112. Όλη η αλήθεια για τη Συμφωνία των                                     Πρεσπών!

    (Ιστότοπος:ofigousiotis.blogspot.com)

  (Δείτε στο τέλος του άρθρου τη συμπληρωματική δημοσίευση για την κύρωση                               της Συμφωνίας και σχόλια του γράφοντος.) 

  (Αφορμή για την υπ' αριθ. 110 θεματική ενότητα αυτού του ιστότοπου - όπου αναίρεσα κάποιες προηγούμενες θέσεις μου - στάθηκαν οι απαράδεκτες δηλώσεις του Πρωθυπουγού των Σκοπίων, στις αρχές του Δεκέμβρη. Το άρθρο, που ακολουθεί, αποτελεί συνέχεια της προαναφερθείσας θεματικής ενότητας, αλλά με μία άλλη, πιο επιμελημένη, οπτική. Μάλιστα, είχα σκοπό να το γράψω κατά τη διάρκεια της συζήτησης στην ελληνική Βουλή, όταν θα ερχόταν προς κύρωση η Συμφωνία. Το γεγονός, όμως, ότι πήρα στα χέρια μου, πριν από μερικές μέρες, και μελέτησα τη Συμφωνία των Πρεσπών - μάλλον Προσύμφωνο* - αυτό μου δίνει πλέον την άνεση να επισπεύσω τη σύνταξη και δημοσίευσή του. Μέχρι πρότινος - πρέπει να ομολογήσω - περιοριζόμουν να ενημερώνομαι με ό,τι διάβαζα ή άκουγα σε διάφορα έντυπα και ηλεκτρονικά Μέσα Ενημέρωσης. Επειδή, ωστόσο, έχω διαπιστώσει ότι δεν είναι πάντα υψηλού βαθμού η αντικειμενικότητα και η αξιοπιστία σε αρκετά από αυτά τα Μέσα - για λόγους που δεν θα ήθελα αυτή τη στιγμή να θίξω - γι' αυτό και θεώρησα πιο σωστό να στηριχτώ στη δική μου έρευνα και, στέρεα πλέον διαμορφωμένη, άποψη για το θέμα. Μέσα στις παραμέτρους των προσωπικών μου αρχών, τέλος, είναι, όταν ασχολούμαι με τα εθνικά μας θέματα, να μην αγγίζω κρατικά μυστικά. Αυτό, νομίζω, είναι ένα ζήτημα που θα πρέπει να προβληματίζει όλους τους Έλληνες πολίτες και όχι μόνο εμένα. Προέχει η ασφάλεια της χώρας. Και τώρα και πάντοτε).

* Σήμερα - 4.1.2019 - ακόμα Προσύμφωνο θεωρείται. Συμφωνία θα είναι όταν ολοκληρωθούν οι διαδικασίες κύρωσής της και τεθεί σε ισχύ.

  Ο έντονος προβληματισμός μου, στη θεματική ενότητα 110, ήταν αν υπάρχουν ή όχι εγγυημένες διασφαλίσεις - γραπτά διατυπωμένες, δηλαδή, δεσμεύσεις ή κυρώσεις - οι οποίες θα στηρίζουν, διαχρονικά, την με ασφαλή τρόπο εφαρμογή της Συμφωνίας στην πράξη. Δεν το γνώριζα πριν. Τώρα, έχοντας στα χέρια μου το Προσύμφωνο, το γνωρίζω. Γνωρίζω, ακόμα, ποια είναι τα θετικά σημεία της Συμφωνίας για τη χώρα μας και ποια τα αρνητικά. Αν σ' αυτά προσθέσουμε και κάποιες προσωπικές μου προτάσεις - που θα μπορούσαν έστω και την τελευταία στιγμή να ληφθούν υπόψη - τότε θα έχουμε ένα σύντομο διάγραμμα του πλαισίου και του περιεχομένου αυτής της θεματικής ενότητας. Διευκρινίζω εξ αρχής, επίσης, ότι στο Προσύμφωνο - άρα, και στην τελική Συμφωνία - η Ελλάδα αναφέρεται ως "Πρώτο Μέρος" και η FYROM ως "Δεύτερο Μέρος". 

                 Ποιες οι διασφαλίσεις της Συμφωνίας
                 
  Από τις διασφαλίσεις-δεσμεύσεις, που διατυπώνονται γραπτά στο Προσύμφωνο των Πρεσπών, άλλες από αυτές είναι γενικού χαρακτήρα και επέχουν θέση αρχών και στόχων της Συμφωνίας και άλλες (προς το τέλος) είναι πιο συγκεκριμένες και κατά κάποιο τρόπο συνιστούν μέτρα, που μπορούν να ληφθούν - κατά του Δεύτερου Μέρους, εν προκειμένω - σε περίπτωση που γίνει σαφές ότι παραβιάζονται σημεία ή χωρία της Συμφωνίας. Οι διασφαλίσεις αυτές είναι οι εξής:

                  Ι. Σύνορα - αλυτρωτισμός - εφαρμογή Συμφωνίας - ασφάλεια - σταθερότητα 

1. Στο προοίμιο, σελίδα 1, υπογραμμίζεται η πλήρης δέσμευση των δύο χωρών "στις αρχές του απαραβίαστου των συνόρων και της εδαφικής ακεραιότητας των Κρατών, όπως έχουν ενσωματωθεί στην Τελική Πράξη του Ελσίνκι του 1975". Ειδικά, για το απαραβίαστο των συνόρων, γίνεται αναφορά και σε άλλα σημεία της Συμφωνίας. Ενδεικτικά, αναφέρω κάποια από αυτά:

α.   Στη σελ. 7, άρθ. 3, παράγρ. 1, αναγράφεται: "....Κανένα από τα Μέρη δεν θα εκφράσει υποστηρίξει οιεσδήποτε διεκδικήσεις για οιοδήποτε τμήμα της επικράτειας του άλλου Μέρους ή διεκδικήσεις για αλλαγή στο υφιστάμενο κοινό τους σύνορο. Επιπροσθέτως, κανένα από τα Μέρη δεν θα υποστηρίξει οιεσδήποτε παρόμοιες διεκδικήσεις που μπορεί να εγερθούν από οποιοδήποτε τρίτο μέρος".

β. Στη σελ. 8., άρθ. 3, παρ. 4, αναγράφονται τα εξής: "Τα Μέρη δεσμεύονται να μην επιχειρούν, υποκινούν, υποστηρίζουν και/ή ανέχονται οιεσδήποτε πράξεις ή δραστηριότητες μη φιλικού  χαρακτήρα κατά του άλλου Μέρους. Κανένα από τα Μέρη δεν θα επιτρέπει να χρησιμοποιείται η επικράτειά του κατά του άλλου Μέρους από οιοδήποτε τρίτο κράτος, Οργανισμό, ομάδα ή άτομο που προβαίνει ή αποπειράται να προβεί σε ανατρεπτικές, αποσχιστικές δράσεις ή δράσεις ή δραστηριότητες που απειλούν καθ' οιονδήποτε τρόπο την ειρήνη, τη σταθερότητα ή την ασφάλεια του άλλου Μέρους. Έκαστο Μέρος θα κοινοποιεί άμεσα στο άλλο Μέρος οιαδήποτε πληροφορία κατέχει αναφορικά με οιεσδήποτε παρόμοιες πράξεις ή προθέσεις".

2. Στο προοίμιο, σελ.1, δηλώνεται η επιθυμία  οι δύο πλευρές "να ενισχύσουν ένα κλίμα εμπιστοσύνης και καλών γειτονικών σχέσεων στην περιοχή, να θέσουν μόνιμα τέλος σε οιεσδήποτε εχθρικές συμπεριφορές που τυχόν επιμένουν" και συμφωνούν "για την ανάγκη να απέχουν από κάθε είδος αλυτρωτισμό και αναθεωρητισμό". Για το καυτό θέμα του αλυτρωτισμού, γίνεται συχνή αναφορά στη Συμφωνία, όπως, για παράδειγμα, στα εξής σημεία:

α. Στη σελ.8, άρθ.4, παρ.2, αναγράφεται επί λέξει: "Έκαστο Μέρος δεσμεύεται να μην προβαίνει ή επιτρέπει σε οιεσδήποτε αλυτρωτικές δηλώσεις και δεν θα υιοθετεί οιεσδήποτε παρόμοιες δηλώσεις από εκείνους που φέρονται να δρουν για λογαριασμό ή για το συμφέρον του Μέρους".

β. Στη σελ.9, άρθ.6, παρ.1, στο Προσύμφωνο αναγράφονται τα εξής: "Με στόχο την ενίσχυση των φιλικών διμερών σχέσεων, κάθε Μέρος θα λάβει αμέσως αποτελεσματικά μέτρα, προκειμένου να απαγορεύσει εχθρικές δραστηριότητες, ενέργειες ή προπαγάνδα από κρατικές υπηρεσίες ή υπηρεσίες αμέσως ή εμμέσως ελεγχόμενες από το κράτος και για την πρόληψη δραστηριοτήτων που πιθανόν να υποδαυλίζουν τον σωβινισμό, την εχθρότητα, τον αλυτρωτισμό και τον αναθεωρητισμό εναντίον του άλλου Μέρους. Εάν συμβούν τέτοιου είδους δραστηριότητες, τα Μέρη  θα λάβουν όλα τα απαραίτητα μέτρα".

γ. Στη σελ.10, άρθ.6, παρ.3, αναφέρονται και τα εξής σχετικά:"Έκαστο Μέρος θα αποτρέπει και θα αποθαρρύνει ενέργειες, περιλαμβανομένων των προπαγανδιστικών, από ιδιωτικούς φορείς που πιθανόν υποδαυλίζουν τον σωβινισμό, την εχθρότητα, τον αλυτρωτισμό και τον αναθεωρητισμό ενάντια στο άλλο Μέρος". 

         (Σχόλιο: Θέλω να πιστεύω ότι στις τρεις πιο πάνω παραγράφους, όπως και στην πιο κάτω 4 περίπτωση, περιλαμβάνονται και τα ΜΜΕ της γείτονος, αυτά, δηλαδή, τα Μέσα όπου γίνεται και η μεγάλη ζημιά, σε ό,τι έχει να κάνει με την προπαγάνδα - στην οποία επί δεκαετίες επιδίδονταν - και τη δημιουργία εχθρικού κλίματος μεταξύ των δύο λαών. Σε διαφορετική περίπτωση - και επειδή δεν έχω ιδεί να γίνεται αναφορά σε άλλο σημείο για τα παντός είδους ΜΜΕ, κρατικά ή ιδιωτικά - θα πρέπει, νομίζω, να γίνει άμεσα μία συμπληρωματική προσθήκη στο Προσύμφωνο, ή ,  έστω, να γίνει μία πιο σαφής διατύπωση ότι τα ΜΜΕ περιλαμβάνονται στις εν λόγω τέσσερις παραγράφους: άρθ.1, παρ.9/ άρθ.4, παρ.2 και άρθ.6, παρ.1 και 3). (Βλ. και "Προτάσεις...", αριθ.6, πιο κάτω).

        

3. Στο προοίμιο, επίσης, σελ.1, υπογραμμίζεται ότι οι δύο πλευρές συμφωνούν απόλυτα "για την ανάγκη ενίσχυσης της ειρήνης, της σταθερότητας, της ασφάλειας και την περαιτέρω προώθηση της συνεργασίας στη Νοτιοανατολική Ευρώπη". 

4. Στη σελ.5, άρθ.1, παρ.9, γίνεται αναφορά στην εφαρμογή της Συμφωνίας στην πράξη, ως εξής:

"Από τη θέση σε ισχύ της παρούσας Συμφωνίας, το Δεύτερο Μέρος, χωρίς καθυστέρηση σύμφωνα με τη χρηστή διοικητική πρακτική, θα πάρει όλα τα απαραίτητα μέτρα, ώστε οι αρμόδιες Αρχές της χώρας στο εξής εσωτερικά να χρησιμοποιούν το όνομα* - σ.σ. Βόρεια Μακεδονία - και τις ορολογίες του Άρθρου 1(3) της παρούσας Συμφωνίας, σε όλα τα νέα επίσημα έγγραφα, αλληλογραφία και συναφές υλικό".

* Για τη σωστή χρήση του νέου ονόματος, εσωτερικά, θα πρέπει να δοθεί ιδιαίτερη προσοχή - κάτι που δεν είδα να υπογραμμίζεται στο Προσύμφωνο! Η μη σχολαστική, θα έλεγα, τήρηση της σωστής χρήσης του νέου ονόματος, εσωτερικά, αντιλαμβάνεσθε ότι σε βάθος χρόνου θα μπορούσε να οδηγήσει στο να εκπέσει ο προσδιορισμός "Βόρεια" και να παραμείνει μόνο το "Μακεδονία", όπως σημειώνω και στις προτάσεις μου, στο τέλος της θεματικής αυτής ενότητας.

5. Ανάλογη αναφορά, για γνωστοποίηση και εφαρμογή* της παρούσας Συμφωνίας, από την πλευρά του "Δεύτερου Μέρους", στο εξωτερικό (ΟΗΕ, κράτη-μέλη του ΟΗΕ, διεθνείς Οργανισμοί, fora κ.ά. όπου είναι μέλος), γίνεται στο άρθ.1, παρ.5, 6α και 6β, σελ.5.

* Για την εφαρμογή της Συμφωνίας στην πράξη, στο εσωτερικό και το εξωτερικό, προβλέπεται (άρθ.1, παρ.10, σελ.5) να υπάρξουν δύο μεταβατικές περίοδοι, ταυτόχρονης διάρκειας πέντε (5) ετών: μία "τεχνική" για τα επίσημα έγγραφα και το υλικό, για διεθνή χρήση, και μία "πολιτική" για αντίστοιχα έγγραφα και υλικό, για εσωτερική και μόνο χρήση του "Δεύτερου Μέρους". 

ΙΙ. Αλλαγή άρθρων του Συντάγματος του Δεύτερου Μέρους 

   Για τις αλλαγές, που συμφωνήθηκε να γίνουν στο Σύνταγμα του Δεύτερου Μέρους, γίνεται αναφορά στο άρθ.1, παρ.12, στη σελ.6. Oι αλλαγές αυτές, που  θα πρέπει να έχουν ολοκληρωθεί - άρθ.1, παρ.4ε, σελ. 4 - έως το τέλος του 2018, θα αποτελέσουν από μόνες τους τη βασικότερη διασφάλιση για το μέλλον.

                        ΙΙΙ.  Η χρήση των όρων "Μακεδονία" και "Μακεδόνες"!

   Αν δούμε ιστορικά το θέμα αυτό - της επίσημης χρήσης, δηλαδή, των όρων "Μακεδονία" και "Μακεδόνες" αλλά και όλων των συναφών παράγωγων λέξεων - δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι η χρήση αυτή είναι αποκλειστικό δικαίωμα της Ελλάδας. Η λέξη "Μακεδονία", χωρίς καμία αμφισβήτηση, είναι λέξη ελληνική (βλ. σχετικά και θεματική ενότητα 110 αυτού του ιστότοπου). Υπάρχει, ασφαλώς, ένα μεγάλο κομμάτι (38,5%) του γεωγραφικού χώρου της αρχαίας Μακεδονίας - χώρου όπου αναπτύχθηκε ακραιφνής ελληνικός πολιτισμός πολλών αιώνων, όπως μαρτυρούν όλα τα αρχαία μνημεία, η αρχαία ελληνική γραμματεία και η διαχρονική χρήση μόνο της ελληνικής γλώσσας - το οποίο κομμάτι ανήκει πλέον στο κρατίδιο των Σκοπίων, από το 1913. Το όνομα, όμως, δεν τους ανήκει. Χάρη τους έκανε η Ελλάδα και έθεσε ως εθνική γραμμή τη σύνθετη ονομασία, erga omnes! Θέλετε να πούμε επ' αυτού και μία ακόμα μεγάλη αλήθεια; Ελάχιστα θα ενοχλούσε τους Έλληνες ο αυτοπροσδιορισμός τους "Μακεδόνες" - έστω και χωρίς την άδεια της Ελλάδας, ή έστω ακόμα που αρέσκονται να αυτοαποκαλούνται απόγονοι του Μεγάλου Αλεξάνδρου, όταν αυτοί ως Σλάβοι ήρθαν στην περιοχή του Βαρδάρη 900 χρόνια (!) μετά το Μ. Αλέξανδρο - αν δεν έκαναν ταυτόχρονη αναφορά σε "αλύτρωτους αδελφούς" στο υπόλοιπο τμήμα της σημερινής ελληνικής Μακεδονίας (51,5%). Ζουν όπως είπαμε και αυτοί σε έδαφος της αρχαίας Μακεδονίας - το έφεραν έτσι οι συγκυρίες, βάσει των συμφωνιών που έγιναν. Ο αλυτρωτισμός ήταν που εξόργισε τους Έλληνες και δημιούργησε το γόρδιο δεσμό, τον οποίο επιχειρεί σήμερα η Συμφωνία των Πρεσπών να λύσει! Ας μην είναι, λοιπόν, αγνώμονες οι Σκοπιανοί. Συγνώμην θα έπρεπε να ζητούν και όχι να συνεχίζουν να διεκδικούν πράγματα που δεν τους ανήκουν. "Ευχαριστούμε, Ελλάδα!", θα έπρεπε να λένε. Κίνηση καλής θέλησης ήταν από μέρους της Ελλάδας και το ότι τους δέχτηκε επί ίσοις όροις, ως γείτονες, στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων! Αυτά τα...λίγα ως εισαγωγή και περνάμε στα της Συμφωνίας και στον επιχειρούμενο ιστορικό συμβιβασμό:

1. Εν ονόματι του προαναφερόμενου συμβιβασμού, αλλά και μιας προσπάθειας να γίνει ένας σαφής διαχωρισμός τού πώς το κάθε Μέρος αντιλαμβάνεται τους όρους "Μακεδονία" και "Μακεδόνας",  στο Προσύμφωνο αναφέρονται τα εξής - άρθ.7, παρ.1, στη σελ.10:

 "Τα Μέρη αναγνωρίζουν ότι η εκατέρωθεν αντίληψή τους ως προς τους όρους "Μακεδονία" και "Μακεδόνας" αναφέρεται σε διαφορετικό ιστορικό πλαίσιο και πολιτιστική κληρονομιά".

2. Στο ίδιο άρθρο 7, παρ.2 και στην ίδια σελίδα 10, αναφέρονται τα εξής:

"Αναφορικά με το Πρώτο Μέρος, με αυτούς τους όρους νοούνται όχι μόνο η περιοχή και ο πληθυσμός της βόρειας περιοχής του Πρώτου Μέρους, αλλά και τα χαρακτηριστικά τους, καθώς και ο ελληνικός πολιτισμός, η ιστορία, η κουλτούρα και η κληρονομιά αυτής της περιοχής, από την αρχαιότητα έως σήμερα".

   (Σχόλιο: Εδώ υπάρχει μία σοβαρή παράλειψη. Μετά τη λέξη "ιστορία", θα έπρεπε να γραφτούν οι λέξεις "ελληνική γλώσσα" που υπάρχει πάνω σε κάθε πέτρα αυτού του τόπου - της μακεδονικής γης! Αντ' αυτού, η λέξη "γλώσσα" προστέθηκε στην αμέσως παρακάτω παράγραφο, άρθ.7, παρ.3, που αφορά το Δεύτερο Μέρος, ως εξής:     

    "Αναφορικά με το Δεύτερο Μέρος, με αυτούς τους όρους νοούνται η επικράτεια, η γλώσσα, ο πληθυσμός και τα χαρακτηριστικά τους, με τη δική τους ιστορία, πολιτισμό και κληρονομιά, διακριτώς διαφορετικά από αυτά που αναφέρονται στο άρθρο 7(2). 

       Σοβαρό το λάθος αυτό, κ. Κοτζιά, που θα πρέπει να διορθωθεί, έστω και την τελευταία στιγμή, όπως και το παρακάτω IV). (Βλ. και "Προτάσεις....", αριθ.1, στο τέλος του άρθρου).

   IV. Η ..."μακεδονική" γλώσσα!

  Αν η Ιστορία - για τους λόγους που προαναφέρθηκαν - μπορεί κάπως να αντέξει, χωρίς να τιμωρήσει, τη χρήση των λέξεων "Μακεδονία" - "Μακεδόνας" και εκτός της ελληνικής Μακεδονίας (άλλωστε τώρα γίνονται "Βόρεια Μακεδονία" και "Βορειομακεδόνες"), τη φράση, όμως, "μακεδονική γλώσσα" δεν τη συγχωρεί με....καμία κυβέρνηση! Αυτό συμπεραίνω και από μία πρόχειρη σφυγμομέτρηση που έκανα στην κοινή γνώμη, πρόσφατα. Γιατί; "Μακεδονική" γλώσσα δεν υπήρξε ποτέ και δεν πρέπει να επιτραπούν ΠΟΤΕ τέτοια....βαφτίσια! Θα ήταν ιεροσυλία! Διαχρονικά και αδιάλειπτα, υπήρξε μόνο ελληνική γλώσσα. Το ότι ο Τίτο είχε συμπεριλάβει στο Σύνταγμα της τότε Γιουγκοσλαβίας ως επίσημη γλώσσα των Σκοπιανών την "Μacedonian", την οποία και παρουσίαζαν μετέπειτα σε διάφορα συνέδρια ή fora, αυτό δεν νομιμοποιεί την ύπαρξή της. Κι αυτό προϊόν υποκλοπής ήταν, που υπέκρυπτε αλυτρωτικούς σκοπούς! Γι' αυτό, καλό θα ήταν να αλλάξει η διατύπωση αυτή. Γίνεται μία προσπάθεια, βέβαια, να...εξευμενιστούν τα πνεύματα, με την αναφορά στην παράγραφο 4, του άρθρου 7, σελίδα 10 - όπου σημειώνεται ότι "....ανήκει στην ομάδα των Νοτιοσλαβικών γλωσσών" - αλλά η Ιστορία και η κοινή γνώμη δεν συμφωνούν με τη χρήση του όρου "μακεδονική γλώσσα"! Μπορεί να βρεθεί μία άλλη διατύπωση που να μην εξοργίζει τον ελληνικό λαό. Αν συμβεί αυτό, τότε πολύ πιθανόν το 75% περίπου των Ελλήνων, που δεν συμφωνεί με τους χειρισμούς και την "άνευ όρων παράδοση", όπως λένε, των όρων "Μακεδονία" και "μακεδονική γλώσσα", να πέσει αρκετά πιο χαμηλά ως ποσοστό διαφωνούντων. Εκτός και αν αποφασίσουμε να πούμε ότι χαρίζουμε τον όρο "μακεδονική γλώσσα", μόνο και μόνο για να βοηθήσουμε το κρατίδιο των Σκοπίων να έχει έναν ακόμα πυρήνα συνοχής, ώστε να μη διαλυθεί. Πάντως, αν παραμείνει ως έχει η προαναφερθείσα παράγραφος, σχετικά με τη "μακεδονική γλώσσα",* αυτό για την Ελλάδα δεν αποτελεί καμία διασφάλιση για το μέλλον της και τις γενεές που θα ακολουθήσουν! Αντιθέτως, προκαλεί ανησυχία στους Έλληνες. (Βλ. και "Προτάσεις...", αριθ.4, πιο κάτω).

V. Ο όρος "erga omnes"

     O όρος "erga omnes" διασφαλίζεται. Γίνεται σαφής αναφορά στη Συμφωνία ότι η νέα ονομασία "Δημοκρατία της Βόρειας Μακεδονίας" ή σύντομα "Βόρεια Μακεδονία" θα ισχύει για όλες τις χρήσεις, τόσο στο εσωτερικό του Δεύτερου Μέρους όσο και στο εξωτερικό (άρθ.1, παρ.3α, σελ.3 και άρθ.1, παρ.6α, 6β, 8 και 9, σελ.5).

         VI. Ιθαγένεια - υπηκοότητα

    Στη σελίδα 3, άρθ.1, παρ. 3β, της Συμφωνίας, αναγράφονται τα εξής: 

                                   
  "Η ιθαγένεια του Δεύτερου Μέρους θα είναι Μακεδονική/πολίτης της Δημοκρατίας της Βόρειας Μακεδονίας, όπως αυτή θα εγγράφεται σε όλα τα ταξιδιωτικά έγγραφα".
    Όπως διαπιστώνεται, ο όρος "υπηκοότητα"δεν αναγράφεται, ενώ θα έπρεπε. Απλώς δηλώνεται με τη φράση "πολίτης της Δημοκρατίας της Βόρειας Μακεδονίας". Θα πρέπει και εδώ να γίνει μία διορθωτική κίνηση. Να αναγραφεί η λέξη "υπηκοότητα" και η ιθαγένεια από απλώς "Μακεδονική" να γίνει "Βορειομακεδονική". Είπαμε: Όλα πλέον θα ξεκινούν από τη νέα ονομασία "Βόρεια Μακεδονία" και τότε κανείς δεν θα διαμαρτυρηθεί! (Βλ. και "Προτάσεις...", αριθ.2, πιο κάτω).

                                  VII. Διορθώσεις στα σχολικά εγχειρίδια

   Οι διορθώσεις, που θα πρέπει να γίνουν στα σχολικά εγχειρίδια, είναι ένα πολύ λεπτό και σοβαρό ζήτημα, προκειμένου αυτά να συμφωνούν με το πνεύμα και το γράμμα της Συμφωνίας. Διορθώσεις θα γίνουν εκεί όπου στα βιβλία, τους χάρτες και οποιοδήποτε άλλο σχολικό υλικό, γίνονται σαφείς αλυτρωτικές και αναθεωρητικές αναφορές. Το έργο αυτό θα αναλάβει να φέρει εις πέρας μία Κοινή Διεπιστημονική Επιτροπή Εμπειρογνωμόνων από τις δύο χώρες, πάνω σε ιστορικά, αρχαιολογικά και εκπαιδευτικά θέματα. Ακούστηκε ότι η επιτροπή αυτή θα περατώσει το έργο της μέχρι το 2022, αλλά στο Προσύμφωνο δεν είδα κάποιο χρονικό όριο. Σαφώς θα πρέπει να τεθεί ένα χρονικό όριο σ' αυτή τη διαδικασία - αν αυτό δεν υπάρχει ούτε στο ερμηνευτικό Πρωτόκολλο. Για την επιτροπή αυτή, γίνεται αναφορά στο άρθρο 8, παρ.5, σελ.11. Θα συσταθεί εντός ενός μηνός από τη στιγμή που η Συμφωνία θα τεθεί σε ισχύ και θα συνεδριάζει τουλάχιστο δύο φορές κατ' έτος. Την Ετήσια Έκθεσή της, για τα αποτελέσματα, θα την υποβάλει προς έγκριση στο Ανώτατο Συμβούλιο Συνεργασίας (ΑΣΣ), που επίσης θα συσταθεί σε κάθε χώρα (άρθ.12, παρ.1, σελ.13), επικεφαλής του οποίου θα είναι ο εκάστοτε πρωθυπουργός τους.
    Διασφαλίσεις, λοιπόν, στη Συμφωνία υπάρχουν και στο θέμα των σχολικών εγχειριδίων.

                       VIII. Εμπορικά σήματα και επωνυμίες (Trademarks and brand names)

    Στα εμπορικά σήματα και τις επωνυμίες των επιχειρήσεων, αναφέρεται το άρθ.1, παρ.3θ, σελ.4, όπου προβλέπεται να δημιουργηθεί, εντός του 2019, μία Διεθνής Ομάδα Ειδικών, "η οποία θα αποτελείται από εκπροσώπους των δύο Κρατών, στο πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΕΕ) με την κατάλληλη συνεισφορά των Ηνωμένων Εθνών και του ΔΟΤ". Η Ομάδα αυτή θα ασχοληθεί με τα εμπορικά σήματα και τις επωνυμίες (trademarks and brand names) που θα χρησιμοποιούν οι επιχειρήσεις των δύο χωρών στα προϊόντα τους, σε σχέση κυρίως με τον όρο "Μακεδονία". Μέχρι να εξευρεθεί μία κοινά αποδεκτή συμφωνία για το θέμα αυτό, θα ισχύουν τα ισχύοντα και σήμερα. Θα εξευρεθεί λύση; Τι ο ίδιος θεωρώ ότι θα πρέπει να αποτελέσει τη βάση για μία κοινά αποδεκτή λύση, στο θέμα των εμπορικών σημάτων, σας παραπέμπω στις "Προτάσεις...", αριθ.5, πιο κάτω.

                                    IX. Επανεξέταση των μνημείων των Σκοπίων

    Ως χειρονομία καλής θέλησης - ότι τα Σκόπια αποστασιοποιούνται από την Ιστορία της αρχαίας Μακεδονίας και του Μεγάλου Αλεξάνδρου - θεωρείται η απομάκρυνση ήδη του αγάλματος του Μ. Αλεξάνδρου από το αεροδρόμιο των Σκοπίων - και η μετονομασία του. Υπάρχουν, ωστόσο, και πολλά άλλα αγάλματα και μνημεία στην επικράτεια της χώρας, που χρήζουν επανεξέτασης. Στο θέμα αυτό, αναφέρεται το άρθρο 8, παρ.2, σελ.11, της Συμφωνίας, ως εξής: " Εντός έξι μηνών, από τη θέση σε ισχύ της παρούσης Συμφωνίας, το Δεύτερο Μέρος θα επανεξετάσει το καθεστώς των μνημείων, δημόσιων κτιρίων και υποδομών στην επικράτειά του, και στο μέτρο που αυτά αναφέρονται καθ' οιονδήποτε τρόπο στην αρχαία Ελληνική ιστορία και πολιτισμό....του Πρώτου Μέρους, θα προβεί στις κατάλληλες διορθωτικές ενέργειες για να αντιμετωπίσει αποτελεσματικά το ζήτημα και να διασφαλίσει τον σεβασμό στην προαναφερόμενη κληρονομιά".

                    X. Η κύρωση του Πρωτοκόλλου εισδοχής των Σκοπίων στο ΝΑΤΟ

    Στη Συμφωνία των Πρεσπών προβλεπόταν - άρθ.2, παρ.4β ii, σελ.7 - να γίνει ταυτόχρονη κύρωση, από την ελληνική Βουλή, της Συμφωνίας και του Πρωτοκόλλου εισδοχής των Σκοπίων στο ΝΑΤΟ. Ήδη, όπως πληροφορούμαι, οι δύο αυτές κυρώσεις αποσυνδέθηκαν η μία από την άλλη, μετά από απόφαση του ΝΑΤΟ, στη συνεδρίαση της 30ής Νοεμβρίου των μονίμων αντιπροσώπων των 29 κρατών-μελών του. Η απόφαση ελήφθη μετά από αίτημα της Ελλάδας, προκειμένου να εξασφαλιστεί μία περίοδος, κατά την οποία θα μπορεί η Ελλάδα να παρακολουθήσει και διασφαλίσει την εφαρμογή* της Συμφωνίας των Πρεσπών στην πράξη.

* 30.1.2019: Η πληροφορία μου στο σημείο αυτό δεν ήταν ακριβής, καθώς η Συμφωνία των Πρεσπών θα τεθεί σε εφαρμογή αμέσως μετά την κύρωση από την ελληνική Βουλή του Πρωτοκόλλου εισδοχής του Δεύτερου Μέρους στο ΝΑΤΟ.

                             XI. H συνεργασία μεταξύ των δύο χωρών και λαών 

   Η Συμφωνία των Πρεσπών προβλέπει, σε αρκετά άρθρα - 9, 11, 12, 13, 14, 15, 16 και 17 - τη συνεργασία μεταξύ των δύο χωρών και λαών, σε όλους τους τομείς της κρατικής λειτουργίας και της κοινωνικής, πολιτικής και οικονομικής ζωής.

                             XII. H επίλυση των διαφορών μεταξύ των δύο χωρών

  Το άρθρο 19, σελίδα 18, ίσως είναι το πιο σημαντικό, σε ό,τι αφορά τις διασφαλίσεις στην εφαρμογή της Συμφωνίας στην πράξη. Στην παράγραφο 1, βέβαια, η Συμφωνία αναφέρει ότι "Τα Μέρη θα επιλύουν κάθε διαφορά αποκλειστικά με ειρηνικά μέσα, σύμφωνα με το Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών". Τι γίνεται, όμως, όταν προκύψουν διαφορές μεταξύ των δύο χωρών και δεν μπορούν να τις επιλύσουν με ειρηνικά μέσα μεταξύ τους; Ας δούμε τι προβλέπεται στη Συμφωνία στην περίπτωση αυτή:
1. Στην παράγραφο 2, άρθ.19, σελ. 18, αναγράφονται τα εξής:
    "Σε περίπτωση που το ένα Μέρος θεωρεί ότι το άλλο Μέρος δεν δρα σύμφωνα με τις προβλέψεις της παρούσης Συμφωνίας, το Μέρος αυτό θα γνωστοποιήσει κατ' αρχάς στο άλλο Μέρος τις ανησυχίες του και θα αναζητήσει μία λύση μέσω διαπραγματεύσεων. Εάν τα Μέρη δεν μπορέσουν να επιλύσουν το ζήτημα διμερώς, μπορεί να συμφωνήσουν να ζητήσουν από το Γενικό Γραμματέα των Ηνωμένων Εθνών να κάνει χρήση των καλών υπηρεσιών του για την επίλυση του ζητήματος".

2. Αν, ωστόσο, η διαφορά δεν επιλυθεί με τη διαμεσολάβηση του Γ.Γ. των Ηνωμένων Εθνών και συνεχίζει να υπάρχει; Σ' αυτή την περίπτωση, έρχεται η παράγραφος 3, άρθ.19, σελ.18, να δώσει τη λύση. Ιδού, τι προβλέπει:
    "Οποιαδήποτε διαφορά προκύψει μεταξύ των Μερών, σχετικά με την ερμηνεία ή εφαρμογή της παρούσης Συμφωνίας και δεν έχει επιλυθεί σύμφωνα με τις διαδικασίες που αναφέρονται στο άρθρο 19(2) - όπως πιο πάνω, δηλαδή - μπορεί να υποβληθεί στο Διεθνές Δικαστήριο. Τα Μέρη πρέπει πρώτα να προσπαθήσουν να συμφωνήσουν σε κοινή υποβολή στο εν λόγω Δικαστήριο κάθε τέτοιας διαφοράς. Ωστόσο, εάν δεν επιτευχθεί συμφωνία μετά την παρέλευση εξαμήνου ή μεγαλύτερου χρονικού διαστήματος,....τότε κάθε τέτοιου είδους διαφορά δύναται να υποβληθεί από οποιοδήποτε από τα Μέρη μονομερώς".

                                                 Συμπερασματικά

    Μελετώντας κανείς προσεκτικά τη Συμφωνία των Πρεσπών, συμπεραίνει τα εξής:

1. Διασφαλίσεις - που για μένα ήταν το ζητούμενο - υπάρχουν αρκετές και ισχυρές. Υπάρχουν, όμως, και αδύνατα σημεία, ή και αρνητικά, για τα οποία υποβάλλω τις προτάσεις μου πιο κάτω.

2. Οι απαράδεκτες δηλώσεις Ζάεφ, στις 7 του Δεκέμβρη, τις οποίες επανέλαβε στις 26 του ίδιου μήνα, έγιναν ακριβώς γιατί ήταν εκτός Συμφωνίας, προκειμένου να συσπειρώσει το λαό των Σκοπίων, εν όψει της υπερψήφισης των άρθρων για τις αναγκαίες αλλαγές στο Σύνταγμά τους, αλλαγές που για την Ελλάδα αποτελούν επιπλέον διασφαλίσεις, υπόψη. Χωρίς αυτές τις αλλαγές στο Σύνταγμα των Σκοπίων, Συμφωνία των Πρεσπών δεν υφίσταται. Και για τις δύο χώρες, αλλά πρωτίστως για εκείνους!

3. Αν η Συμφωνία ήταν ήδη επικυρωμένη στις 7 Δεκεμβρίου, οι δηλώσεις Ζάεφ δεν θα μπορούσαν να γίνουν, γιατί θα παραβίαζαν σωρεία σημείων και άρθρων της Συμφωνίας! Τότε το τράβηγμα...του  αυτιού του Ζάεφ, δεν θα ήταν αρκετό! Θέλω να πιστεύω, δηλαδή, ότι παρόμοιες δηλώσεις από πολιτικούς - και μη - των Σκοπίων, όταν κυρωθεί και τεθεί σε ισχύ η Συμφωνία των Πρεσπών, είναι μάλλον δύσκολο να γίνουν. Αλλά και αν γίνουν, θα έχουν κόστος.

                                

              Προτάσεις και άμεσες διορθωτικές ενέργειες 

    Η Συμφωνία των Πρεσπών έχει αρκετά θετικά σημεία για τη χώρα μας, αλλά έχει και αρνητικά. Στα αρνητικά αυτά σημεία επικεντρώνονται οι παρακάτω προτάσεις μου, οι οποίες έχουν ως εξής:

1. Στο άρθ.7, παρ.2, σελ.10:
   Μετά τη λέξη "ιστορία", στην παραπάνω παράγραφο, θα πρέπει να προστεθούν οι λέξεις "ελληνική γλώσσα". Η παράλειψη αυτή θεωρώ ότι είναι πολύ σοβαρή, αν λάβει κανείς υπόψη του και το ότι στην αμέσως επόμενη παράγραφο προστέθηκε για τους Σκοπιανούς η λέξη "γλώσσα"! Βούτυρο στο ψωμί του καθενός, δηλαδή, που θα ήθελε να υποστηρίξει αυθαίρετες ερμηνείες σε άρθρα της Συμφωνίας. (Βλ.και σχόλιό μου στην υπ' αριθ. ΙΙΙ(2) υποενότητα αυτού του άρθρου).

2. Στο άρθ.1, παρ.3β, σελ.3:
  α. Στην παράγραφο αυτή, θα πρέπει να προστεθεί και η λέξη "υπηκοότητα" και όχι μόνο η "ιθαγένεια". Παράλληλα, θα πρέπει να προστεθούν και οι εκδοχές αυτών των λέξεων στην αγγλική γλώσσα - ως διεθνείς ορολογίες - ώστε να μη γίνεται σύγχυση με τον όρο "εθνότητα".   

  β. Αυτή η πρότασή μου θα παρακαλούσα να προσεχθεί ιδιαιτέρως: Τώρα πλέον που η νέα ονομασία των Σκοπίων θα είναι "Βόρεια Μακεδονία", όλα θα πρέπει να κινούνται γύρω από αυτή την ονομασία! Έτσι, και η ιθαγένεια που εδώ αναγράφεται ως "Μακεδονική" - και είναι λίαν προκλητική - θα πρέπει να γίνει "Βορειομακεδονική". Λογικό δεν είναι; Τότε, ελάχιστοι θα έχουν λόγους να διαμαρτύρονται, αν λάβουμε υπόψη μας και ότι η σύνθετη ονομασία ήταν εθνική γραμμή για τη χώρα μας. Τα πρώτα βήματα, όταν τεθεί σε ισχύ η Συμφωνία, χρειάζονται σχολαστική παρακολούθηση, αν αυτή εφαρμόζεται σωστά, κυρίως ως προς τη χρήση της νέας ονομασίας από τα ΜΜΕ των Σκοπίων (αλλά και τις υπηρεσίες του κράτους άρθ.1, παρ.9 της Συμφωνίας). Η μη σωστή χρήση της νέας ονομασίας ενέχει τον κίνδυνο, σε βάθος χρόνου, να εκπέσει το πρώτο συνθετικό της ονομασίας "Βόρεια" και να παραμείνει μόνο το "Μακεδονία", όπως πολύ θα το ήθελαν οι βόρειοι γείτονές μας!

3. Η ίδια διορθωτική ενέργεια - όπως πιο πάνω 2β - θα πρέπει να γίνει και για τους όρους "Μακεδονία" και "Μακεδόνας". "Βόρεια Μακεδονία" πλέον και "Βορειομακεδόνας" ή , έστω,"Σλαβομακεδόνας"!

4. Στο άρθ.1, παρ.3γ, σελ.3:
    Μετά από μία πρόχειρη σφυγμομέτρηση που έκανα στην κοινή γνώμη της τοπικής - και όχι μόνο - κοινωνίας, έβγαλα το συμπέρασμα ότι ως μεγαλύτερη πρόκληση για τους Έλληνες - που αποτυπώνεται και στο Προσύμφωνο των Πρεσπών - είναι το να επιτρέπουμε να ονομάζεται "Μακεδονική γλώσσα" μία σλαβοβουλγαρική διάλεκτος! Μία διορθωτική κίνηση και εδώ είναι λίαν απαραίτητη - χωρίς περισσότερα λόγια επ' αυτού. "Βορειομακεδονική ή Σλαβομακεδονική γλώσσα" πλέον! (Βλ. σχετικά και υποενότητα IV αυτού του ιστότοπου).

5. Στο άρθ.1, παρ.3θ, σελ.4:
   Στην παράγραφο αυτή, γίνεται λόγος για τα εμπορικά σήματα και τις επωνυμίες (trademarks and brand names), αλλά και για τη Διεθνή Ομάδα Ειδικών που πρόκειται να συσταθεί, εντός του 2019, με σκοπό να μελετήσει το παραπάνω θέμα και να καταλήξει σε μία κοινά αποδεκτή από τις δύο χώρες συμφωνία. Η πρότασή μου εδώ έχει να κάνει με το ποια θα πρέπει να είναι η βασική παράμετρος, πάνω στην οποία θα στηριχθεί η προαναφερθείσα Ομάδα, προκειμένου να καταλήξουν τα δύο Μέρη σε κοινά αποδεκτή συμφωνία. Η βασική αυτή παράμετρος, που θα πρέπει να ληφθεί σοβαρά υπόψη, είναι αυτή εδώ: Για μεν τα εμπορικά σήματα της Ελλάδας - και κυρίως της περιοχής της Μακεδονίας - θα πρέπει να λαμβάνεται υπόψη ο όρος "Ελληνική Μακεδονία", ενώ για τα εμπορικά σήματα των επιχειρήσεων των Σκοπίων ο όρος "Βόρεια Μακεδονία". Είναι απαραίτητο, λοιπόν, να γίνει κι εδώ μία άμεση διορθωτική κίνηση, ώστε να περάσει και στη Συμφωνία η παραπάνω βασική παράμετρος.

6. Η πρότασή μου αυτή αναφέρεται στα ΜΜΕ των Σκοπίων. Στα Μέσα, δηλαδή, εκείνα που παίζουν και το μεγαλύτερο ρόλο στη διαμόρφωση της κοινής γνώμης. Είναι, άλλωστε, γνωστή η προπαγανδιστική τακτική που ακολουθούσαν στο παρελθόν για το θέμα της Μακεδονίας. Είναι τεράστιας σημασίας ο ρόλος των ΜΜΕ των Σκοπίων και θα πρέπει να του δώσουμε την ανάλογη προσοχή, όπως ανέφερα και πιο πάνω (αριθ.2β). Όμως, στη Συμφωνία των Πρεσπών, δεν είδα να γίνεται ευθεία αναφορά στα ΜΜΕ. Μία διορθωτική κίνηση, επομένως, για πιο σαφείς διατυπώσεις και διασφαλίσεις, θα ήταν πολύ χρήσιμη. Επειδή το θέμα αυτό αφορά 4-5 παραγράφους διαφορετικών άρθρων, σας παραπέμπω στο σχόλιό μου, στη Ι(2γ) υποενότητα αυτού του άρθρου.

7. Ευνόητο ότι οι διορθωτικές αυτές κινήσεις θα πρέπει να γίνουν άμεσα, μετά από συνεννόηση με την κυβέρνηση των Σκοπίων και, βέβαια, πριν γίνει η κύρωση της Συμφωνίας από το κοινοβούλιό τους, καθώς θα πρέπει να γίνουν και ανάλογες προσαρμογές στο Σύνταγμά τους!

                                                                                                   Πάττας Γεώργιος - δάσκαλος

11.1.2019:
   Στις 11 του Γενάρη, ημέρα Παρασκευή, και περί ώρα Ελλάδας 9 το βράδυ, η Συμφωνία των Πρεσπών επικυρώθηκε από τη Βουλή των Σκοπίων. Οι τροπολογίες, που προβλέπονται στη Συμφωνία να γίνουν στο Σύνταγμα της χώρας τους, υπερψηφίστηκαν από 81 βουλευτές. Υπερψηφίστηκαν, δηλαδή, από τον απαιτούμενο αριθμό των 2/3 βουλευτών του κοινοβουλίου τους - επί συνόλου 120 - συν ένας.

Σχόλια:
1. Η Συμφωνία των Πρεσπών πέρασε χωρίς απρόοπτα από τη Βουλή των Σκοπίων. Αυτό έλειπε να μην περάσει από τη Βουλή τους. Από εκεί και πέρα, οι θεατρικές κινήσεις της πολιτικής είναι γνωστές. Τώρα, πλέον, το "μπαλάκι" της ευθύνης βρίσκεται στην πλευρά της ελληνικής Βουλής και όπως δείχνουν οι δυναμικές, που αναπτύσσονται, θα επικυρωθεί και από την Ελλάδα η Συμφωνία. Όμως, ως Έλληνας πολίτης - που δεν έχει καμία σχέση με εθνικισμούς και εκφασισμούς - πρέπει να αποδεχτώ ότι κάποιες αλήθειες είναι απαραίτητο να λέγονται, μιας και η Συμφωνία των Πρεσπών αφορά το μέλλον της χώρας και κάθε κερκόπορτα, που επιτρέπουμε να υπάρχει σ' αυτή τη Συμφωνία, μπορεί να χρησιμοποιηθεί, όταν οι συγκυρίες το επιτρέψουν. Και ο κίνδυνος, είπαμε, δεν προέρχεται τόσο από το αδύναμο αυτό σήμερα κρατίδιο των Σκοπίων - και αύριο της "Βόρειας Μακεδονίας" - όσο από εκείνους τους κύκλους που έχουν συμφέρον να εκμεταλλευτούν τα όποια κενά της Συμφωνίας και να ξύσουν παλιές πληγές. Η ιστορία έχει αποδείξει πώς ενεργούν αυτοί οι κύκλοι και πώς - αφού ωριμάσουν οι συνθήκες - επιβάλλουν τις καταστάσεις που τους συμφέρουν. Σε ένα σημείο μόνο θα ήθελα να επικεντρώσω το σχολιασμό μου: στην παραχώρηση του όρου "μακεδονική γλώσσα". Είναι κερκόπορτα, παρά τις όποιες διευκρινήσεις ότι ανήκει στην ομάδα των νοτιοσλαβικών γλωσσών. Κανείς δεν βλέπει τις διευκρινήσεις, παρά μόνο την ταμπέλα και το μήνυμα του χαρακτηρισμού! Το μήνυμα αυτό ενισχύεται ακόμα πιο πολύ αν λάβει κανείς υπόψη του και την υπ' αριθ.1 πρότασή μου, πιο πάνω, και μία περίεργη παράλειψη-λεπτομέρεια - οι κύκλοι αυτοί πάντα πίσω από τέτοιες λεπτομέρειες κρύβονται! - που εκεί αναφέρω ως ανεπίτρεπτη.
   Ο μεγαλόψυχος ελληνικός λαός μπορεί όλα να τα "μεταβολίσει", όταν δεν προσβάλλεται η εθνική του αξιοπρέπεια! Και τη σύνθετη ονομασία να την ξεχάσει και την ιθαγένεια ακόμα - μιας και οι Σκοπιανοί ζουν και αυτοί σε έδαφος της Μακεδονίας. Εκείνο, όμως, που δεν μπορεί ο ελληνικός λαός να "μεταβολίσει", όπως διαπιστώνω, είναι το να ονομάζουμε "μακεδονική" τη γλώσσα, της οποίας ο όρος δεν έχει καταγραφεί ποτέ στην ελληνική γραμματεία (αρχαία ή νέα) και μόνο στο πρόσφατο παρελθόν ήταν ένα αλυτρωτικό εφεύρημα των Σκοπίων! Kαι, όταν δεν υπήρξε ποτέ ανά τους αιώνες ούτε για τους Έλληνες "μακεδονική γλώσσα", πώς θα μπορούσε να υπάρχει για έναν άλλο λαό που ήρθε στην περιοχή του Βαρδάρη (στα βόρεια της Μακεδονίας) τον 6ο μ.Χ.αιώνα; Η γλώσσα αποτέλεσε το βασικότερο στοιχείο της μέχρι σήμερα εθνικής συνοχής του ελληνισμού και αυτή ήταν ανέκαθεν η ελληνική, σε όλη την επικράτεια και απ' ακρου εις άκρον της χώρας μας! Τι επιβάλλεται να γίνει αυτή τη στιγμή - έχοντας μάλλον ως δεδομένο ότι θα υπερψηφιστεί η Συμφωνία από την ελληνική Βουλή; Επιβάλλεται να δοθούν οι απαραίτητες εξηγήσεις. Ποιες είναι αυτές; Είναι η εξής μία: Η Ελλάδα παραχωρεί στη "Βόρεια Μακεδονία" τον όρο "μακεδονική γλώσσα", μόνο και μόνο για να ενισχύσει τη συνοχή αυτού του κρατιδίου, άρα, να ενισχύσει την ύπαρξή του, ελπίζοντας στη φιλία που μελλοντικά θα αναπτυχθεί μεταξύ των δύο λαών. Στη φιλία αυτή - και τη συνεργασία - αποβλέπει, όντως,  η Συμφωνία των Πρεσπών, κάνοντας συχνά αναφορές μέσα στις είκοσι σελίδες της. Το τι θα μας φέρει, όμως, το αύριο, κανείς δεν μπορεί να το γνωρίζει σήμερα. Θα δημιουργηθεί, ίσως, μία εγγυητική ελπίδα γι' αυτή τη φιλία, αν ο ελληνικός λαός ακούσει ένα "Ευχαριστούμε την Ελλάδα για την παραχώρηση αυτή", από την κυβέρνηση των Σκοπίων και το λαό τους! Μόνο με την αναγνώριση της βοήθειας, που προσφέρεται, μπορούν να δημιουργηθούν ευνοϊκές συνθήκες μιας πραγματικής μελλοντικής φιλίας. Αλλιώς, τα φαντάσματα του παρελθόντος είναι πολύ πιθανό να εμφανιστούν ξανά στο άμεσο ή στο απώτερο μέλλον, αυτή τη φορά παράλληλα με την εφαρμογή της Συμφωνίας! Εύχομαι και ελπίζω να μην έχουμε αναζωπυρώσεις του προβλήματος στο μέλλον. Αν, όμως, συμβεί - μέσω της "Μακεδονικής γλώσσας" - τότε το πρόβλημα ΔΕΝ ΘΑ ΕΊΝΑΙ ΠΛΕΟΝ ΤΩΝ ΣΚΟΠΙΩΝ (ή ΤΗΣ ΒΟΡΕΙΑΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ). ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΜΟΝΟ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ! Οι Σκοπιανοί θα έχουν δέσει ήδη το....γάιδαρό τους και από εκεί και πέρα θα προσπαθούν να πάρουν όλο και περισσότερα, πατώντας πλέον πάνω στην ίδια τη συμφωνία!

2. Το πιο ασφαλές για την Ελλάδα θα ήταν αυτό που γράφω στις "Προτάσεις..., αριθ.4", πιο πάνω: "Γλώσσα Βορειομακεδονική ή Σλαβομακεδονική"! Ή, έστω: "Γλώσσα Μακεδονική - σλαβική" και όχι απλώς "Μακεδονική" - που αποτελεί ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΛΑΘΟΣ! Σε καμία Ιστορία του κόσμου δεν αναγράφεται ο όρος "Μακεδονική γλώσσα", παρά μόνο στην πρόσφατη Ιστορία των Σκοπίων! Πολύ απλά, δηλαδή: Τους κάνουμε το χατίρι, αλλά όχι, τελικά, για να βρούμε εμείς, ως Ελλάδα, το μπελά μας στο μέλλον! Τουλάχιστον, θα μπορούσε - μιας και δεν υπάρχουν συναισθηματισμοί και έντιμες εξηγήσεις στη διεθνή πολιτική - να υπάρξει μία αναγνώριση στο επίπεδο μεταξύ των δύο λαών.

3. Μου κάνει πολύ μεγάλη εντύπωση που βγαίνουν κάποιοι στα διάφορα Μέσα Ενημέρωσης - κατά τεκμήριο μορφωμένοι άνθρωποι - και λένε τη γνωστή φράση του εθνικού μας ποιητή ότι "Εθνικό είναι ό,τι είναι αληθινό", χρησιμοποιώντας αυτή τη φράση προκειμένου να ισχυροποιήσουν τις απόψεις τους για διάφορα σημεία της Συμφωνίας των Πρεσπών. Σε κάποια σημεία, ναι, μπορεί να χρησιμοποιηθεί αυτή η φράση, ως εθνικά επωφελή σημεία, όχι, όμως, σε κάθε περίπτωση. Και ερωτώ: Στον όρο "Μακεδονική γλώσσα" υπάρχει κάτι αληθές; Υπάρχει εδώ κάποια αλήθεια που απορρέει από την ίδια την Ιστορία; Την πραγματική Ιστορία, όχι την παραχαραγμένη. Όπως είπα και πιο πάνω, σε καμία Ιστορία του κόσμου δεν θα βρείτε τον όρο "Μακεδονική γλώσσα", παρά μόνο στην πρόσφατη Ιστορία των Σκοπίων - ουσιαστικά των 80 τελευταίων χρόνων! Αλλά και αν κάπου βρεθεί, και αυτό αποτέλεσμα της σκοπιανής προπαγάνδας θα είναι!

4.                                                   Ο "μακεδονισμός" και η νέα ονομασία!

  Ο "μακεδονισμός" είναι ένα αλυτρωτικό εφεύρημα των Σκοπίων αυτών των τελευταίων 80 χρόνων, όπως προανέφερα, προκειμένου ο λαός των Σκοπίων να αποκτήσει δική του εθνική οντότητα, πατώντας πάνω σε ξένη Ιστορία. Αλλά, ας μην το συνεχίσω, σταματώ εδώ. Μα, και η νέα ονομασία "Βόρεια Μακεδονία" εμπεριέχει στοιχεία "μακεδονισμού", τα οποία, όμως, γίνονται αποδεκτά από την Ελλάδα, ακριβώς γιατί υπάρχει στη σύνθετη ονομασία ο γεωγραφικός προσδιορισμός που αποκλείει τον αλυτρωτισμό. Γιατί, λοιπόν, να μην απορρέουν όλες οι νέες ορολογίες στο κρατίδιο των Σκοπίων από αυτή τη νέα τους ονομασία; Οι σκέτες λέξεις: "μακεδονικός", "Μακεδόνας", "Μακεδονία" κ.ο.κ., στο λεξιλόγιο των Σκοπιανών παραπέμπουν σε αλυτρωτισμό! Τελεία και παύλα! Και προσέξτε, κύριοι, κάτι εδώ: Ναι, μεν, η Συμφωνία των Πρεσπών χτυπάει καίρια τα παλιά φαινόμενα του αλυτρωτισμού, αλλά με την ανοχή μας δημιουργούνται νέα, καμουφλαρισμένα πια, κάστρα αλυτρωτισμού για τους Σκοπιανούς! Το βασικότερο από αυτά είναι ο όρος "Μακεδονική γλώσσα"! Και αυτό γίνεται ακόμα πιο ανησυχητικό στην περίπτωσή μας, γιατί νομιμοποιείται με τη δική μας υπογραφή στη Συμφωνία των Πρεσπών, ή, αν θέλετε, και με τη δική μας ανοχή να δεχόμαστε από τον κ. Ζάεφ, στη Ρηματική Διακοίνωση, να αναφέρεται σε "Μακεδονικό λαό", παραβιάζοντας πλέον ο ίδιος το άρθ.6, παρ.1 της Συμφωνίας, καθώς έτσι υποδαυλίζει εχθρότητες και μίση ανάμεσα στους δύο λαούς! Ο ελληνικός λαός δεν θέλει επ' ουδενί πλέον να ακούει τα ίδια παλιά συνθήματα που άκουγε μέχρι πρότινος! Θα τα ανεχτεί μόνο αν οι νέες ορολογίες πηγάζουν από τη νέα ονομασία των Σκοπίων! Θα κάνει πέτρα την καρδιά του - όπως λέμε - μιας και η σύνθετη ονομασία ήταν η εθνική μας γραμμή! 

5. Προσοχή και στα εμπορικά σήματα (βλ. "Προτάσεις.....", αριθ.5, πιο πάνω). Κλειδί εδώ είναι οι όροι: "Ελληνική Μακεδονία" και "Βόρεια Μακεδονία", αντίστοιχα, για τις δύο χώρες. Θα υπάρχει, άραγε, στο χάρτη ο όρος "Ελληνική Μακεδονία", στο εξής, γιατί πουθενά δεν τον βρήκα μέσα στη Συμφωνία. Θα ήταν τεράστιο λάθος, επομένως, αν ο όρος "Ελληνική Μακεδονία" δεν θα περάσει ούτε στα εμπορικά σήματα!

23.1.2019:  Δεν απεστάλη το κείμενο των συνταγματικών                                                αλλαγών από την κυβέρνηση των Σκοπίων;

   Σήμερα πληροφορούμαι ότι στη συζήτηση που ξεκίνησε ήδη στην ελληνική Βουλή, για τη Συμφωνία των Πρεσπών - και προβλέπεται να ολοκληρωθεί αύριο το βράδυ, 24.1 - ο Υφυπουργός των Εξωτερικών ανακοίνωσε στην ολομέλεια της Βουλής ότι δεν έχει στα χέρια του κάποιο κείμενο - δεν τους απεστάλη, δηλαδή - με τις συνταγματικές αλλαγές που η κυβέρνηση των Σκοπίων όφειλε ήδη να έχει κάνει στο Σύνταγμά της! Είναι απίστευτο! Αν, όντως, είναι έτσι, τότε για ποιο πράγμα να γίνει η συζήτηση στη Βουλή; Για μια Συμφωνία που ακόμα δεν γνωρίζουν αν οι προβλεπόμενες από την ίδια τη Συμφωνία αλλαγές, στο Σύνταγμα του Δεύτερου Μέρους, έχουν γίνει ή όχι; Και, αν οι αλλαγές αυτές δεν έχουν γίνει, τότε η Συμφωνία τι προβλέπει επ' αυτού; Αυτονόητο  ότι το κείμενο με τις προβλεπόμενες αλλαγές, στο Σύνταγμα της FYROM, έπρεπε να είχε αποσταλεί μαζί με τη Ρηματική Διακοίνωση της κυβέρνησης των Σκοπίων! Αυτή η εξέλιξη φαίνεται δυσάρεστη, αλλά γιατί να είναι για την Ελλάδα; ΑΝΑΒΟΛΗ ΤΗΣ ΣΥΖΗΤΗΣΗΣ ΣΤΗ ΒΟΥΛΗ, ΜΕΧΡΙ ΝΑ ΤΟΥΣ ΑΠΟΣΤΑΛΕΙ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΤΩΝ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΩΝ ΑΛΛΑΓΩΝ!

25.1.2019:

                Επικυρώθηκε και από την Ελλάδα η Συμφωνία 
                                    των Πρεσπών!

   Στις 25 Ιανουαρίου 2019, ημέρα Παρασκευή και περί ώρα Ελλάδας 2.55'μ.μ., επικυρώθηκε και από την ελληνική Βουλή η Συμφωνία των Πρεσπών! Το κρατίδιο, επομένως, των Σκοπίων, που μέχρι σήμερα ονομαζόταν προσωρινά FYROM, στο εξής θα ονομάζεται πλέον:
                                                        Βόρεια Μακεδονία!
     Υπέρ της Συμφωνίας ψήφισαν 153 βουλευτές, έναντι 146 ΟΧΙ και ενός "παρών"!

Σχόλιο:
   Παρά την πίκρα μου ότι ο ιστορικά ανακριβής όρος "Μακεδονική γλώσσα" πέρασε στη Συμφωνία χωρίς καμία αλλαγή, εντούτοις, σε γενικές γραμμές, αισθάνομαι μία ανακούφιση, γιατί με τη Συνθήκη των Πρεσπών φαίνεται να κλείνει μία βαθιά πληγή που ταλάνιζε τη χώρα μας επί πολλές δεκαετίες! Και αυτό, με την προϋπόθεση, βέβαια, ότι, όπως συχνά αναφέρεται στη Συμφωνία, η Συνθήκη των Πρεσπών θα εφαρμοστεί με τρόπο, ώστε να αποτελέσει πράγματι γέφυρα φιλίας και ειρήνης μεταξύ των δύο λαών! Ως βασικές, αρχικά, ενδείξεις αυτής της φιλίας θεωρώ ότι θα είναι δύο πράγματα: Πρώτον, ότι στους χάρτες, που θα τυπωθούν από τις δύο χώρες στο άμεσο μέλλον, εκτός από τις ονομασίες των δύο χωρών - GREECE και NORTH ΜΑKΕDΟΝΙΑ - θα δούμε κάπου να αναγράφεται και το GREEK MAKEDONIA, και, δεύτερο, ότι ο ίδιος αυτός όρος να αποφασιστεί να αναγράφεται στα εμπορικά σήματα της Ελλάδας! Αυτό, θα με ανακούφιζε ακόμα πιο πολύ!
   Επιτρέψτε μου να προσθέσω ακόμα και μία σύμπτωση που πρόσεξα: Η συζήτηση στη Βουλή, για την επικύρωση της Συμφωνίας των Πρεσπών, κράτησε 38,5 ώρες, ακριβώς, δηλαδή, όσο και το ποσοστό του γεωγραφικού μακεδονικού εδάφους (38,5%) που ανήκει στη Βόρεια Μακεδονία!



                                                                                                 

    

    

111. Xρόνια Πολλά και υγεία σε όλους!

        (Ανάρτηση στο Facebook, στις 23.12.2018)
        

Γεώργιος Πάττας    

23 Δεκεμβρίου στις 10:27 μ.μ. · 

Οι σκοπιμότητες και η εργαλειοποίηση του like στην...πλατεία μας - Θεός σχωρέσ' το κι αυτό! - δεν μπορούν να σταθούν εμπόδιο για να δούμε ότι ως άνθρωποι ζούμε και αναπνέουμε κάτω απ' τον ίδιο ουρανό, μέρες που είναι!
Καλά Χριστούγεννα!
Υγεία και κάθε ευτυχία σε όλους το Νέο έτος!
Χρόνια Πολλά σε όσους γιορτάζουν αυτές τις άγιες μέρες!
Προσοχή, όμως, στους....καλικάντζαρους! Τώρα πλέον - καθώς οι καιροί αλλάζουν - δεν έρχονται μόνο το Δωδεκαήμερο αλλά όλο το χρόνο και με πιο σύγχρονα εργαλεία! Και δεν μπαίνουν μόνο από τις καμινάδες πλέον αλλά και μέσα από το Internet! Διαθέτουν ακόμα και αντικλείδια για κάθε σπίτι!

                          
                        110. Mακεδονικό:
 Να μην κυρωθεί από την ελληνική Βουλή η συμφωνία των
                                         Πρεσπών!

Διευκρίνηση: Το άρθρο αυτό γράφτηκε μετά τις δηλώσεις του Σκοπιανού πρωθυπουργού, στις 7.12.2018, δηλώσεις που ξαναγύρισαν στη γνωστή καταστροφική ρητορική των Σκοπίων για τη Μακεδονία! Και η συμφωνία των Πρεσπών; Σε τίποτε δεν αισθανόταν ότι τον δεσμεύει; Αν, ναι, τότε ποιες οι διασφαλίσεις - γραπτές, δηλαδή, διατυπώσεις - που απορρέουν από τη συμφωνία; Όσες διευκρινήσεις και να δοθούν ότι οι διασφαλίσεις υπάρχουν, δεν αρκούν αν δεν δούμε ποιες είναι αυτές και πώς διασφαλίζουν τα εθνικά μας συμφέροντα. Προς στιγμήν, αυτό δεν το γνωρίζουμε. Θα το μάθουμε όταν θα έρθει η συμφωνία προς κύρωση στην ελληνική Βουλή. Τότε, μέσα από τη συζήτηση στο κοινοβούλιο, θα δούμε τι λένε τα "ψιλά γράμματα" και το ερμηνευτικό πρωτόκολλο. Αν οι διασφαλίσεις θεωρηθούν επαρκείς, τότε θα αρθούν αμέσως και οι επιφυλάξεις μας για την κύρωση της συμφωνίας.  

( Στα εθνικά μας θέματα, το μόνο κριτήριο που λαμβάνω υπόψη είναι το συμφέρον και τα δίκαια της χώρας μου! Τα πολιτικά ή κομματικά κριτήρια, σ' αυτή την περίπτωση, δεν με αγγίζουν, όπως δεν με      αγγίζουν - είναι απορριπτέες, δηλαδή - και οι οποιεσδήποτε παρασκηνιακές παρεμβάσεις ξένων χωρών σε ένα θέμα που αφορά μόνο την Ελλάδα! Aποδεκτές είναι μόνο οι, με τη σύμφωνη γνώμη της Ελλάδας, παρεμβάσεις εκείνων που γνωρίζουν και σέβονται την Ιστορία αυτής της χώρας, δεν έχουν προκαταλήψεις πάνω στο θέμα της Μακεδονίας και επιθυμούν να συμβάλουν εποικοδομητικά στις θετικές εξελίξεις. Πάντα η Ελλάδα σέβεται τα εθνικά συμφέροντα των άλλων χωρών, επομένως, το ίδιο θα πρέπει να κάνουν κι εκείνοι απέναντι στη χώρα μας).

    Πριν ακόμα στεγνώσει το μελάνι από την πρόσφατη υπογραφή της Συμφωνίας των Πρεσπών, στις 17 Ιουνίου 2018, οι Σκοπιανοί έδειξαν ήδη τις μελλοντικές τους προθέσεις και δεν υπάρχει καμία αμφιβολία - ή περιθώριο παρερμηνείας, παρά τις συμπληρωματικές επεξηγήσεις - για το σαφέστατο μήνυμα των χθεσινών δηλώσεων του πρωθυπουργού τους, κ. Ζόραν Ζάεφ. Μίλησε για "Μακεδόνες του Αιγαίου", για "μακεδονική μειονότητα" κ. ά.! Ουσιαστικά, διέγραψε με μια μονοκονδυλιά ακόμα και την ελληνική Μακεδονία, λέγοντας ότι "υπάρχει μόνο Ελλάδα" - για τους Έλληνες! Αν αυτό δεν λέγεται θράσος, τότε ποια η έννοια του θράσους; Κατευθυνόμενα είναι όλα αυτά, βέβαια, από πάτρονες των Σκοπίων και ανθελληνικούς κύκλους - και ανόητα ταυτόχρονα, θα μου πείτε, καθώς τορπιλίζεται τόσο νωρίς η υπογραφείσα συμφωνία - αλλά αυτά εμάς τους Έλληνες δεν μας αφορούν αυτή τη στιγμή. Αυτό που έχει σημασία για τους Έλληνες, είναι τι εμείς πλέον οφείλουμε να κάνουμε μετά τις εξελίξεις αυτές.

    Όσο και να επιχειρήσουν κάποιοι να μας πουν ότι οι δηλώσεις του κ. Ζάεφ ήταν ένα τεστ για εσωτερική κατανάλωση και για να σφυγμομετρηθούν κάποιες αντιδράσεις, άλλο τόσο θα μπορούσαμε να πούμε ότι και η μέχρι σήμερα πορεία και απήχηση της Συμφωνίας των Πρεσπών ήταν και αυτή ένα άλλο τεστ, για να δοκιμάσει κανείς τις μελλοντικές προθέσεις των Σκοπιανών απέναντι στη μεγαλόψυχη στάση της Ελλάδας, με το να επιδείξει πνεύμα συμβιβασμού για την επίλυση ενός χρόνιου προβλήματος μεταξύ των δύο χωρών, ένα πρόβλημα που δημιουργήθηκε μέσα στα τελευταία εκατό χρόνια - μονομερώς, υπόψη! - από την πλευρά των Σκοπίων! Σαφώς και ήταν μεγαλόψυχη η στάση της Ελλάδας όλα αυτά τα χρόνια, για όσα ανιστόρητα είχαν συμβεί, όπως το ίδιο μεγαλόψυχη ήταν και η θέση της χώρας μας πρόσφατα, όταν δια στόματος του πρωθυπουργού της, στις διεξαγόμενες τότε διαπραγματεύσεις, έλεγε ότι: " Σκοπός μας δεν είναι να ταπεινώσουμε το συνομιλητή μας και γείτονα..."! Μήπως και η σύνθετη ονομασία δεν ήταν και αυτή μία μεγαλόψυχη στάση της Ελλάδας; Να, όμως, που τώρα ο ίδιος αυτός συνομιλητής και γείτονας, που του τείνεις το χέρι και περιμένεις μία αλλαγή σελίδας στη μέχρι σήμερα ρητορική του για " αλύτρωτους αδελφούς" και για "σύνορα που φτάνουν μέχρι τον Όλυμπο και το Αιγαίο", δείχνει  να επιμένει πάνω στην ίδια γραμμή των προκλήσεων του παρελθόντος και να επιχειρεί, μάλιστα, να ταπεινώσει εκείνος, πια, την εθνική υπόσταση και αξιοπρέπεια του γείτονα που τον σεβάστηκε και δεν θέλησε να τον ταπεινώσει! Αντί, δηλαδή, για "ευχαριστώ", αχαριστία και επιστροφή στο αμαρτωλό παρελθόν! Ούτε ένα "συγνώμην"; Τόση μικροψυχία;

                                         Τι έλεγα σε άλλη θεματική ενότητα

   Στη θεματική ενότητα 105 αυτού του ιστότοπου, έλεγα τα εξής, αμέσως μετά την υπογραφή της Συμφωνίας των Πρεσπών: "Δεν θα είχα καμία αντίρρηση να αποδεχτώ αμέσως και ασμένως τη νέα συμφωνία, αν ήμουν και απολύτως βέβαιος ότι δεν υπάρχει κανένας λόγος ανησυχίας για το μέλλον της χώρας μας. Αν ήμουν βέβαιος, δηλαδή, ότι η συμφωνία που επιτεύχθηκε δεν αφήνει κανένα σκοτεινό σημείο ή κερκόπορτες για μελλοντικούς εθνικισμούς και αναζωπυρώσεις του ζητήματος...." - από την πλευρά των Σκοπίων, εννοούσα... Ε, λοιπόν, μετά τις δηλώσεις του κ. Ζάεφ, αποδεικνύεται ότι υπάρχει σοβαρός λόγος ανησυχίας για το μέλλον της χώρας μας! Αποδεικνύεται πλέον περίτρανα ότι η προκατάληψη, ο εθνικιστικός φανατισμός - καθώς είναι σαφές ότι η συνοχή αυτού του κρατιδίου στηρίχθηκε πάνω στην προπαγάνδα και το μίσος κατά της Ελλάδας! - και οι βλέψεις κατά της ελληνικής Μακεδονίας, όχι μόνο δεν πρόκειται να ατονίσουν μετά τη Συμφωνία των Πρεσπών, αλλά θα ενισχυθούν ακόμα πιο πολύ! Και, άντε, να πείσεις το δύσμοιρο αυτό λαό των Σκοπίων - τώρα πια - ότι δεν είναι αυτοί οι Μακεδόνες!  Ότι εκατό χρόνια τώρα οι ηγέτες τους - πλην του Γκλιγκόροφ, βέβαια - τους κορόιδευαν ότι είναι απόγονοι του Μ. Αλεξάνδρου, όταν γνώριζαν πολύ καλά ότι αυτοί, ως Σλάβοι, ήρθαν στην περιοχή αυτή 900 χρόνια μετά το Μέγα Αλέξανδρο! Πλύση εγκεφάλου, δηλαδή! Τα αποτελέσματα, σ' αυτές τις περιπτώσεις, είναι ανάλογα με το πώς γαλουχείται ένας λαός εξ απαλών ονύχων. Και για να τελειώνουμε κάποτε μ' αυτή την υπόθεση, οι Σκοπιανοί είναι πλέον καιρός να καταλάβουν ότι μόνο το 38,5% του γεωγραφικού χώρου της αρχαίας ελληνικής Μακεδονίας τους ανήκει - από το 1913 - αλλά όχι το όνομα. Το όνομα "Μακεδονία" είναι 100% ελληνικό! Θέλετε μία πολύ σύντομη απόδειξη γι' αυτό; Τα ονόματα των δύο μόνο βασιλέων της Μακεδονίας είναι ελληνικότατα: "Αλέξανδρος", παράγεται από το αρχ. ελληνικό ρήμα "αλέξω" που σημαίνει διώχνω, αποκρούω και τη λέξη "άνδρας". Άρα, "Αλέξανδρος" θα πει: "Αυτός που διώχνει ή αποκρούει τους άνδρες" - που επιτίθενται. "Φίλιππος" είναι ο φίλος των ίππων (φίλος+ίππος). Αλλά και η ίδια η λέξη "Μακεδονία" δεν υπάρχει καμία αμφισβήτηση ότι είναι ελληνική. Προέρχεται από την ελληνική (δωρ.) ρίζα μακ- , από την οποία παράγονται και οι ελληνικές λέξεις "μάκος"(ιων.) ή "μήκος", μακρύς κ. ά. "Μακεδονία", επομένως, σήμαινε τη χώρα με το μεγάλο μήκος.  (Περισσότερες πληροφορίες, για την ελληνικότητα της Μακεδονίας, μπορείτε να βρείτε στη θεματική ενότητα 56 αυτού του ιστότοπου).
   Στην ίδια θεματική ενότητα 105, έγραφα, επίσης: "Διασφαλίζει η νέα συμφωνία τα εθνικά συμφέροντα της Ελλάδας;....Και, όταν μιλάμε εδώ για διασφάλιση, εννοούμε γραπτές διατυπώσεις στο κείμενο της συμφωνίας, οι οποίες θα μπορούν να μας παρέχουν τη δυνατότητα για μία ουσιαστική εφαρμογή  της στην πράξη αλλά και για μελλοντική νομική κατοχύρωση της χώρας μας έναντι των Οργανισμών του διεθνούς Δικαίου. .... Μόνο ό,τι αποτυπώνεται στη συμφωνία θα έχει πλέον σημασία για το μέλλον! Δεν θα πρέπει να μας διαφεύγει, άλλωστε, ότι δεν είναι η ισχύς της μικρής αυτής χώρας των Σκοπίων που η Ελλάδα - και ο ελληνικός λαός - φοβάται σήμερα ή στο μέλλον. Φοβάται, πρέπει να φοβάται, κυρίως τους κύκλους εκείνους (τους πάτρονες και ανθελληνικούς, που προανέφερα) που δρουν πάντοτε στα παρασκήνια και υποδαυλίζουν παρόμοιες εθνικιστικές αναζωπυρώσεις....".
   Ε, λοιπόν, αν κρίνω από τις δηλώσεις του κ. Ζάεφ, παρόμοιες διασφαλίσεις για τη χώρα μας δεν υπάρχουν! Δεν υπάρχουν ούτε καν διασφαλίσεις ότι τα στελέχη, τουλάχιστον της κυβέρνησης των Σκοπίων, δεν πρέπει να προβαίνουν σε δηλώσεις που δυναμιτίζουν το κλίμα, ένθεν κακείθεν. Πόσω μάλλον όταν, όπως ακούω και δεν γνωρίζω μέχρι ποιου σημείου αυτό είναι ακριβές, οι ελληνικές επιχειρήσεις δεν θα έχουν το δικαίωμα να χρησιμοποιούν στο σήμα τους τις λέξεις "Μακεδονία","μακεδονικός" κ. ά. Δηλαδή - αν αυτό ισχύει - δίνουμε το δικαίωμα στους Σκοπιανούς να βάζουν εκείνοι τους όρους στην Ελλάδα και όχι το αντίθετο;

                                                                  Α ν α ι ρ ώ!

   Μετά από αυτές τις εξελίξεις, προσωπικά αναιρώ την κατανοητική και ανεκτική στάση που επέδειξα σε προηγούμενα άρθρα μου, για το θέμα της Μακεδονίας και απέναντι στο κρατίδιο των Σκοπίων! Τους λόγους τους ανέλυσα επαρκώς, νομίζω. Μακράν εμού χαρακτηρισμοί που έχουν να κάνουν με εθνικισμούς και όλα τα συναφή που παρατηρούμε σήμερα να συμβαίνουν γύρω μας.

                    Να μην κυρωθεί, από την ελληνική Βουλή, η συμφωνία των Πρεσπών!

   Όσοι από μας τους Έλληνες είχαμε ελπίσει ότι οι Σκοπιανοί γείτονες θα σέβονταν την ανεκτικότητα και την κατανόηση, που τους επιδείξαμε, διαψευστήκαμε παταγωδώς! Και, αν αυτά - που δήλωσε ο κ. Ζάεφ - λέγονται πριν καν κυρωθεί από τα δύο κοινοβούλια η συμφωνία των Πρεσπών, σκεφθείτε τι έχουμε να ακούσουμε και να δούμε να συμβαίνουν όταν κυρωθεί η συμφωνία και έχει γίνει ήδη η ένταξη των Σκοπίων στο ΝΑΤΟ και στην Ε.Ε., πατώντας, μάλιστα, πάνω στο γράμμα των όρων της συμφωνίας και στα κενά που πιθανόν να υπάρχουν! Για τους λόγους αυτούς, ζητώ από την ελληνική Βουλή να μην κυρώσει τη Συμφωνία των Πρεσπών! Αυτό, εννοείται, που ζητώ - ως ένας απλός έλληνας πολίτης - αφορά όχι μόνο τους βουλευτές της αντιπολίτευσης, αλλά και τους βουλευτές της κυβέρνησης. Η υπομονή έχει τα όριά της! Πέρα από τα  όρια αυτά, η υπομονή παύει να αποτελεί αρετή.  Πόσω μάλλον, όταν πρόκειται για το μέλλον μιας χώρας και ενός λαού! Ο εμπαιγμός - με την προτροπή κάποιων - είναι ολοφάνερος! Από τώρα και στο εξής, πάνω στο τραπέζι των όποιων διαπραγματεύσεων μπορούν να γίνουν, με το κρατίδιο της FYROM, θα πρέπει να βρίσκεται μόνο μία ονομασία: Δημοκρατία των Σκοπίων! 

109. Χειμωνιάτικες - και όχι μόνο - εικόνες από
                      τη Μεγάλη Βρύση!

   Η Μεγάλη Βρύση είναι ένας συνοικισμός της Οξυάς, απλωμένος στους πρόποδες της ξακουστής Καράβας, κατάφυτος από έλατα κυρίως, καστανιές και παντός είδους οργιαστική βλάστηση. Εδώ βρίσκεται το σπίτι μου, στο επάνω μέρος του συνοικισμού, όπου αρχίζει το δάσος του έλατου, σε υψόμετρο 1000 μ. ακριβώς! Από εδώ και οι χειμωνιάτικες εικόνες που βλέπουμε, με χιονισμένο το σπίτι και το αυτοκίνητό μου. Χρόνια είχα να ζήσω αυτές τις εικόνες του λευκού τοπίου - από τότε που πήγαινα ακόμα στο δημοτικό - και το τελετουργικό της πυκνής χιονόπτωσης, στη Μεγάλη Βρύση. Το έζησα ξανά την περασμένη Παρασκευή, 16 του Νοέμβρη, όταν, αιφνιδιασμένος από τα καιρικά φαινόμενα, έπρεπε να πάρω το δρόμο της επιστροφής. Είχα ακούσει, στο δελτίο καιρού, για χιόνια πάνω από τα 1000 - 1200 μέτρα, αλλά πού να φανταστώ ότι τα χιόνια θα κατέβαιναν και κάτω από τα 900 μ. και μάλιστα θα άρχιζαν στις 11 το πρωί! Κρύο αρκετό, αλλά ποιος είχε το χρόνο να δώσει σημασία; Όλα έγιναν πολύ βιαστικά, καθώς υπήρχε το ενδεχόμενο να κλειστώ στο συνοικισμό, αν συνέχιζε στον ίδιο ρυθμό η χιονόπτωση. Ευτυχώς, πήγαν όλα καλά και βγήκα γρήγορα στον κεντρικό δρόμο. Σε κεντρικό χωματόδρομο, μη νομίσετε καμία....λεωφόρο! Από αλυσίδες, ποτέ μέχρι σήμερα δεν μου ήταν αναγκαίες. Ίσως, από τώρα και στο εξής!

16.11.2018

( Σχόλιο: Οι φωτογραφίες δεν βγήκαν την ίδια στιγμή. Του αυτοκινήτου, όπου έχει πιο πολύ χιόνι, βγήκε αργότερα. Επομένως, και το τοπίο αργότερα είχε γίνει κατάλευκο.)

                                        

                                               

                                                 

                                              H αντίφαση της προηγούμενης μέρας 

     Όταν πιο πάνω χρησιμοποίησα τη λέξη "αιφνιδιασμένος", κυριολεκτούσα. Την προηγούμενη μέρα, 15 του μηνός, απολάμβανε κανείς μια ζεστή, ηλιόλουστη μέρα στην αυλή του σπιτιού μου. Ιδού και μία πολύ ποιητική εικόνα - κι εδώ πάλι κυριολεκτώ - ηχητική και οπτική: Το μόνο που άκουγες γύρω σου, ήταν τα κελαηδήματα των πουλιών. Το πρωί, μόλις άνοιξα την πόρτα προς την αυλή του σπιτιού μου - αξίζει αυτό να το προσέξετε - στα 2-3 μέτρα πάνω από την πόρτα άκουσα το κελάηδημα ενός σπίνου που καθόταν πάνω σε ένα κλαδί. Του σφύριξα σε ήρεμο τόνο και του μίλησα χαμηλόφωνα. Όχι μόνο δεν έφυγε, παρά κατέβηκε σε ένα πιο χαμηλό κλαδί και συνέχισε να κελαηδεί! Που σημαίνει ότι με είχε πλέον εμπιστοσύνη! Τι να σας πω: Την ώρα εκείνη, ένιωσα μία βαθιά ικανοποίηση που σπάνια βιώνουμε σαν άνθρωποι! Έχουν συνηθίσει, ξέρετε, το σφύριγμά μου και τη φωνή μου, καθώς τους βάζω συχνά ψίχουλα πάνω σε μία μικρή ταράτσα, στην άκρη της αυλής, όπου έρχονται και τσιμπολογάνε!

                                              Δείτε όμως και μία δυσάρεστη στιγμή!

    Το παρακάτω δυσάρεστο περιστατικό συνέβη στις αρχές του Σεπτέμβρη. Οικολογική συνείδηση, ναι, αλλά, να, που χρειαζόμαστε να μαζέψουμε και κανένα καρύδι. Από τις 3-4 καρυδιές που έχω γύρω στο σπίτι μου, δεν παίρνω εγώ ούτε κιλό! Τα τρώνε όλα οι σκίουροι και τα μπλούχια (δασόμυες). Κάθε καλοκαίρι έρχονται πολλά από αυτά τα τρωκτικά - γνωρίζουν πολύ καλά πότε αρχίζουν εκεί τα καρύδια να μεστώνουν - και φέτος είπα να τα λιγοστέψω. Έβαζα δύο-τρεις ισχυρές παγίδες, σε κάποια σημεία-περάσματα, αλλά οι σκίουροι, πανέξυπνοι, πηδούσαν από πάνω τους! Την ημέρα τις είχα κλειστές, για να μην πιάνονται τα πουλάκια. Τις άνοιγα μόνο τη νύχτα. Μία από τις παγίδες, λοιπόν, την έβαζα επάνω στο δοκάρι, όπου δένει το συρμάτινο πλέγμα στο κάτω μέρος της αυλής. Να, όμως, που κάποια μέρα ξεχάστηκα και δεν την έκλεισα νωρίς το πρωί. Βγαίνοντας - τρέχοντας, θα έλεγα, όταν το θυμήθηκα - είδα να έχει πιαστεί ένα πουλάκι! Ήταν ήδη σκοτωμένο και για μένα μία πολύ δυσάρεστη στιγμή! Και το χειρότερο; Τα άλλα πουλάκια πήραν αμέσως το μήνυμα, ως φαίνεται - γιατί σίγουρα είδαν την εικόνα - και εκείνη τη μέρα δεν πλησίασε κανένα στα γύρω δέντρα και στην ταράτσα της αυλής! Τότε, πήρα κι εγώ το δικό μου μήνυμα: Έκλεισα τις παγίδες και δεν τις ξανάνοιξα πια! Ούτε θα τις ξανανοίξω για τον ίδιο σκοπό! Θα τις έχω πλέον μόνο για τα ποντίκια.

                                               Η θαλπωρή της ξυλόσομπας!

      Η θαλπωρή της ξυλόσομπας και η μυρωδιά του ρετσινιού, από τα ξύλα του έλατου, θεωρούνται μάλλον κάτι σπάνιο στη ζωή της πόλης. Εκεί, όμως, στη Μεγάλη Βρύση, αυτό αποτελεί βασικό στοιχείο και βίωμα της καθημερινής ζωής, από τη στιγμή που τα κρύα αρχίζουν να σφίγγουν. Ευτυχώς, που τα ξύλα εκεί είναι άφθονα. Τα κόβουμε και μόνοι μας με το αλυσοπρίονο. Μάλιστα, χρησιμοποιούμε και τις φλούδες του έλατου που κάνουν πολύ καλή φωτιά και μυρίζουν πιο έντονα ρετσίνι. Εκείνο, βέβαια, που δεν περιγράφεται με λόγια - μόνο βιώνεται - είναι η ατμόσφαιρα αυτής της θαλπωρής και η απόλυτη ησυχία, που προσφέρονται για μία πολύ αποδοτική πνευματική ενασχόληση. Διαβάζεις μία ώρα και είναι σαν να έχεις διαβάσει τρεις! Αυτό αφορά την αποδοτικότητα. Γιατί όχι; Θα έλεγα ότι ισχύει και το αντίστροφο: Διαβάζεις ή γράφεις τρεις ώρες και νομίζεις ότι πέρασε μόνο μία ώρα! Αυτό αφορά στο ότι δεν νιώθεις καμία κούραση!

                                                   Μνήμες από το παρελθόν!

     Στην ίδια μεγάλη αυλή του πατρικού μας σπιτιού - διαφέρει μόνο στο ότι σήμερα είναι πλακόστρωτη και όχι χωμάτινη όπως τότε - βγαίναμε τα πρωινά, παιδιά σαν ήμαστε, τα 4-5 αδέρφια και παίζαμε κυνηγητό. Και τα εφτά, βέβαια, δεν ζήσαμε ποτέ μαζί, σ' αυτό το σπίτι, καθώς τα μεγαλύτερα αρχίσαμε κάποτε να φεύγουμε, είτε για να υπηρετήσουμε τη στρατιωτική μας θητεία, τα αγόρια, είτε για να αποκατασταθούμε επαγγελματικά ή οικογενειακά.

     Όταν, λοιπόν, το χειμώνα σηκωνόμασταν το πρωί και βλέπαμε χιόνι, ήταν η πιο μεγάλη μας χαρά. Πόσω μάλλον αν δεν είχαμε και σχολείο. Πρώτα παίζαμε για λίγο χιονοπόλεμο και ύστερα ανοίγαμε δρόμο για να ταϊσουμε τις κότες, το μουλάρι μας και τις λίγες κατσίκες που είχαμε. Οι κότες, θυμάμαι, παίρνανε αμέσως το ανοιχτό μονοπάτι και ερχόντουσαν μπροστά στην πόρτα του σπιτιού, όπου εμείς συχνά στεκόμασταν και τρώγαμε κάτι πρόχειρο. Τότε ο κόκοράς μας ήταν που έκανε το δικό του "πάρτυ"μαζί μας, δείχνοντας μία απίστευτη πονηριά! Μας πλησίαζε σιγά-σιγά και στην κατάλληλη στιγμή - χωρίς τίποτε να μας προϊδεάζει για την επίθεση - πηδούσε ψηλά και μας έπαιρνε το ψωμί απ' τα χέρια! Τρέχαμε τότε εμείς να τον....καταγγείλουμε στη μητέρα μας, αλλά εκείνη, πιο σοφή, συνήθως έπαιρνε το μέρος του: " Να τον προσέχετε, όταν έρχεται κοντά σας. Κι αυτός να φάει θέλει"! Κάτι ήξερε η μακαρίτισσα η μάνα μου. Από την πείρα της ζωής εκείνη αντλούσε κυρίως τις πληροφορίες της ότι όλα γίνονται για το "φαϊ" και τα ποικίλα συμφέροντα και τούτο ανεξάρτητα από τις αιτιολογημένες αιτίες και τα καμουφλάζ που επιστρατεύουν οι επιτήδειοι! Α! να μην το ξεχάσω: Πολλά γίνονται και για να καλυφθούν κάποιοι για τα πεπραγμένα τους! Το μόνο, βέβαια, για το οποίο δεν θα μπορούσε εκείνη να γνωρίζει, ήταν να μας μιλήσει τότε για κοινωνικό δαρβινισμό, για κοινωνικούς αυτοματισμούς και για όσα θα συνέβαιναν αργότερα μέσα στο ίδιο της το σπίτι! Μακάριοι και σήμερα όσοι δεν τα βίωσαν και δεν τα γνωρίζουν αυτά ακόμα! Εύχομαι να μην τα γνωρίσουν, αλλά ποιος ξέρει; Ποτέ μη λες ΠΟΤΕ!

                                                   Η πορεία μας για το σχολείο!

    Το σχολείο απ' το συνοικισμό μας απείχε κάπου τρία τέταρτα της ώρας δρόμο. Με τα πόδια, εννοείται, και με κανονικούς ρυθμούς περπάτημα, αλλά εμείς πολλές φορές φθάναμε ακόμα και σε δέκα λεπτά, όταν ο καιρός ήταν καλός. Αρκετά μεγάλη η απόσταση, εντούτοις ποτέ εμείς δεν σκεφθήκαμε να λείψουμε απ' το μάθημά μας. Και με μισό μέτρο χιόνι, εμείς βρισκόμασταν στην ώρα μας στο σχολείο. Κάποτε, ήμαστε μέχρι και δέκα παιδιά από το συνοικισμό μας, αλλά στην πορεία συναντούσαμε και άλλα έξω απ' αυτόν. Εκείνο, που θυμάμαι ακόμα πολύ καλά, ήταν ότι, εκτός από την τσάντα μας με τα βιβλία που την είχαμε περασμένη στην πλάτη - πολύ καλή συνήθεια αυτή -, στο χέρι μας, πηγαίνοντας, κρατούσαμε και ένα ξύλο για τη σόμπα του σχολείου! Μάλιστα, ο δάσκαλος σ' αυτό ήταν πολύ αυστηρός. Παρακολουθούσε πάντα αν έχουμε φέρει όλοι ξύλο για τη σόμπα. Σε όσους το ξεχνούσαν, έκανε αυστηρές συστάσεις και ενίοτε τους άφηνε για λίγο έξω στο κρύο!
   
     Kαλό χειμώνα! Και προσέξτε: Να μην ξεχάσετε να έχετε πάντα μαζί σας....αλυσίδες! Ας είναι και αχρείαστες!

                                                  

                                      

              

108. Φάκελος "Νερόμυλος της Οξυάς", αριθ.1!

Το κεντρικό χωριό της Οξυάς

Ο ερειπωμένος νερόμυλος

                    (Η περίοδος, που διανύουμε, ανήκει στη γενέτειρα. Εκεί όπου οι ανάγκες είναι αδήριτες και τα προβλήματα συσσωρευμένα και δυσεπίλυτα. Γι' αυτό και η επιμονή μου σ' αυτές τις δημοσιεύσεις, συν κάτι ακόμα: Κάπου βλέπω επί σκοπώ ενεδρευτές σ' αυτή την υπόθεση με το μύλο του χωριού της Οξυάς. Ο χρόνος θα δείξει. "Ο χρόνος εις το φως άγει")!

    Ο φάκελος για το χωριό της Οξυάς, γενικά, ποτέ δεν έχει κλείσει - ειδικά, μετά και τα ψηφίσματα των κατοίκων του, στις 5 Αυγούστου 2018 (θεματική ενότητα 107 αυτού του ιστότοπου). Παράλληλα, ωστόσο, ανοίγει και ένας άλλος - ίσως ακόμα πιο σημαντικός - που αφορά το νερόμυλο του χωριού. Και είναι πιο σημαντικός, όχι μόνο για το ιστορικό και την καθ' αυτήν υπόθεση, αλλά και γιατί αγγίζει πολύπλευρα το ίδιο το δικαιϊκό μας σύστημα και το πώς ασκείται σήμερα η "εξουσία" από κάποιους υπηρεσιακούς παράγοντες - και μη. Στις δημοσιεύσεις, μάλιστα, που θα ακολουθήσουν, για το θέμα αυτό, οι αναγνώστες μας θα έχουν την ευκαιρία κάποτε να βρεθούν μπροστά σε κωμικοτραγικές καταστάσεις, για τις οποίες άλλοτε θα αισθανθούν ντροπή και αγανάκτηση, και άλλοτε θα ιδούν να γελούν ακόμα και τα....πλατάνια εκεί στην ακροποταμιά της Οξυάς! Αλλά, ας μη μακρυγορούμε. Παρά το γεγονός ότι έχω γράψει ήδη δύο εκτενή άρθρα για το νερόμυλο της Οξυάς - θεματικές ενότητες 88 και 102 του "Φηγουσιώτη" - εντούτοις, στην παρούσα δημοσίευση θα γίνει και πάλι αναφορά σε ιστορικά και γενικότερα στοιχεία, ώστε να φωτιστεί καλύτερα κάθε πτυχή του θέματός μας, από την άποψη αυτή. Και όλα αυτά, προκειμένου να απαντηθούν τρία αμείλικτα ερωτήματα, πάνω στα οποία θα πατήσει η Δικαιοσύνη - αν χρειαστεί και μάλλον θα χρειαστεί αν κρίνω από την άτεγκτη στάση του Δασαρχείου - για να αποφανθεί: "Είναι βακούφιος ο μύλος της Οξυάς και ο περιβάλλων χώρος του, ή έχουμε εδώ να κάνουμε με δασική έκταση, όπως υποστηρίζει το Δασαρχείο Μουζακίου;", το πρώτο ερώτημα. "Αν λέτε ότι είναι βακούφιος, έχετε τίτλους κυριότητας;", το δεύτερο ερώτημα, και: "Πώς θα μπορούσε ο Ναός του Αγίου Δημητρίου να είχε αποκτήσει τίτλους κυριότητας για το μύλο και τον περιβάλλοντα χώρο του"; το τρίτο. Μία μόνο διευκρίνηση, πριν μπούμε στο κυρίως θέμα μας: Επειδή η λέξη "βακούφιος" - που σημαίνει περιουσιακό στοιχείο της εκκλησίας ( από την αραβική και τούρκικη λέξη vakif) - εγείρει διάφορους (ανυπόστατους, συνήθως) συνειρμούς, σπεύδω να διευκρινήσω ότι ο Ναός του Αγίου Δημητρίου Οξυάς δεν κατασκεύασε το μύλο αυτόν, ούτε ενσωμάτωσε τον περιβάλλοντα χώρο του (κάπου ενάμισι στρέμμα, ουσιαστικά), για να κερδοσκοπήσει. Απολύτως κοινωνικό χαρακτήρα είχαν όλα όσα έγιναν εκεί - από καταβολής του χωριού - για να εξυπηρετούνται βασικές ανάγκες των κατοίκων. Κανείς από τους Οξυώτες δεν πλήρωσε ποτέ κάτι για την εξυπηρέτησή του εκεί στο μύλο. Μόνο το "ξάι", όπως θα δούμε πιο κάτω!


                              Ιστορικά και γενικότερα στοιχεία
                           
                            1. Η ίδρυση του χωριού της Οξυάς
 
    Σύμφωνα με τα συμπεράσματα, που εξάγονται από τις έρευνές μας, η ίδρυση του χωριού της Οξυάς ανάγεται γύρω στα 1400 μ.Χ., σχεδόν αμέσως μετά την πρώτη κατάληψη της Θεσσαλίας από τους Τούρκους (1393). Οι πρώτοι κάτοικοί του, κυνηγημένοι από τους Τούρκους, κατέφυγαν σε μία οχυρή αλλά όχι και τόσο ομαλή περιοχή του χωριού - στη θέση "Σπίτια" - κοντά στο σημερινό Παλαιοχώρι. Το ότι οι πρώτοι εκείνοι καταδιωκόμενοι προέρχονταν από την περιοχή της Κτιμένης - υπαρκτό χωριό και σήμερα στα νότια του νομού Καρδίτσας, που βρίσκεται κοντά ή στη θέση της παλαιάς πρωτεύουσας της αρχαίας Δολοπίας - τεκμαίρεται από μία ενεπίγραφη μαρμάρινη πέτρα, σχήματος κόλουρου κώνου, που βρέθηκε στη μικρή ρεματιά του χώρου της πρώτης τους εγκατάστασης, στην προαναφερόμενη θέση "Σπίτια". Με την εγχάρακτη λέξη ΕΥΡΥΔΑΜΟΥ, που βρίσκεται γύρω στη μικρή βάση της πέτρας, υπονοείται το όνομα του Αργοναύτη Ευρυδάμα, γιου του Κτίμενου, βασιλιά της Κτιμένης (4ος ή 3ος π.Χ.αιώνας) - βλ. "Ιστορία και παράδοση της Οξυάς Καρδίτσας και της περιοχής των Αγράφων", σελ.145, έργο του γράφοντος (1995).
       Από ιστορικές πηγές - αλλά και τη στοματική παράδοση του χωριού - είναι γνωστό ότι το χωριό της Οξυάς, τις πρώτες δεκαετίες της ίδρυσής του, αναφέρεται με το όνομα δύο χωριών: Σιάμου (όπου το σημερινό κεντρικό χωριό) και Αϊλιτσιού (ή Αγιολιτσιού), πιο κάτω, όπου το σημερινό Παλαιοχώρι. Η ονομασία του Αϊλιτσιού οφειλόταν στο όνομα της εκκλησίας τους (Αη-Λιάς). Στους φορολογικούς καταλόγους των Οθωμανών, μάλιστα, αναφέρεται και ο πρώτος οικισμός, στη θέση"Σπίτια", με το όνομα "Κανάζοβι"(βλ. βιβλίο του Γιάννη Γκέκα: "Οξυά Καρδίτσας - Προσέγγιση στην Ιστορία της",(2013), σελ.238 και επεξηγηματικά στη θεματική ενότητα 30 αυτού του ιστότοπου).

                                       2. Οι δύο βακούφιοι νερόμυλοι του χωριού της Οξυάς

    Η Οξυά έχει Ιστορία εξακοσίων χρόνων. Εκεί κοντά και η μακραίωνη ιστορία των δύο βακούφιων νερόμυλων του χωριού - μείον κάπου 15 -20 χρόνια για τον δεύτερο, για τον οποίο και η γαγγραινώδης υπόθεση που εδώ γίνεται λόγος! Ο πρώτος νερόμυλος κατασκευάσθηκε σχεδόν αμέσως, κοντά στο σημερινό συνοικισμό των Βαγενίων, από τους πρώτους κατοίκους στη θέση "Σπίτια". Με τη φροντίδα της εκκλησίας τους, φυσικά, καθώς τότε ούτε κράτος υπήρχε, αλλά ούτε οργανωμένη ακόμα κοινότητα. Μετά την ίδρυση του επάνω χωριού Σιάμου - κάπου 10 - 15 χρόνια μετά την πρώτη εγκατάσταση, όπως είπαμε - και την κατασκευή του κεντρικού ναού, του Αγίου Δημητρίου, κινήθηκαν αμέσως και οι διαδικασίες για την κατασκευή του δεύτερου νερόμυλου, κοντά στο συνοικισμό των Παλιάμπελων, καθώς οι αλεστικές ανάγκες των κατοίκων ήταν πιεστικές και η  απόσταση πλέον από τον πρώτο μύλο των Βαγενίων ήταν πολύ μεγάλη. Και οι δύο νερόμυλοι κινούνταν από τα νερά της ίδιας ποταμιάς.
                                 
                                     3. Το σταμάτημα της λειτουργίας των δύο νερόμυλων

    Οι δύο αυτοί βακούφιοι νερόμυλοι - κατά καιρούς λειτούργησαν και δύο ιδιωτικοί στο χωριό - δεν σταμάτησαν ούτε στιγμή να λειτουργούν. Ειδικά ο δεύτερος - που ήταν και ο πιο σημαντικός - λειτουργούσε αδιάλειπτα, μέρα και νύχτα, μέχρι πρόσφατα. Ο μύλος των Βαγενίων σταμάτησε πρώτος τη λειτουργία του ( περισσότερο λόγω έλλειψης πλέον αλεστικού κοινού). Ο δεύτερος, όμως, μύλος - όπου σήμερα τα ερείπιά του στην ακροποταμιά - σταμάτησε να λειτουργεί λόγω έλλειψης νερού. Πριν από 20-25 περίπου χρόνια, μία μεγάλη νεροποντή εμβάθυνε την κοίτη του ποταμού τόσο πολύ, ώστε ήταν πλέον αδύνατο το νερό να μπει στον αύλακα του μύλου. Σήμερα, για διάφορους λόγους (για τις ανάγκες των κατοίκων και για λόγους ιστορικούς - πολιτιστικούς - μνημειακούς), επιβάλλεται η ανακατασκευή αυτού του μύλου, αλλά λείπουν τα αναγκαία προς τούτο κονδύλια. Το έργο είναι αρκετά κοστοβόρο και αυτό θα έπρεπε να το λάβουν σοβαρά υπόψη κάποιοι που πολλά ακούστηκαν να λένε για το θέμα. Δεν είναι να χτίσει κανείς μόνο τους τέσσερις τοίχους του μύλου. Ταυτόχρονα, θα πρέπει να γίνουν και πολλά άλλα παράλληλα έργα ( για υδροληψία και μεταφορά του νερού, για τον εξοπλισμό του κ.ά.). Γι΄αυτό και καμία από τις μέχρι στιγμής προσπάθειες - του Εκκλησιαστικού Συμβουλίου, της Τοπικής Κοινότητας και των συλλόγων του χωριού - δεν ευοδώθηκε. Δεν νομίζω ότι υπάρχει κανείς που να μην θέλει να γίνει η αναστήλωση και επαναλειτουργία του μύλου. Όλα, όμως, σκοντάφτουν στη χρηματοδότηση. Γι' αυτό είπα πριν να μετράνε κάποιοι τα λόγια τους, όταν προσπαθούν να αποδώσουν ευθύνες εκεί που δεν υπάρχουν!Τελικά, ο δήμαρχος Μουζακίου υποσχέθηκε κάποια στιγμή ότι θα εντάξει την αναστήλωση του μύλου σε κάποιο πρόγραμμα, αλλά ούτε και από εκεί προέκυψε κάποιο θετικό αποτέλεσμα. Και σαν να μην έφθαναν όλα αυτά, ήρθαν και τα χειρότερα!

           4. Η πριν έξι αιώνες κατασκευή  του μύλου, οι σημερινές κατασκευές του                                                        Εκκλησιαστικού Συμβουλίου και η καταγγελία του Δασαρχείου! 

      Θεωρώντας το Εκκλησιαστικό Συμβούλιο του Αγίου Δημητρίου ότι ο μύλος αυτός ήταν ανέκαθεν, από καταβολής του χωριού, περιουσιακό στοιχείο της εκκλησίας (κοινώς, βακούφιος) -  και μη μπορώντας, φυσικά, λόγω έλλειψης των απαιτούμενων κονδυλίων, να τον ανακατασκευάσει - αποφάσισε να αξιοποιήσει τουλάχιστο τον περιβάλλοντα χώρο του, ο οποίος ουσιαστικά δεν είναι περισσότερος από ενάμισι στρέμμα. Το ενάμισι αυτό στρέμμα - άντε, δύο - είναι αρκετός χώρος, για το σκοπό που τον χρειάζεται. Εδώ και οι κατασκευές που έκανε το σημερινό Εκκλ/κό Συμβούλιο, χρόνο με το χρόνο - και όταν διέθετε τα απαιτούμενα χρήματα - προκειμένου να διοργανώνει μία φορά κατ' έτος, την πρώτη Κυριακή του Αυγούστου, ένα άτυπο αντάμωμα όλων των Οξυωτών. Ήδη, διοργανώνονται, εδώ και μερικά χρόνια, αυτές οι εκδηλώσεις ( βλ.και τις θεματικές ενότητες 88 και 102 αυτού του ιστότοπου). Έγκλημα; Όλα τα Εκκλησιαστικά Συμβούλια - εδώ και εξακόσια περίπου χρόνια - που αναλάμβαναν τη λειτουργία αυτού του ναού, παραλάμβαναν και τα περιουσιακά του στοιχεία. Όλοι, λοιπόν, αυτοί - αλλά και όλοι οι κάτοικοι της Οξυάς που πέρασαν και έζησαν έξι αιώνες σ' αυτό τον τόπο - γνώριζαν και το γνωρίζουμε πολύ καλά όλοι μας ότι αυτός ο μύλος και ο περιβάλλων χώρος του ήταν του Ναού του Αγίου Δημητρίου! Και αυτό συνέβη - όπως προείπα - όχι για να κερδοσκοπήσει ο ναός, αλλά μόνο και μόνο για να εξυπηρετήσει τις ανάγκες των κατοίκων του χωριού! Και αν ήταν τότε της εκκλησίας ο μύλος και ο χώρος του, τώρα για ποιο λόγο να μη συνεχίσει να είναι; Δεν άλλαξε κάτι, σε σχέση με την κατοχή του και το αρχικό καθεστώς. Γι' αυτό, εκείνους τους πρώτους κατοίκους του χωριού της Οξυάς θα έπρεπε, κύριοι του Δασαρχείου, να .....καταγγείλετε για κακούργημα και όχι τα τρία υπέργηρα μέλη του σημερινού Εκκλ/κού Συμβουλίου, που διαμόρφωσαν αυτόν το χώρο και έχτισαν τις τρεις-τέσσερις κατασκευές για τις ανάγκες της τοπικής κοινωνίας - σε ένα υπό διάλυση χωριό, υπόψη! - και για τη διοργάνωση μιας εκδήλωσης ανταμώματος, μία φορά το χρόνο! Εκείνοι οι πρώτοι κάτοικοι....ευθύνονται για ό,τι σήμερα υφίστανται οι τωρινές γενεές! Γιατί ευθύνονται εκείνοι; Πού είναι οι "τίτλοι κυριότητας" που άφησαν για τους μεταγενέστερους; Κοιτούσαν μόνο τη ....βολή τους; Γιατί δεν σκέφτηκαν πώς θα λειτουργεί ο κόσμος μετά από....εξακόσια χρόνια; Δικάστε τους! Οι σημερινοί από εκείνους παρέλαβαν αυτόν το μύλο και τον περιβάλλοντα χώρο του! Οι πρόγονοί μας πρωτοχρησιμοποίησαν και το μύλο που κατασκεύασαν και τον περιβάλλοντα χώρο του, που ήταν ζωτικής σημασίας για τη λειτουργία του μύλου, προκειμένου να σταματούν τα ζώα, ώσπου να αλέσουν τα γεννήματά τους και να τα ξαναφορτώσουν το αλεύρι πλέον. Μέσα σ' αυτόν το χώρο, δέκα μέτρα από το μύλο, κατασκευάστηκαν με τον καιρό τα μαντάνια, η ντριστέλα και τελευταία (2013) μία βρύση - σε μνήμη του τελευταίου μυλωνά, από τα εγγόνια του. Σ' αυτόν το χώρο φυτεύθηκαν και τέσσερις καρυδιές, στη θέση τριών άλλων πολύ παλαιότερων και πολύ μεγαλύτερων, οι οποίες κάποια στιγμή κόπηκαν, γιατί είχαν γεράσει. Ακόμα και κήπο καλλιεργούσαν εκεί μέσα, κατά καιρούς, που τον θυμάμαι και ο ίδιος! Εδώ βρίσκονται και οι κατασκευές που έγιναν τα τελευταία χρόνια από το σημερινό Εκκλ/κό Συμβούλιο, όπως είπαμε. Εκεί δίπλα, στο χώρο, που διαμορφώθηκε για τις ανάγκες της εκδήλωσης, βρίσκεται και η ντριστέλα σήμερα, που ανακατασκευάστηκε από το Εκκλ/κό Συμβούλιο (τα μαντάνια καταστράφηκαν εντελώς με τη νεροποντή, που προανέφερα). Κανείς δεν πλήρωσε κάτι - ούτε πληρώνει - για όλες τις εξυπηρετήσεις του εκεί στο μύλο. Δεν πλήρωσε, ούτε για τη χρήση των μαντανιών, παλαιότερα, ούτε για την ντριστέλα, αλλά ούτε για να αλέσει τα γεννήματά του. Μόνο το "ξάι" έδινε! Τι ήταν αυτό; Ήταν το αλεύρι που κρατούσε ο μυλωνάς για την αμοιβή του. Όσο αλεύρι χωρούσε, δηλαδή, μία μικρή μεταλλική σέσουλα του ενός κιλού περίπου! Από αυτή την αμοιβή του, ο μυλωνάς έδινε και στο εκάστοτε Εκκλ/κό Συμβούλιο ένα μικρό μίσθωμα, για τις λειτουργικές ανάγκες της εκκλησίας, ώστε, αν χαλούσε κάτι στο κτίριο του ναού και στο μύλο, να μπορεί να τα επισκευάσει. Στο αρχείο του ναού, σώζεται μόνο ένα μισθωτήριο συμβόλαιο*, του έτους 1949. Τότε, όλα γίνονταν προφορικά και σύμφωνα με τη ρήση των προγόνων μας: " Ο λόγος μου συμβόλαιο"! Τι να κάνουμε τώρα εμείς οι νεότερες γενεές, με τη γραφειοκρατία που μας....επιβλήθηκε και δεν έχουμε πλέον εμπιστοσύνη σε κανέναν, αν δεν υπάρχουν μόνο γραπτά ντοκουμέντα; Να, τι να κάνουμε: Να λέμε την αλήθεια και να μην δημιουργούμε παρόμοιες γάγγραινες, όπως αυτή στην περίπτωση του μύλου! Ο κόσμος τότε λειτουργούσε με "συμβόλαιο" το λόγο του και ήταν πολύ πιο ανθρώπινος. Σήμερα, τι; Επιστρέφουμε στο "δίκαιο του ισχυρού"; Δεν είναι σημερινό το φαινόμενο,  βέβαια, αλλά σήμερα παίρνει μεγάλες διαστάσεις και θα πρέπει να το πούμε: Κάποιοι παίζουν εδώ το ρόλο του ισχυρού, ωστόσο, δεν έχουν ούτε κατ' ελάχιστο το δίκαιο με το μέρος τους! Αυτή είναι η μόνη αλήθεια και η ουσία όλης αυτής της υπόθεσης που ταλανίζει το χωριό της Οξυάς, εδώ και μερικά χρόνια! Έλεος!

* Ακόμα και να μην υπήρχαν άλλα στοιχεία - από την Ιστορία και την παράδοση του χωριού της 
Οξυάς ότι ο μύλος αυτός ανήκει στο Ναό του Αγίου Δημητρίου - το συμβόλαιο αυτό είναι αρκετό,
ως ατράνταχτο ντοκουμέντο, ότι, όντως, ο μύλος εκεί στην ακροποταμιά είναι βακούφιος.

Ο επίδικος χώρος στο μύλο: Εδώ συντελέστηκε το....έγκλημα!
(Πάντα τα ίδια και τα ίδια: Ακριβοί στα πίτουρα και φθηνοί στ' αλεύρι!
Η νομιμοφάνεια εναντίον κάθε δημιουργικής προσπάθειας!)

                                                   5. Δάσος με καρυδιές μέσα!

     Πολλά τα αξιοπερίεργα σ' αυτή την υπόθεση του μύλου της Οξυάς, αλλά ας δούμε εδώ το εξής: Δάσος - πλατανιών στην περίπτωσή μας - σημαίνει χώρος με άγρια, αυτοφυή δέντρα. Δάσος με καρυδιές μέσα, πώς γίνεται; Δεν είναι αυτό απορίας άξιο; Και "δασική έκταση" να το πει κανείς, περίπου το ίδιο κάνει. Ένας επισκέπτης σ' αυτόν το χώρο, δεν θα υποθέσει ότι εκεί υπάρχει ιδιοκτησία και είναι εκείνου που φύτεψε τις καρυδιές; Και ποιος μπορεί να είναι αυτός; Αν δεν τις φύτεψε το....Δημόσιο (το Δασαρχείο, δηλαδή), τότε ποιος; Ε, ο Ναός του Αγίου Δημητρίου - αφού βακούφιος θεωρούνταν πάντα αυτός ο χώρος! Το Δασαρχείο Μουζακίου, όμως, προκειμένου να "εξαφανίσει" την ύπαρξη των καρυδιών, μετά την υποβολή του πρωτοκόλλου διοικητικής αποβολής του ναού από το χώρο και τη μήνυση για κακουργηματικές πράξεις εναντίον των μελών του Εκκλ/κού Συμβουλίου, κατά την εκδίκαση της υπόθεσης στο Πρωτοδικείο Καρδίτσας υπάλληλός του υποστήριξε ότι οι καρυδιές, που υπάρχουν σήμερα εκεί στο μύλο, δεν έχουν ζωή πάνω από 15-20 χρόνια! Με τον ισχυρισμό*του αυτόν, ο υπάλληλος του Δασαρχείου ήθελε να υποστηρίξει ότι, προκειμένου το Εκκλ/κό Συμβούλιο να ενισχύσει την άποψή του ότι ο χώρος είναι της εκκλησίας τους (βακούφιος, δηλαδή), πρώτα φύτεψε τις τέσσερις καρυδιές και μετά άρχισε να κατασκευάζει τα κτίσματα για την εκδήλωση! Έτσι, αλλοίωσε και την έννοια του δάσους ή της δασικής έκτασης! Και ξέρετε πού στήριξε την άποψή του ο υπάλληλος αυτός ότι οι καρυδιές φυτεύθηκαν το πολύ πριν από 15-20 χρόνια; Τη στήριξε στο ότι ο κορμός των καρυδιών αυτών δεν είναι αρκετά χοντρός! Έτσι έχουν τα πράγματα; Τι θα έχανε αν ο υπάλληλος αυτός έλεγε την αλήθεια; Σε καμία των περιπτώσεων, δεν θέλω να πιστέψω ότι ο υπάλληλος αυτός δεν γνώριζε την αλήθεια! Τη γνώριζε, αλλά δεν την είπε στο δικαστήριο! Τίποτε άλλο δεν θα πω αυτή τη στιγμή, γιατί πήγα στο χώρο και τον μελέτησα προσεκτικά επί δύο ώρες! Τα συμπεράσματά μου τα κρατώ, σαν ένα δημοσιογραφικό μυστικό, γιατί θα έχαναν την αξία τους αν τα κοινοποιούσα πριν τη δημοσίευσή τους στον κατάλληλο χρόνο. Υπάρχει, όμως, ο κόσμος που φωνάζει....!

* Η επιχείρηση "εξαφάνισης"των καρυδιών, από το χώρο του μύλου, δεν έγινε μόνο προφορικά με τον ισχυρισμό αυτού του υπαλλήλου, αλλά και με παραστατικά στοιχεία. Οι καρυδιές δεν εμφανίζονται πουθενά, ούτε στο τοπογραφικό διάγραμμα και την αυτοψία του ιδίου υπαλλήλου, αλλά ούτε και στη φωτοερμηνεία δεύτερου υπαλλήλου του δασαρχείου! ( Τα στοιχεία αυτά βρίσκονται στα χέρια μου).

                6. Ποια είναι η αλήθεια με τις καρυδιές; Ένας άλλος....μύλος με την κυριότητα! 

     Ο κόσμος της Οξυάς το φωνάζει, αλλά κανείς δεν τον ακούει! Στο χωριό της Οξυάς, το γνωρίζουν ότι οι υπάρχουσες σήμερα καρυδιές φυτεύθηκαν τουλάχιστον πριν από σαράντα χρόνια, στη θέση άλλων παλαιότερων, όπως είπαμε πιο πάνω! Συγκεκριμένα, φυτεύθηκαν από τον τότε κοινοτικό σύμβουλο Θωμά Μπλέτσα, για λογαριασμό του ναού, εννοείται. Δυστυχώς, δεν ζει ο ίδιος για να μας τα πει. Σκοτώθηκε το 1991 σε αυτοκινητιστικό δυστύχημα. Από τότε μέχρι σήμερα, έχουν περάσει ήδη 27 χρόνια, άρα, τα 15-20 χρόνια του υπαλλήλου του Δασαρχείου έχουν κιόλας ακυρωθεί! Αλλά πόσα χρόνια πριν το ατύχημά του είχε φυτέψει τις καρυδιές στο βακούφιο χώρο του μύλου ο Θωμάς; Αυτό που λέει ο κόσμος, τελικά, είναι το σωστό: Οι καρυδιές φυτεύθηκαν πριν από τουλάχιστον σαράντα χρόνια, άρα, το Εκκλ/κό Συμβούλιο, ούτε κάποιες πονηρές σκέψεις έκανε, για να ισχυροποιήσει την άποψη ότι ο χώρος είναι βακούφιος, ούτε - πόσω μάλλον - αλλοίωσαν τα μέλη του την έννοια του δάσους! Ο χώρος ανήκε πάντα στο μύλο και, επομένως, στο Ναό του Αγίου Δημητρίου! Πονηρές σκέψεις έκαναν άλλοι, προφανώς, και όχι το Εκκλ/κό Συμβούλιο. Το Πρωτοδικείο Καρδίτσας, βέβαια, ακύρωσε το πρωτόκολλο διοικητικής αποβολής του ναού από τον επίδικο χώρο, αλλά δεν μπορεί να έχει ακόμα στα χέρια του το Εκκλ/κό Συμβούλιο τους τίτλους κυριότητας του μύλου και του περιβάλλοντος χώρου, προκειμένου να νομιμοποιήσει τα νεόδμητα μικροκτίσματα και να αξιοποιήσει περαιτέρω το χώρο, καθώς για την κτήση της κυριότητάς τους από το Ναό του Αγίου Δημητρίου χρειάζεται - βάσει του ν.3800/1957, άρθ.7, παρ.1 - η συναίνεση του ίδιου του Δασαρχείου, της αντίδικης πλευράς, δηλαδή! Εδώ είναι που γίνεται, πράγματι, ένας άλλος.....μύλος! Είπε κανείς τίποτα; Όσο και να φωνάξει κάποιος ότι έχει δίκαιο, πρέπει να υπάρξει και κάποιος που θα τον ακούσει!  Ευήκοα ώτα ζητούνται, σήμερα! Όσο και να μας λένε κάποιοι ότι εφαρμόζουν το νόμο, τους απαντώ: Οι νόμοι υπάρχουν για να εφαρμόζονται, προκειμένου να αποδίδεται το δίκαιο σε εκείνον που το δικαιούται - πόσω μάλλον όταν αυτό είναι πασιφανές - και όχι για να παρεμποδίζουν να αποδοθεί! Έχουμε απόλυτη εμπιστοσύνη, πάντως, στην ελληνική Δικαιοσύνη.


                             7. Άλλα στοιχεία από την Ιστορία και την παράδοση του χωριού!

     Τα χρονικά πλαίσια, που ανέφερα πιο πάνω (υποενότητα 1), από τα ιστορικά στοιχεία που υπάρχουν και από την παράδοση του χωριού της Οξυάς προέκυψαν. Τα πλαίσια αυτά, σε γενικές γραμμές, ορίζονται μεταξύ του 1400 μ.Χ. και του 1454. Το πρώτο όριο προέκυψε από έναν συνδυασμό ιστορικών στοιχείων και παράδοσης και το δεύτερο από επίσημο οθωμανικό φορολογικό κατάστιχο (ΜΜ10), που αναφέρεται στο προαναφερθέν βιβλίο του Οξυώτη συναδέλφου Γιάννη Γκέκα, σελ.238. Και οι δύο βακούφιοι μύλοι του χωριού της Οξυάς κατασκευάστηκαν στο διάστημα μεταξύ των δύο παραπάνω χρονικών ορίων. Το 1454 λειτουργούσαν και φορολογούνταν από το οθωμανικό κράτος. Άρα, οι δύο αυτοί μύλοι, που προανέφερα, ακολουθούν την ίδια την Ιστορία του χωριού και την πορεία της ζωής των ανθρώπων αυτού του τόπου. Είδαμε, επίσης, πότε οι μύλοι σταμάτησαν να λειτουργούν και για ποιους λόγους ακριβώς. Από το ξεκίνημα της λειτουργίας τους - όπως η στοματική παράδοση το ομολογεί αλλά και η λογική το επικροτεί - μέχρι και το πρόσφατο σταμάτημά τους, δεν έπαψαν ποτέ - ούτε στιγμή - να προσφέρουν τις τεράστιες υπηρεσίες τους προς τους κατοίκους της Οξυάς. Και τούτο, χάρη στις άοκνες προσπάθειες των Εκκλ/κών Συμβουλίων των δύο ναών (Αγίου Δημητρίου, στο επάνω χωριό, και Αη-Λιά, στο Αϊλίτσι). Κατά ποιον τρόπο, θα μπορούσε, άραγε, να πει κανείς ότι ο νερόμυλος και ο περιβάλλων χώρος του - περί ου ο λόγος - της Οξυάς σήμερα δεν είναι βακούφιος; Επειδή έτσι το θέλουν κάποιοι, λόγω του ότι λείπουν οι τίτλοι κυριότητας; Η Ακρόπολη των Αθηνών έχει τίτλους κυριότητας; Μα, αν πάμε με αυτή τη λογική, τότε, εκτός του ότι ακολουθούμε την πιο ακραία περίπτωση του γράμματος του νόμου και όχι το πνεύμα του, ξέρετε ποιον ουσιαστικά καταδικάζουμε, όπως προανέφερα και στην υποενότητα 2; Τους πρώτους εκείνους κατοίκους που βρήκαν καταφύγιο σ' αυτό το μέρος! Εκείνους τους καταδιωκόμενους, δηλαδή, που το μόνο πράγμα που επιζητούσαν τότε, ήταν να έχουν μία πρωτόγονη στέγη πάνω από το κεφάλι τους, να βρίσκουν λίγο ψωμί για τα παιδιά τους και να νιώθουν το κεφάλι τους κολλημένο στο σβέρκο τους - γιατί ανά πάσα στιγμή θα μπορούσε ο τύραννος να τους το κόψει! Εκείνοι θα έπρεπε να....λογοδοτήσουν, γιατί δεν εξασφάλισαν τίτλους κυριότητας του μύλου και του περιβάλλοντος χώρου του! Οι επόμενες γενεές, που παρέλαβαν όλα τα παραπάνω από εκείνους, δεν θα μπορούσαν με κανέναν τρόπο μετέπειτα να αποκτήσουν αυτούς τους τίτλους! Ή μήπως κάνω λάθος; Οπότε, πού καταλήγουμε; Καταλήγουμε, ασφαλώς, πάλι στον προαναφερόμενο νόμο του 1957, γιατί τώρα επιχειρήθηκε μία πιο ουσιαστική αξιοποίηση του χώρου και τώρα έχουμε την εμπλοκή του Δασαρχείου! Επιπλέον, αν πάμε με αυτή τη λογική, όπως προείπα, τότε ξέρετε τι άλλο τολμούν κάποιοι να κάνουν; Τολμούν να διαγράψουν την Ιστορία, όχι μόνο του μύλου, αλλά και του ίδιου αυτού του λαού που έζησε, με τόσους κόπους, αγώνες και θυσίες, σ' αυτό το μέρος! Ύβρις, κύριοι, λέγεται αυτό - κατά την αρχαιοελληνική έννοια του όρου - και όχι συνείδηση ευθύνης δήθεν απέναντι στο καθήκον και την ίδια την αλήθεια! Πολλά ακόμα θα ήθελα να γράψω για το θέμα αυτό, αλλά σταματώ εδώ για να μην προσβάλω κανέναν! Θα ήθελα, όμως, να κάνω ένα τελευταίο σχόλιο: Το Δασαρχείο Μουζακίου, πέρα από πολλά ακόμα που θα μπορούσε κανείς να του καταλογίσει, δεν αποδέχεται, ούτε τι λένε οι κάτοικοι του χωριού της Οξυάς για το θέμα του μύλου, του περιβάλλοντος χώρου του και των καρυδιών, αλλά ούτε και την ίδια την παράδοση αυτού του τόπου! Εκείνος, κύριοι, που αρνείται την παράδοση ενός τόπου, αρνείται ουσιαστικά και διαγράφει την ίδια την Ιστορία του! Η παράδοση βρίσκεται στον πυρήνα της Ιστορίας, αρκεί να διαθέτει κανείς και την αναγκαία γνώση - και υπομονή - ώστε να μην παρασυρθεί από τα πρόσθετα στοιχεία που φέρνει μαζί της. Δεν είναι για τον κάλαθο των αχρήστων η παράδοση, κύριοι. Ενισχύει την ιστορική αλήθεια και δεν την αλλοιώνει, όπως υποστηρίζουν κάποιοι. Η οποιαδήποτε αλλοίωση προέρχεται από την κακή - κάκιστη προαίρεση ανθρώπων και τις σκοπιμότητες που αυτοί υποκρύπτουν και όχι από την καθ΄αυτή παράδοση ενός τόπου. Και αυτό συμβαίνει κυρίως στις μέρες μας, όπου οι σκόπιμες στοχεύσεις κάποιων κύκλων έχουν πάρει τη θέση των ανιδιοτελών προθέσεων, σε ό,τι αφορά τις έρευνες που γίνονται! Αλλά αυτό είναι, επίσης, ένα άλλο μεγάλο θέμα, για μία ξεχωριστή θεματική ενότητα. Θα προσθέσω, ωστόσο, κάτι ακόμα: Αρχαιολογικοί χώροι, με τα τόσα θαυμαστά ιστορικά πλέον ευρήματα, όπως η Τροία, οι Μυκήνες ή η Κνωσσός, θα υπήρχαν αν η σκαπάνη των αρχαιολόγων, που τους ανέσκαψαν, δεν ακολουθούσε τα ίχνη της παράδοσης που χάνονταν μέσα στα βάθη των αιώνων, με τη μορφή του μύθου; ΠΟΤΕ! Έτσι, η παράδοση εδώ έγινε Ιστορία! Επίσης, η Ιλιάδα και η Οδύσσεια, πριν καταγραφούν από τον Όμηρο, τι ήταν επί αιώνες; Ήταν παράδοση που μεταδίδονταν από στόμα σε στόμα και από γενιά σε γενιά! Για σκεφθείτε να είχαν τότε πεταχθεί στα σκουπίδια τα δύο αυτά έπη της παράδοσης, τι θα συνέβαινε; Η ανθρωπότητα θα είχε στερηθεί τον ίδιο τον Όμηρο και τα δύο αυτά έπη που διαμόρφωσαν την πνευματική όψη - και όχι μόνο - του κόσμου ολόκληρου!

                                                            Ε Π Ι Λ Ο Γ Ο Σ!

      Αν κάποιοι μας πουν ότι δεν γνώριζαν την Ιστορία και την παράδοση του χωριού της Οξυάς, τώρα δεν μπορούν να το λένε. Έχουν τη δυνατότητα να τη μάθουν. Υπάρχει, ωστόσο, κάτι που θα πρέπει να μην το ξεχάσουν ποτέ πλέον: Τους πρώτους εκείνους κατοίκους, που κατέφυγαν και τελικά ρίζωσαν σ' αυτό τον τόπο του χωριού της Οξυάς, τους καταδίωκαν οι Τούρκοι. Σήμερα, ποιος είναι εκείνος  ή εκείνοι που θέλουν να τους διώξουν από τον αγραφιώτικο αυτό τόπο που τον έχουν ποτίσει με τον ιδρώτα και το αίμα τους, μετά από μία πορεία ζωής και Ιστορίας έξι αιώνων;

   

       

      


   

                                           

      

            107. Φάκελος "Οξυά", αριθ.3:

    
 Ψηφίσματα των κατοίκων της Οξυάς Καρδίτσας

Η βρύση της Ζέρφης στο κέντρο της Οξυάς

   Οι κάτοικοι της Οξυάς, του Δήμου Μουζακίου Καρδίτσας, στο ετήσιο άτυπο αντάμωμά τους, της 5ης Αυγούστου 2018, στον θαυμάσια διαμορφωμένο χώρο - από το Εκκλησιαστικό Συμβούλιο του Αγίου Δημητρίου και τη συνδρομή εθελοντών συγχωριανών - του νερόμυλου του χωριού τους, συζήτησαν, αποφάσισαν και ψήφισαν τα εξής:

                                   Ψήφισμα 1ο

   Εκφράζουν τη βαθιά τους οδύνη για τα θύματα της φονικής πυρκαγιάς της 23^ης Ιουλίου, στην Ανατολική Αττική, και δηλώνουν την αμέριστη συμπαράστασή τους προς τους συγγενείς των θυμάτων και το σύνολο των πληγέντων συνανθρώπων μας! Οι κάτοικοι συγκέντρωσαν ένα σεβαστό ποσό που θα αποσταλεί στα θύματα της φονικής πυρκαγιάς της 23ης ΙΟΥΛΙΟΥ.

                                                  Ψήφισμα 2ο

1. Εκφράζουν την ευαρέσκειά τους  για το γεγονός ότι το Μονομελές Πρωτοδικείο Καρδίτσας, με την απόφαση 86/2018, δικαίωσε τις θέσεις του Εκκλησιαστικού Συμβουλίου με την ΑΚΥΡΩΣΗ του πρωτοκόλλου διοικητικής αποβολής του από τον εν λόγω χώρο, όπως είχε ζητήσει, τον Αύγουστο του 2017, το Δασαρχείο Μουζακίου.

2. Ταυτόχρονα, οι κάτοικοι της Οξυάς εκφράζουν τη λύπη τους, διότι για τυπικούς και μόνο λόγους δεν παραχωρήθηκε ήδη ο προαναφερθείς περιβάλλων χώρος του νερόμυλού τους στον Ιερό Ναό του Αγίου Δημητρίου, στον οποίο ανήκε ανέκαθεν από καταβολής του χωριού τους (από το 15ο αιώνα). Όλοι οι κάτοικοι της Οξυάς - ακόμα και οι νεότερες γενεές - γνωρίζουν ότι, τόσο ο νερόμυλος όσο και ο περιβάλλων χώρος του (εκτάσεως τριών στρεμμάτων περίπου) - εντός του οποίου βρίσκονται νεροτριβή (μαντάνια), ντριστέλα και μερικές καρυδιές, φυτεμένες προ 40ετίας περίπου στη θέση παλαιότερων, κοπέντων και κατά πολύ μεγαλύτερων - αποτελούσαν περιουσιακό στοιχείο του κεντρικού ναού τους (Αγίου Δημητρίου), ήταν, δηλαδή βακούφια περιουσία, κατά τη γνωστή έκφραση, με καθαρά κοινωνικό και όχι κερδοσκοπικό χαρακτήρα.

3. Οι κάτοικοι της Οξυάς προτρέπουν το Εκκλησιαστικό Συμβούλιο να προβεί άμεσα και αμελλητί στις νόμιμα διεκδικητικές ενέργειες, ώστε ο περιβάλλων χώρος του νερόμυλου να αποδοθεί στον Ιερό Ναό του Αγίου Δημητρίου, να νομιμοποιηθεί πλήρως, μαζί με τα νεόδμητα μέσα σ' αυτόν κτίσματα, και να αξιοποιηθεί περαιτέρω - κάτι που εξαρτάται, δυστυχώς, από το όχι και τόσο φιλικά διακείμενο προς το χωριό της Οξυάς - όπως έδειξαν τα μέχρι στιγμής γεγονότα - Δασαρχείο Μουζακίου!

4. Ο περιβάλλων χώρος του νερόμυλου δεν αποτελεί δασική έκταση, ούτε είναι διακατεχόμενο τμήμα, όπως συμβαίνει με το υπόλοιπο δάσος της Οξυάς. Ήταν και είναι νόμιμα κτηθείσα περιουσία του Ιερού Ναού του Αγίου Δημητρίου του χωριού της Οξυάς, όπως ακριβώς και ο νερόμυλος που κατασκευάστηκε από το ναό, περί το 1430 μ.Χ., προκειμένου να καλύψει τότε - αλλά και πάντοτε έκτοτε - τις αλεστικές ανάγκες των κατοίκων του χωριού, και στο ναό αυτόν θα πρέπει επιτέλους να αποδοθεί οριστικά! Στη διαδικασία αυτή, σωστό και δίκαιο είναι να συναινέσει πλέον και το Δασαρχείο Μουζακίου, στην κυριότητα του οποίου (Δημόσιο) ανήκει το δάσος της Οξυάς - όχι όμως και η χρήση - και να τερματιστεί η υφιστάμενη σήμερα διαμάχη. Η απόδοση της δικαιοσύνης αποτελεί τη θεμελιακή βάση, πάνω στην οποία εδράζονται, τόσο η απρόσκοπτη λειτουργία της κοινωνίας όσο και η υγιής συνεργασία με τις δημόσιες Αρχές και υπηρεσίες.

                          

                                Ψήφισμα 3ο

    Λαμβάνοντας υπόψη, οι κάτοικοι της Οξυάς, τη δυσμενέστατη κατάσταση, στην οποία βρίσκεται σήμερα η γενέτειρά τους – η οποία παρουσιάζει μία εικόνα διάλυσης, λόγω έλλειψης βασικών έργων υποδομής - συζήτησαν, αποφάσισαν και ψήφισαν ομόφωνα, δια ανατάσεως της χειρός, προκειμένου να στείλουν ένα ηχηρό μήνυμα διαμαρτυρίας - και έκκλησης συνάμα - προς την κυβέρνηση και όλα τα κόμματα της αντιπολίτευσης, ως εξής:

1. Η γενέτειρά μας - η Οξυά, του Δήμου Μουζακίου Καρδίτσας - είναι το τελευταίο χωριό της Ε.Ε. που δεν έχει πλατεία!

2. Οι δρόμοι του εσωτερικού δικτύου του χωριού μας είναι πραγματικοί χωραφόδρομοι, που καθιστούν δυσμενέστατη τη διαβίωσή μας μέσα στα ίδια του τα όρια και, δεδομένης της εκτεταμένης χαρακτηροδομής του, δυσχεραίνουν τα μέγιστα τη μεταξύ μας επικοινωνία, τη συγκοινωνιακή σύνδεση ολόκληρου του χωριού με τους χώρους προμήθειας αγαθών, αλλά και τη δυνατότητα να χαρούμε, ντόπιοι και ξένοι, τα συγκριτικά πλεονεκτήματα που αυτός ο τόπος μας προσφέρει απλόχερα.

3. Λόγω της έλλειψης βασικών έργων υποδομής - όπως είπαμε - και την αίσθηση της εγκατάλειψης που βιώνουν για το χωριό τους, οι κάτοικοι της Οξυάς είναι διχασμένοι και εξαιτίας του οξυμένου τους θυμικού αρνούνται να δεχτούν την εγκατάσταση και λειτουργία υδροηλεκτρικών έργων και αιολικών πάρκων στη γενέτειρά τους!

                                                         Κ α τ ό π ι ν   α υ τ ώ ν:

α. Οι κάτοικοι του χωριού της Οξυάς κάνουμε έκκληση προς την κυβέρνηση και τα κόμματα της αντιπολίτευσης να ιδούν με ευαισθησία το οξύ πρόβλημα της γενέτειράς μας και να βοηθήσουν για την κατασκευή τουλάχιστον των εξής δύο βασικών έργων υποδομής:

1. Μιας  πλατείας στο κέντρο της Οξυάς και δίπλα ακριβώς από την πετρόκτιστη βρύση - με το θαυμάσιο και άφθονο νερό - της Ζέρφης.

2. Μιας  ασφαλτόστρωσης 11 χλμ. περίπου (γέφυρα Βαγενίων - Παλαιοχώρι - Κέντρο - Αγία Τριάδα), που θα αγκαλιάσει ολόκληρο το χωριό και θα συμβάλει στην επανεκκίνησή του. Οι Μελέτες αυτής της ασφαλτόστρωσης είναι έτοιμες, όπως μας διαβεβαιώνουν οι αρμόδιοι από την Τοπική μας Αυτοδιοίκηση.

β. Με την κατασκευή των δύο παραπάνω βασικών έργων υποδομής, οι κάτοικοι της Οξυάς  - απαλλαγμένοι πλέον από το αίσθημα της αδικίας και της εγκατάλειψης και κατά συνέπεια από το βάρος της ανασφάλειας για το μέλλον του τόπου τους - είναι βέβαιο ότι θα άρουν κάθε αντίθεσή τους για την εγκατάσταση και λειτουργία των προτεινόμενων έργων των ΑΠΕ στο έδαφος του χωριού τους, είτε αυτό ήθελε εκφρασθεί μέσω λαϊκών συνελεύσεων είτε μέσω δημοψηφίσματος.

γ. Έχοντας και ως βασικό όπλο οι Οξυώτες κάτοικοι τούς πάνω από 10 χιλιάδες ψηφοφόρους συγχωριανούς μας - εντός και εκτός της Οξυάς - δηλώνουμε ότι ΘΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΜΕ ΕΚΕΙΝΟΝ ΠΟΥ ΘΑ ΒΟΗΘΉΣΕΙ ΣΤΗΝ ΚΑΤΑΣΚΕΥΗ ΤΩΝ ΔΥΟ ΒΑΣΙΚΩΝ ΕΡΓΩΝ ΥΠΟΔΟΜΗΣ ΣΤΟ ΧΩΡΙΟ ΜΑΣ! Ας μην εκληφθεί αυτό ως απειλή, παρά ως μία απεγνωσμένη προσπάθεια να ευαισθητοποιήσουμε τους πολιτικούς μας ηγέτες να ασχοληθούν και με την ΞΕΧΑΣΜΕΝΗ ΕΛΛΑΔΑ! Και εμείς οι Οξυώτες είμαστε οι πρώτοι που ανήκουμε σ’αυτή!

δ. Ευελπιστούμε η σημερινή μας κυβέρνηση να κατανοήσει τη δυσμενέστατη κατάσταση που βιώνουμε και να επιδείξει την απαιτούμενη ευαισθησία στο οξύ πρόβλημα του χωριού μας. Σε περίπτωση, όμως, που  δεν θα υπάρξει η αναμενόμενη θετική ανταπόκριση από τη σημερινή μας κυβέρνηση - πράγμα που απευχόμαστε - τότε οι Οξυώτες κάτοικοι θα εναποθέσουμε τις ελπίδες μας στο κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης - και πιθανής αυριανής κυβέρνησης - και τις διασφαλισμένες εγγυήσεις που αυτό θα μας παράσχει ότι, άμα τη εκλογή του, θα επιληφθεί αμέσως με το πρόβλημα της γενέτειράς μας.

ε. Οι κάτοικοι της Οξυάς κάνουμε έκκληση προς δημοσιογράφους, του ηλεκτρονικού και έντυπου Τύπου, προς άλλους δήμους και κοινότητες και πάσης φύσεως συλλόγους να στηρίξουν την προσπάθειά μας για τη διάσωση του χωριού μας, αλλά και προς την ίδια την Ε.Ε. Κάποιο κονδύλιο αλληλεγγύης από τα ταμεία της Ε.Ε., ίσως να αποτελούσε το φιλί της ζωής για τη γενέτειρά μας! Ειδικά για την τελευταία αυτή περίπτωση, οι συμβουλές ειδικών επί του θέματος θα μας ήταν πολύ χρήσιμες.

στ. Είναι απολύτως διαπιστωμένο ότι, όταν υπάρχει η βούληση, οι λύσεις είναι πάντα εφικτές!

ζ. Συστήνεται Τριμελής Επιτροπή για τη διαχείριση της υπόθεσης αυτής, αποτελούμενη από τους εξής Οξυώτες:

   1. Μπλέτσας Κων/νος  E-mail:..kmpletsas60@gmail.com Κινητό :6947272152

   2. Πάττας Γεώργιος  E-mail:. giwrgospattas@gmail.com Κινητό: 6909449636

   3. Ευθυμίου Χρήστος  Email:.kitsosef@gmail.com Κινητό: 6934410998