ και κάποια χρόνια!Το αντιλαμβάνεστε τώρα περί τίνος πρόκει
ται και  γιατί εγώ τους χαρακτηρίζω έτσι! Δεν εμποδίζουν μόνο κάτι  με τις παρασκηνιακές  παρεμβά
σεις τους,αλλά και διαχέουν λίγο-λίγο δήθεν "έγκυρες πληροφορίες"και αδέσποτες φήμες, για πρόσω
πα και για καταστάσεις (π.χ.για Grexit)!Φυσικά,τους δόλιους στόχους τους,δεν τους ομολογούν στον
καθένα.Τους διαφυλάσσουν πολύ καλά μόνο για τους δικούς τους και "μυημένους"!
      Σκεφθείτε,λοιπόν,να είχαν αλλοιωθεί  τα στοιχεία της έρευνάς μου, όπως προείπα. Τότε,οι πληρο
φορίες που έντεχνα-παραπλανητικά-μου πρόσφεραν,πριν τη δημοσίευση του άρθρου μου,αλλά και η
ίδια η δημοσίευσή τους,θα έμεναν χωρίς επανόρθωση, άρα, εγώ θα ήμουν εκείνος  που παραπληροφο
ρεί και όχι εκείνοι!Εγώ θα ήμουν ο αναξιόπιστος και όχι εκείνοι που έχουν στήσει ένα τεράστιο πλέγ
μα μηχανισμών και κατασκευάζουν την αλήθεια που θέλουν,προωθώντας αποτελέσματα μέσω τηςψυ
χολογικής διαδικασίας της αυτοεκπληρούμενης προφητείας-εδώ τεχνητής,εννοείται!Ακόμα και τώρα ,όμως,αυτοί είναι σε θέση να"ξαναχτυπήσουν"και να διακηρύξουν,με απόλυτη θρασύτητα αλλά     και "πειστικότητα", ότι οι προθέσεις και οι στόχοι τους είναι μόνο για καλό της κοινωνίας αντί για
το ακριβώς αντίθετο!
                                                                                                               
                                                                             
                                                                                                                                           
ΙΣΤΟΡΙΚΑ ΑΝΑΛΕΚΤΑ                                                                                                                                                                                                                                         "ΝΕΟΣ ΑΓΩΝ"  8.11.2009
                  Ο Καραϊσκάκης ως αποσπασματάρχης
                 στο Αρματολιάτικο της Οξυάς
                       
                                     
                                                                                                                  Του Πάττα Γεωργίου

               Πολλά έχουν γραφτεί ίσαμε σήμερα για το μεγάλο ήρωα της επανάστασης του 1821 Γεώργιο Καραϊσκάκη. Τι άλλο θα μπορούσε κανείς να προσθέσει στις χιλιάδες σελίδες που γράφτηκαν για τη σκοτεινή και ταπεινή καταγωγή του, για τη Σπηλιά του Μαυρομματιού όπου
γεννήθηκε, για την ορφάνεια, την καταφρόνεση και τον κατατρεγμό που γνώρισε στα παιδικά του χρόνια, για την πρώιμη δράση του σαν άγουρο κλεφτόπουλο γύρω από τη Γράλιστα, για τη σύλληψή του στα δεκάξι του χρόνια, για τα χρόνια κοντά στον Αλή πασά, για τη φυλάκισή του στο Τεπελένι, για την κλέφτικη ζωή του στα Άγραφα – καθώς και για τη δράση του ως αρματολού  και Καπετάνιου αργότερα σ’ αυτά- για τη δίκη στην οποία άδικα τον έσυρε ο μηχανορράφος  Μαυροκορδάτος και για τη μεγάλη προσφορά του στον αγώνα του γένους; Μόνο ένα μικρό πετραδάκι ακόμα θα ήθελα να προσθέσω πάνω σ’ αυτό το τεράστιο ψηφιδωτό που συνθέτει το πλαίσιο της ζωής και της δράσης του, μ’ αυτή τη δημοσίευση. Ένα άγνωστο μέχρι στιγμής πετραδάκι στο ψηφιδωτό της ζωής του, ναι, αλλά για τον τόπο, όπου αυτό αναφέρεται, αποτελεί τη μέγιστη τιμή.
               Αναδιφώντας τις πηγές για τη ζωή και τη δράση του Καραϊσκάκη, εντελώς τυχαία πρόσφατα έπεσε στην αντίληψή μου ότι στα νεανικά του χρόνια έδρασε και ως Κιολιντζής (αποσπασματάρχης) στο χωριό της Οξυάς, τότε Σιάμου ή Σάμη (βλ. «Καραϊσκάκης», Θεμ. Πέτρου, σελ. 56). Συγκεκριμένα, στάλθηκε εκεί στα 1811 από τον Αλή πασά, προφανώς μετά από επιθυμία του ιδίου, καθώς το χωριό Σιάμου βρισκόταν κοντά στα πρώτα εφηβικά του λημέρια και λίγες ώρες μόνο δρόμο από τη γενέτειρά του. Τεκμαίρεται μάλιστα ότι στο χωριό Σιάμου είχε καταφύγει παλιότερα, όταν κυνηγήθηκε από τον πασά των Τρικάλων, γιατί άνοιγε τουφεκίδι- μαζί με συνομηλίκους του- εναντίον των Τούρκων του Φαναρίου, που ανέβαιναν στις πλαγιές της Γράλιστας για να μαζέψουν ξύλα. Μετά από λίγο καιρό βέβαια συνελήφθη από τμήμα Αλβανών και οδηγήθηκε στον Αλή πασά, στα Γιάννενα, από το μαχαίρι του οποίου γλίτωσε χάρη στο γεγονός ότι εκείνος γνώριζε πολύ καλά την καλόγρια μητέρα του, η οποία περνούσε συχνά από το παλάτι του, πουλώντας εικόνες, σταυρουδάκια και άλλα χρειώδη της εποχής εκείνης.
              Με ποια όμως συγκυρία βρέθηκε ο Καραϊσκάκης αποσπασματάρχης στο χωριό της Οξυάς: Στάλθηκε από τον Αλή πασά, όπως είπα, και γι’ αυτό θα χρειαστεί να ξαναπιάσω για λίγο το νήμα της ζωής του κοντά στο βεζύρη των Ιωαννίνων.
              Αρχικά, έμεινε κοντά στον Αλή πασά για πέντε συνεχόμενα χρόνια. Έχαιρε μεγάλης εκτίμησης για τα προσόντα του από τον Αλή, γι’ αυτό και τον έπαιρνε μαζί του σε κάθε του εκστρατεία . Παρά την εκτίμηση, όμως, και την εύνοια που είχε ο Καραϊσκάκης από τον Αλή, «η φυσική ζωηρότης του και το μίσος του κατά των Οθωμανών- όπως γράφει ο Περραιβός- τον έρριψαν εις πολλάς αταξίας», ώσπου κάποτε ο Αλής, αγανακτισμένος, τον έκλεισε στις φυλακές του Τεπελενιού! Από τη φυλακή δραπέτευσε μετά από δύο χρόνια, το 1805- στα 23 του ήταν τότε- κουβαλώντας δυστυχώς μαζί του και την ασθένεια της φθίσης που έμελλε να τον ταλαιπωρεί από τότε σε όλη τη μετέπειτα ζωή του. Εντάχθηκε αμέσως στην κλέφτικη ομάδα του Κατσαντώνη- του οποίου έγινε πρωτοπαλλήκαρο- μια ομάδα που έσπερνε το φόβο και τον τρόμο σε Οθωμανούς και Αλβανούς. Μετά τη σύλληψη του Κατσαντώνη, ύστερα από προδοσία, μέσα στη σπηλιά όπου κατέφυγε βαριά άρρωστος, ο Αλή πασάς κάλεσε τους υπόλοιπους συντρόφους του να σταματήσουν τη δράση τους- που ασφαλώς συνεχιζόταν ακόμα πιο έντονα- να σβήσουν τα παλιά και να τους δώσει αρματολίκια. Δεν έχασαν την ευκαιρία και η πρόταση του Αλή έγινε δεκτή. Ε, τότε ήταν που ο Καραϊσκάκης ορίστηκε Κιολιντζής στο χωριό  Σιάμου. Παρενθετικά, δυο λόγια μόνο εδώ για τα κιόλια. Τα κιόλια- από την τούρκικη λέξη ΄΄κιόλ΄΄ που σημαίνει τμήμα- ήταν τμήματα των αρματολικιών, που είχαν προφανώς ως στόχο την καλύτερη φύλαξή τους. Το αρματολίκι των Αγράφων χωριζόταν σε πέντε κιόλια. Ένα απ’ αυτά ήταν το Σιάμ-Κιόλι, με έδρα τη Σιάμου, το απόσπασμα των αρματολών του οποίου είχε υπό την εποπτεία του ολόκληρη τη λεκάνη από την Καράβα, όπως βλέπουμε προς τον κάμπο, μέχρι το Μουζάκι και Μαυρομμάτι. Τα υπόλοιπα τέσσερα κιόλια των Αγράφων είχαν έδρα το Νεοχώρι, το Πετρίλο-Λεοντίτο, τη Ρεντίνα και τον Αμάραντο.
              Έχοντας, λοιπόν, ως δεδομένο ότι ο Καραϊσκάκης υπήρξε για μερικά χρόνια αποσπασματάρχης στο χωριό της Οξυάς, το ερώτημα, που μπαίνει , είναι σε ποιο μέρος του χωριού αυτού είχε το λημέρι του. Η ίδια η τοποθεσία σαφέστατα το υποδεικνύει: στο Αρματολιάτικο!  Είναι μια τοποθεσία που βρίσκεται νοτιοανατολικά  του χωριού, στη βάση του δάσους της Οξυάς και πολύ κοντά στο συνοικισμό της Μεγάλης Βρύσης.
             Ένα δεύτερο, τέλος, ερώτημα που μπαίνει- αφού έτσι έχουν τα πράγματα- γιατί δεν διασώθηκε τίποτε από τη στοματική παράδοση του χωριού, έστω κάτι που να αναφέρεται στον Καραϊσκάκη; Η απάντηση σ’ αυτό είναι πολύ απλή, νομίζω. Την εποχή εκείνη που ο Καραϊσκάκης βρέθηκε στο χωριό Σιάμου, ήταν ακόμα εντελώς άγνωστος. Μετά από μία δεκαετία περίπου ανέλαβε ως Καπετάνιος το αρματολίκι των Αγράφων και πολύ αργότερα η φήμη του έφθασε παντού, σε όλα τα μήκη και τα πλάτη της πατρίδας μας, όταν είχε γίνει ήδη αρχιστράτηγος της Δυτικής Στερεάς Ελλάδας και  έλαμψε το άστρο του ως ένα φαινόμενο στρατηγικής μεγαλοφυΐας και γενναιοψυχίας. Το μόνο συναφές στοιχείο της παράδοσης που διασώθηκε μέχρι τις μέρες μας, από στόμα σε στόμα, αφορά την τοποθεσία. Στο Αρματολιάτικο- που σήμερα είναι κτήμα του Κώστα Δ. Μπλέτσα- παλαιότερα, μας είπαν, υπήρχαν δύο μεγάλες κερασιές και μία βρύση, γύρω από την οποία είχαν το λημέρι τους αρματολοί. Η πληροφορία πάντως, που μας δίνει στο βιβλίο του ο Θεμιστοκλής Πέτρου- μετά από εξαντλητική όντως έρευνα όλων των βιογράφων και των άλλων σχετικών πηγών για τη ζωή και τη δράση του Καραϊσκάκη – είναι απολύτως έγκυρη, καθώς έρχεται και δένει και με το γεγονός ότι στο χωριό της Οξυάς είχε το στρατόπεδό του ο Καραϊσκάκης την άνοιξη του 1823, όταν προετοιμαζόταν να αποκρούσει την επίθεση του Σελιχτάρ πασά εναντίον του ορεινού όγκου των Αγράφων, μία περιοχή που αποτελούσε το λίκνο του κλεφταρματολισμού και στεκόταν εμπόδιο στα σχέδια των Τούρκων.
                  Πηγές: 1. «Καραϊσκάκης», Θεμιστοκλή Ηλ. Πέτρου, 1973 (Πρώτο βραβείο πανελλήνιου
                                     διαγωνισμού της Νομαρχίας Καρδίτσας για τα 150 χρόνια από την επανάστα
                                     ση του 1821).
                               2. «Ιστορία και παράδοση της Οξυάς Καρδίτσας και της περιοχής των Αγράφων»,
                                     1995, έργο του ιδίου του αρθρογράφου.
                               3. « Το στρατόπεδο του Καραϊσκάκη στην Οξυά», άρθρο του Λάμπρου Α. Γριβέ
                                    λα στην τοπική εφημερίδα «ΟΞΥΑ», φ. 10 και 11.



                                                                                              "ΠΡΩΙΝΟΣ ΤΥΠΟΣ"   30.8.2011

                                                  Εκδήλωση ιστορικής μνήμης
                                    στο Αρματολιάτικο της Οξυάς

Την Κυριακή, 28 Αυγούστου 2011, πραγματοποιήθηκε με επιτυχία, στο Αρματολιάτικο της Οξυάς, μία λιτή αλλά πολύ ουσιαστική ως προς το περιεχόμενό της εκδήλωση ιστορικής μνήμης, για τα 200 χρόνια από την εγκατάσταση εκεί του Γεωργίου Καραϊσκάκη, ως επικεφαλής αρματολών στο Σιάμ-Κιόλι. Στην ομιλία του, ο κεντρικός ομιλητής της εκδήλωσης κ. Γιώργος Πάττας είπε τα εξής:
Αγαπητοί φίλοι,
Σας ευχαριστώ θερμά για την παρουσία σας σήμερα σ’ αυτή μας την εκδήλωση, η οποία γίνεται στο πλαίσιο της ιστορικότητας αυτού του χώρου αλλά και της συμπλήρωσης 200 χρόνων από την εγκατάσταση εδώ,  στην πρώτη θεσμική του θέση, του ήρωα της επανάστασης του 1821 Γεωργίου Καραϊσκάκη.
Ευχαριστώ,επίσης,και όσους μίλησαν με κολακευτικά λόγια για το πρόσωπό μου. Τα θεωρώ περιττά.
Όλα αυτά τα χρόνια, αγαπητοί φίλοι, δεν έκανα τίποτε περισσότερο από το να επιτελώ το χρέος μου απέναντι στον τόπο που γεννήθηκα, ένα χρέος το οποίο συνίσταται σε μια προσπάθεια να φέρω στο φως ό,τι από αυτό τον τόπο αξίζει να εκτιμηθεί και να συνυπολογιστεί ως ένα αναπόσπαστο κομμάτι της Ιστορίας του και της ταυτότητάς του. Το Αρματολιάτικο, στο οποίο σήμερα βρισκόμαστε, αγαπητοί φίλοι, είναι ακριβώς αυτό: το πιο ιστορικό μέρος του τόπου μας – και όχι μόνο του τόπου μας βέβαια. Ίσως, μάλιστα, γι’ αυτό η μοίρα μάς το επιφύλασσε ως έκπληξη για να έρθει τελευταίο στην επιφάνεια, καθώς μόλις πρόσφατα ανακαλύψαμε την ιστορικότητά του.
Όταν πέρυσι τον Ιούνιο, αγαπητοί φίλοι, επισκέφθηκα αυτό το μέρος, για πρώτη φορά μετά την εξαγωγή των συμπερασμάτων μου όπως αυτά τα ανακοίνωσα σε άρθρο μου στις 8 Νοεμβρίου 2009, στάθηκα σ’ αυτό εδώ το σημείο ώρα πολλή, ως ευλαβής προσκυνητής μπροστά σε ατίμητο κειμήλιο ιστορικής μνήμης. Και δε σας κρύβω ότι ένιωσα συγκίνηση και περηφάνια μαζί. Από αυτό εδώ το μέρος, αγαπητοί φίλοι, ξεκίνησε επίσημα τη δράση του ο μεγάλος ήρωας της επανάστασης του 1821 Γεώργιος Καραϊσκάκης. Και όταν λέω ΄΄επίσημα΄΄, εννοώ ότι ξεκίνησε από εδώ τη δράση του από επίσημη, θεσμική θέση. Ανεπίσημα βέβαια είχε ξεκινήσει τη δράση του πολύ νωρίτερα, πρώτα ως άγουρο κλεφτόπουλο γύρω από τη Γράλιστα και μετέπειτα ως Kλέφτης στα Άγραφα και πρωτοπαλλήκαρο του ατρόμητου αρχικλέφτη Κατσαντώνη.
Ήταν άνοιξη του 1811, όταν ο Αλή-πασάς ανέθεσε στον 28χρονο τότε Καραϊσκάκη να αναλάβει επικεφαλής ενός αποσπάσματος αρματολών στο χωριό Σιάμου, προφανώς κατόπιν επιθυμίας του ιδίου του Καραϊσκάκη. Παρενθετικά, να πούμε ότι πριν από μερικά χρόνια – εκεί γύρω στα 1787 – ο σουλτάνος είχε παραχωρήσει στον Αλή –πασά τη Θεσσαλία, επομένως και την περιοχή των Αγράφων όπου και βρισκόμαστε. Το απόσπασμα αυτό των αρματολών, όπως είπα, είχε ως έδρα το χωριό Σιάμου – και συγκεκριμένα το Αρματολιάτικο. Είχε δε υπό την εποπτεία του ολόκληρη αυτή τη λεκάνη από την Καράβα μέχρι το Μουζάκι και το Μαυρομάτι, όπου και η γενέτειρα του Καραϊσκάκη. Η περιοχή αυτή – πρέπει να πούμε – ήταν ένα από τα πέντε τμήματα του αρματολικιού των Αγράφων, ένα ΄΄κιόλ΄΄ στα τούρκικα, και ονομαζόταν τότε Σιάμ-Κιόλι, μετά από σύντμηση του ονόματος Σιάμου του χωριού σε Σιάμ. Αργότερα, βέβαια, με την αποχώρηση των Τούρκων, εξέλιπε η τούρκικη λέξη ΄΄Κιόλι΄΄ και έμεινε η ονομασία Σιάμ, μέχρι το 1930, όταν πλέον το χωριό μετονομάστηκε σε Οξυά.
Εδώ, αγαπητοί φίλοι, σ’ αυτό το μέρος, στο Αρματολιάτικο, είχε για κάποια χρόνια το λημέρι του ο Καραϊσκάκης (τους καλοκαιρινούς μόνο μήνες, εννοείται, για τις περιόδους εκείνες που δεν υπήρχαν πολεμικά επεισόδια). Εδώ, γύρω από τη βρύση, που τότε υπήρχε σ’ αυτό το μέρος, από την οποία οι αρματολοί έπιναν νερό. Πολύ πιθανό μάλιστα αυτή η βρύση να ήταν και ο λόγος που οι αρματολοί έκαναν εδώ το λημέρι τους και όχι κάπου αλλού, πάνω στον στρωμένο με καλντερίμι δρόμο που οδηγούσε από το Φανάρι στα Κουμπουριανά, όπου τότε λειτουργούσε δικαστήριο με δύο Έλληνες δικαστές και έναν Τούρκο (κατή). Πριν από μερικές δεκαετίες, όταν το χωριό της Οξυάς έσφυζε από ζωή, η ίδια πάλι βρύση γέμιζε αυτή τη στέρνα που έχουμε μπροστά μας, από την οποία τότε πότιζε τα γύρω του  χωράφια  ο αείμνηστος πια Δημήτρης Μπλέτσας.
Σύμφωνα με την παράδοση – και με όσα μου είπαν οι γεροντότεροι του χωριού πριν από 25 περίπου χρόνια – γύρω από αυτή τη βρύση στο Αρματολιάτικο υπήρχαν και μία ή δύο κερασιές, όπου οι αρματολοί κρεμούσαν τ’ άρματά τους. Εδώ στα γύρω ισιώματα ο Καραϊσκάκης και οι σύντροφοί του έψηναν και στήνανε χορό τις μέρες της χαράς. Σ’ αυτό εδώ το μέρος, επίσης, ο Καραϊσκάκης είχε το στρατόπεδό του – κάπου 4.500 άτομα – την άνοιξη του 1823, όταν προετοιμαζόταν να αποκρούσει την επίθεση του Σελιχτάρ πασά εναντίον των Αγράφων, έναν ορεινό όγκο ο οποίος με τους αρματολούς και τους Κλέφτες του στεκόταν πάντοτε εμπόδιο στα σχέδια των Τούρκων. Ήταν όντως ευτύχημα γα το σκλαβωμένο γένος, αγαπητοί φίλοι, η θέσπιση από τους Τούρκους του θεσμού του αρματολισμού, έναν θεσμό με τον οποίο ανέθεταν σε Έλληνες Κλέφτες τη φύλαξη των ορεινών διαβάσεων, έναντι μικρής αμοιβής (τους γνωστούς λουφέδες). Ο ρόλος των αρματολών ήταν τεράστιας σημασίας για την απελευθέρωση του έθνους μας, καθώς από τη μια μεριά είχαν τη δυνατότητα να βρίσκονται σε διαρκείς συνομιλίες με τους Τούρκους, ενώ από την άλλη είχαν και την ευχέρεια να διατηρούν μυστική επικοινωνία με τα αδέλφια τους, τους Κλέφτες, που ζούσαν ελεύθεροι πάνω στα απάτητα από τους Τούρκους βουνά μας.
Ποιος θα το πίστευε, στ’ αλήθεια, αγαπητοί φίλοι, αυτό το ταπεινό σήμερα τοπίο, όπου μικροί κάποτε εδώ ερχόμασταν με τις κατσίκες μας, ότι είχε τη μεγάλη τιμή να φιλοξενεί για μερικά χρόνια τον μετέπειτα Καπετάνιο των Αγράφων και ύστερα αρχιστράτηγο της Στερεάς Ελλάδας και μεγάλο ήρωα Γεώργιο Καραϊσκάκη. Προσωπικά, αισθάνομαι – και το ίδιο αίσθημα πιστεύω ότι διαπερνά όλους σας – ότι επί 200 ολόκληρα χρόνια καθόμασταν επάνω σε έναν θησαυρό, χωρίς και να το γνωρίζουμε. Δε θα πρέπει να ξεχνάμε, αγαπητοί φίλοι, ότι θησαυροί δεν είναι μόνο αυτοί που έχουν ανταλλακτική αξία. Οι μεγαλύτεροι μάλιστα θησαυροί είναι αυτοί που έχουν ιστορική και πολιτιστική υπόσταση. Και το Αρματολιάτικο ανήκει πλέον σ’ αυτούς τους θησαυρούς. Δεν είναι απλώς ένα φυσικό τοπίο, αλλά και ένας χώρος ιστορικής μνήμης με ιδιαίτερη σημασία. Από τούδε και στο εξής, το Αρματολιάτικο δεν θα θεωρείται μόνο το πιο ιστορικό κομμάτι του τόπου μας, αλλά και κομμάτι της Ιστορίας των Αγράφων και της πατρίδας μας, γενικότερα. Το Αρματολιάτικο και η Σπηλιά του Μαυροματίου εφεξής θα αποτελούν δύο πόλους με ιδιαίτερα έντονους εθνικούς συμβολισμούς. Αν στη Σπηλιά του Μαυροματίου γεννήθηκε μία ακόμα φλογώδης ελπίδα για την ελευθερία του έθνους, στο Αρματολιάτικο άρχισαν να χαλυβδώνονται και να δρομολογούνται τα οράματα που ο μεγάλος ήρωας του 1821 κουβαλούσε και γαλβάνιζε επί χρόνια μέσα του. Αυτό το μήνυμα του οραματισμού, της αποφασιστικότητας και του ατόφιου πατριωτισμού παίρνουμε μαζί μας σήμερα από αυτόν εδώ το χώρο.
Ο τρόπος, με τον οποίο ένας λαός, αγαπητοί φίλοι, καταναλώνει και ανακατασκευάζει το ιστορικό του παρελθόν, επηρεάζει σε μεγάλο βαθμό, τόσο το παρόν όσο και το μέλλον του. Ιδιαίτερα μάλιστα σ’ αυτές τις δύσκολες στιγμές, που διέρχεται η χώρα μας, η αναβάπτιση στο ιστορικό μας παρελθόν αισθανόμαστε ότι είναι περισσότερο παρά ποτέ αναγκαία, προκειμένου να αναλάβουμε δυνάμεις και να αντλήσουμε διδαχές. Εθνική ομοψυχία, συστράτευση σ’ έναν κοινό στόχο, διαρκής αγώνας και απόρριψη κάθε μισαλλόδοξης σκέψης, είναι το κυρίαρχο αίτημα των καιρών που πρέπει να ενστερνιστούμε ως λαός, προκειμένου να πετύχουμε την ανόρθωση της οικονομικής και κοινωνικής μας ζωής, μέσα στο πνεύμα μιας φεντεραλιστικής ευρωπαϊκής αλληλέγγυας συνείδησης και συνευθύνης, ως της μόνης σήμερα προοπτικής για διέξοδο από την κρίση.
Με τη λιτή και απέριττη αυτή σημερινή μας εκδήλωση, αγαπητοί φίλοι, οριοθετούμε κι εμείς με περισσότερη αυτοσυνειδησία το μέλλον αυτού του τόπου, της γενέτειράς μας. Και με αυτές τις σκέψεις κατά νου, το Αρματολιάτικο μας καλεί να προβούμε στις απαραίτητες συντονισμένες ενέργειες, ώστε ο χώρος αυτός να καταστεί επισκέψιμος, τόσο για τους μεγάλους  όσο – και κυρίως – για τα σχολεία και τα παιδιά που αποτελούν το μέλλον αυτού του τόπου. Πέρα από τις βιωματικές αφορμήσεις για περαιτέρω αναζητήσεις και περισσότερες γνώσεις από την τοπική αλλά και γενικότερη ιστορία μας, ο βασικός στόχος θα πρέπει να είναι να εμφυσήσουμε στα παιδιά αυτό που προανέφερα: το γνήσιο πατριωτισμό! Και αυτό ασφαλώς δεν έχει να κάνει με κούφια έπαρση, εθνοκαπηλεία, εθνικιστικούς εγωισμούς και φονταμενταλισμούς, αλλά με τη γνήσια, ως φυσική αναγκαιότητα, αγάπη για τον τόπο μας και την πατρίδα. Αγαπώ την πατρίδα μου, μαθαίνω την Ιστορία της, ενδιαφέρομαι να ενημερωθώ όσο γίνεται καλύτερα για τους κινδύνους που διατρέχει και κάνω ό,τι μου είναι δυνατό για να συμβάλω στην προσπάθεια να είναι ασφαλής και να προχωρά στο δρόμο της προόδου.  Αυτό, θαρρώ, είναι το πραγματικό πλαίσιο του περιεχομένου ενός γνήσιου πατριωτισμού, που πρέπει επιτέλους να περάσουμε στη συνείδηση των παιδιών μας, ώστε να στηρίζονται στέρεα όπου πατούν και να μην παραπαίουν μπροστά στα σκιάχτρα του εθνικισμού και του εθνομηδενισμού, που αποτελούν τους δύο εκ διαμέτρου αντίθετους πόλους, της εθνοκαπηλείας από τη μια, και της αυτοκαταλυτικής διεθνιστικής ψευδοϊδεολογίας, από την άλλη, μία ψευδοϊδεολογία που δεν είναι άμοιρη ευθυνών για τη σημερινή κατάσταση της χώρας μας.
Κάποια στιγμή, αγαπητοί φίλοι, θα πρέπει σ’ αυτό το μέρος να γίνουν οι αναγκαίες διαμορφώσεις του χώρου και να τοποθετηθεί μία μαρμάρινη πλάκα, όπου θα αναγράφονται με μία νοηματική πύκνωση επιλεγμένα σημεία από όσα σήμερα εδώ ακούστηκαν. Σε κάθε  περίπτωση, η βοήθειά μου προς τους συλλόγους μας και την κοινότητά μας – και στο βαθμό που αυτό μου είναι δυνατό – θα πρέπει να θεωρείται δεδομένη, εφόσον και όταν μου ζητηθεί. Αν βέβαια στο μέλλον η ελληνική πολιτεία αποφάσιζε να δημιουργήσει στο Αρματολιάτικο ένα πρότυπο μουσείο για τους αρματολούς και τους Κλέφτες, αυτό θα ήταν η πιο ιδανική περίπτωση αξιοποίησης αυτού του χώρου και ευχής έργον για τον τόπο μας και την πατρίδα μας, γενικότερα. Ένα τέτοιο μουσείο θα είχε αξία μόνο στο μέρος που γέννησε τα ίδια τα γεγονότα. Πρότυπο μπορεί να θεωρηθεί ένα έργο μέσα στο φυσικό του χώρο.
Τέλος, για να γίνει αυτός εδώ ο χώρος επισκέψιμος, αγαπητοί φίλοι, θα πρέπει απαραιτήτως να υπάρξει καλύτερη και πιο άνετη πρόσβαση και αυτό ασφαλώς  ακουμπά στις αρμοδιότητες των τοπικών, δημοτικών και περιφερειακών αυτοδιοικητικών μας Αρχών. Αυτό που απαιτείται αρχικά είναι η βούληση και η απόφαση για αξιοποίηση του ιστορικού αυτού τόπου, μέσω ειδικών προγραμμάτων που σίγουρα θα βρεθούν.
Μία ιδέα, αγαπητοί φίλοι, δεν είναι παρά μία θεωρητική σύλληψη. Αποτελεί ωστόσο και ένα ενζυματικό εργαλείο που εμπεριέχει μία συλλογικά αναγωγική δυναμική, προκειμένου αυτή η ιδέα να γίνει πράξη. Είναι ένας σπόρος, αν θέλετε. Το αν όμως αυτή η ιδέα θα υλοποιηθεί και αν αυτός ο σπόρος θα καρπίσει, αυτό πλέον εξαρτάται από τους αυτοδιοικητικούς μας φορείς, όπως είπα: από τον πρόεδρο και το Τοπικό Συμβούλιο της Οξυάς, το Δήμαρχο και το Δημοτικό Συμβούλιο Μουζακίου και από την Περιφέρεια Θεσσαλίας. Κατά κάποιο τρόπο βέβαια εξαρτάται και από τους πολιτιστικούς συλλόγους μας και όχι μόνο της Οξυάς, καθώς η ιστορικότητα αυτού του χώρου αγκαλιάζει την ευρύτερη κοινωνία μας. Όνειρο ζωής και στοίχημα για τον καθένα μας θα αποτελεί στο εξής η ρεαλιστική και τόσο δημιουργική για την περιοχή μας ιδέα να γίνει το Αρματολιάτικο χώρος επισκέψιμος.
Αν το μέλλον μοιάζει πράγματι, αγαπητοί φίλοι, με ένα κλειστό βιβλίο που δεν μπορούμε εύκολα να το ανοίξουμε και κάθε μέρα που περνάει μας αποκαλύπτει μία μόνο από τις σελίδες του, ας ελπίσουμε, προσευχόμενοι, ότι αυτό το βιβλίο δεν θα περιέχει πολλές σελίδες, μέχρι την ημέρα που θα δούμε να συνωστίζονται στο Αρματολιάτικο σχολεία και επισκέπτες. Η πολυπόθητη επισκεψιμότητα αυτού του χώρου και οι παιδικές φωνές γύρω από το λημέρι του Καραϊσκάκη, στο Αρματολιάτικο, θα ήταν μία επιπλέον δικαίωση για το μεγάλο μας ήρωα και η έκφραση της πιο βαθιάς ευγνωμοσύνης μας για την τεράστια προσφορά του στον αγώνα για την απελευθέρωση του έθνους και της κοιτίδας του πολιτισμού.
Σας ευχαριστώ θερμά και πάλι, αγαπητοί φίλοι, που είχατε την καλοσύνη να τιμήσετε με την παρουσία σας τη σημερινή μας εκδήλωση, στο ιστορικό πια Αρματολιάτικο, ένα μέρος το οποίο για τον Καραϊσκάκη αποτέλεσε το πρώτο δυνατό πάτημα για να εκτιναχθεί στη συνέχεια ως τα μεσούρανα της ιεραρχίας και να φτάσει ως την ύψιστη κορύφωση της στρατηγικής μεγαλοφυΐας, του ηθικού του μεγαλείου και της άφθαρτης δόξας.